Het is vandaag vijftig jaar geleden dat Eddy Merckx de Brabantse Pijl heeft gewonnen, die dus blijkbaar op dezelfde dag als de Amstel Gold Race werd betwist (zie bij Walter Planckaert).
Lees verder “Vijftig jaar geleden: Eddy Merckx wint de Brabantse Pijl”
Vijf jaar geleden was er alweer een nieuw boek over Eddy Merckx, waarin werd beweerd dat hij aan een hartkwaal zou hebben geleden, waardoor hij eigenlijk niet eens in aanmerking zou zijn gekomen om wielrenner te worden. Het boek heeft alvast één voordeel: het brengt opnieuw de relatie ter sprake tussen het schrikwekkend hoge aantal “hartdoden” in de wielersport en de 100km ploegentijdrit, een relatie waarop ik persoonlijk al lang heb gehamerd.
Lees verder “Het verband tussen “hartdoden” in de wielersport en de 100km ploegentijdrit (*)”
De Antwerpse wielrenner Georges Pintens viert vandaag zijn 75ste verjaardag.
Lees verder “Georges Pintens wordt 75…”
Het is vandaag vijftig jaar geleden dat Eddy Merckx de Ronde van Lombardije heeft gewonnen. Hij wordt daarmee de tweede renner (na Rik Van Looy) om alle vijf de Monumenten te winnen (Milaan-San Remo, Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix, Luik-Bastenaken-Luik en Ronde van Lombardije).
Naar aanleiding van de discussie over de foto van Antonio Suarez stuurde Jan De Smet me nog enkele “wielerpuzzels”, die al dan niet werden opgelost op de site van Wielerarchieven. Enjoy!
Lees verder “Voor de liefhebbers van wielerpuzzels (2)”
Op 25 september 2011 won Mark Cavendish (foto’s Erik Westerlinck) in Kopenhagen de wereldtitel op de weg door in een massasprint Matthew Goss en André Greipel te verslaan. Hij was de tweede Britse wereldkampioen op de weg, na Tom Simpson in 1965.
Lees verder “Tien jaar geleden: Mark Cavendish wordt wereldkampioen”
« Tenslotte zijn het nog altijd de renners die de wedstrijd maken ». Deze uitdrukking hoort men meestal wanneer bepaalde organisatoren alles hebben gedaan om een wielerwedstrijd te doen slagen, maar de heren renners het vertikken om enig animo erin te steken. Het zal elke wielerliefhebber dan ook ontzettend plezier doen dat het met de wereldkampioenschappen in Colorado Springs (6 en 7/9/1986) precies andersom was. De UCI (de mondiale wielerbond) was alweer eens bezweken voor het grote geld en was de les van Venezuela 1977 ook reeds goed en wel vergeten, zodanig dat deze toch wel omvangrijke organisatie werd toevertrouwd aan wielerenthousiastelingen uit de Verenigde Staten, waar de wielermikrobe dan al stilaan zijn weg mag beginnen vinden, maar waar de grote massa nog totaal onverschillig staat tegenover het verschijnsel.
Lees verder “35 jaar geleden: Moreno Argentin wereldkampioen”
« Het Gerucht » is een programma dat meestal aan onze aandacht ontsnapt. Het wordt op een ontieglijk uur geprogrammeerd en aangezien het een kunstmagazine is, houdt dit meteen ook een vingerwijzing in: opgelet, uitsluitend voor ingewijden! Als we dan toevallig toch eens de knop vergeten om te draaien, dan blijkt — zoals in de uitzending van 20/8/86 — dat dit door de programmatie in de hand gewerkt vooroordeel ten zeerste onterecht is. De reportage over portretfotograaf Leigh Wiener (1929-1993) door Freddy Coppens was eenvoudig van opzet (een vaste camera op Wiener gericht, afgewisseld met foto’s die hij had geselecteerd) maar schitterend van resultaat. Na de reeks « Vier fotografen » bleek hier alweer eens hoezeer de fotografie een groot publiek kan aanspreken als men niet te zeer de technische toer opgaat. Al zullen niet alle fotografen dezelfde vista, dezelfde spirit, dezelfde « wit » (ofte gevatheid) hebben als Wiener, toch moet het mogelijk zijn nog meer van dergelijke programma’s te maken.
Lees verder “Hebjetgezien? (98): « Het Gerucht »”
We worden er al een heel jaar mee om de oren geslagen, maar vandaag is het eindelijk zo ver: vandaag is het precies 45 jaar geleden dat Lucien Van Impe de Tour heeft gewonnen.
Lees verder “45 jaar geleden: Lucien Van Impe wint de Tour”
Meestal herinneren mensen zich nog precies waar ze waren op het moment dat Kennedy werd vermoord of dat de Twin Towers in elkaar stortten, wel ik herinner me nog precies waar ik zat toen ik het nieuws van de val van Ocana hoorde op de radio. Mijn studentenkot in de Gentse Brugsepoortstraat had namelijk ook een bar (mijn kot maakte dan ook deel uit van een hele regiment van koten, 33 in totaal als ik het me goed herinner) en wij waren bezig met de voorbereidingen van een fuif ter afsluiting van het academiejaar. Men zegt dikwijls dat de radio meer tot de verbeelding spreekt dan de televisie en bij deze gelegenheid was dat zeker het geval. Die bar rook immers nogal muf en was een heel duister geval. De radio stond in een belendend zaaltje, waar een krakkemikkelige biljarttafel stond en dààr hoorden we dus Jan Wauters over het ongeval berichtten. In zijn beschrijving leek het alsof hemel en aarde vergingen en als ik nadien de beelden zag scheen dat nog waar te zijn ook. Alleszins in dat duistere, muffe zaaltje konden wij ons helemaal in de sfeer inleven en het gesleur met bakken bier hield even op.
Lees verder “Vijftig jaar geleden: val van Luis Ocana in de afdaling van de Col de Menté”
dagelijks iets degelijks 