Bert Weedon (1920-2012)

Bert Weedon (1920-2012)

Vandaag is het precies honderd jaar geleden dat de Britse gitarist Bert Weedon werd geboren. Zonder hem geen Shadows, of althans toch geen Hank Marvin, maar ook Eric Clapton, Brian May, Paul McCartney, George Harrison, John Lennon, Mike Oldfield, Mark Knopfler, Dave Davies, Keith Richards, Pete Townshend en Jimmy Page hebben op een of ander onbewaakt moment wel toegegeven dat ze door hem zijn beïnvloed. Net zoals bij ons Nonkel Bob had hij een eenvoudig gitaarhandboek uitgegeven (Play in a Day in 1957) en al deze gitaargoden hebben daarmee hun eerste stapjes leren zetten. In onze contreien is de man echter zo goed als onbekend, vandaar dat er zelfs geen lemma aan hem werd besteed in de Nederlandstalige Wikipedia.

Lees verder “Bert Weedon (1920-2012)”

Kameleon en Waard om weten

We hebben nu reeds een paar weken enkele nieuwe BRT-programma’s met een kritisch oog gevolgd en deze keer kwamen enkele jeugdprogramma’s aan de beurt. Het resultaat is — helaas — even bedroevend.
Zo was er « Kameleon » dat op 12-1 in première ging. Alhoewel het natuurlijk niet zou mogen, hopen we toch uit de grond van ons hart dat dit slechts een « probeersel » was en dat het later een andere richting zal uitgaan.
Die mogelijkheid zit er wel in want de helft van het programma werd deze eerste maal « gevuld » door een uitermate stroef bezoek van grote baas Bob Davidse aan de nieuwe presentator Danny Verbiest. Deze pijnlijke aflossing van de wacht hoeven we in het vervolg gelukkig niet meer mee te maken. Aan wie we wél zullen moeten wennen dat is onze « vriend » Danny, die er in de nieuwste traditie van de jeugdprogramma’s uitziet als een verloren gelopen welzijnswerker. Da’s natuurlijk op zich niks erg, maar de man práát ook zo. En wij die dachten dat betutteling « out » was.
Waaraan eveneens kan worden gesleuteld, dat is het tempo. We nemen aan dat het voor kinderen misschien wel interessant is eens een striptekenaar aan het werk te zien (in dit geval : Jean-Pol), maar moest dit nu werkelijk van start tot aankomst in beeld worden gebracht ? En dan was het op sommige momenten nog niet eens vanuit een goede positie. Wat wel goed in beeld kwam dat was de publiciteit voor de stripverhalen, maar ja dat is inherent aan het genre, zeker ?
We zouden ook nog kunnen opmerken dat ondanks herhaalde toespelingen de zin van de titel van het programma ons ontgaat, maar daar zou de « mamegaai » Nik wel weer commentaar op hebben. Deze mechanische vogel deed dat immers de hele tijd door. Hijzelf (zijzelf ?) was wel onverstaanbaar en door het gekrijs werden de andere dialogen eveneens onverstaanbaar, maar ook dat moeten we er maar bijnemen, veronderstellen we.
Lees verder “Kameleon en Waard om weten”