George Harrison (1943-2001)

94 wonderwallVandaag is het 45 jaar geleden dat in Cannes de film “Wonderwall” in première ging. De filmmuziek was geschreven door Beatle George Harrison. The story of the film by first-time director Joe Massot revolves around the reclusive, eccentric scientist Oscar Collins (Jack MacGowran), whose next-door neighbours are a pop photographer (Iain Quarrier) and his girlfriend/model (Jane Birkin), named Penny Lane. Discovering a beam of light streaming through a hole in the wall between them, Collins follows the light and spots Penny modelling for a photo shoot. Intrigued, he begins to make more holes, as days go by and they do more photo sessions. Oscar gradually becomes infatuated with the girl, and feels a part of the couple’s lives, even forsaking work to observe them. When they quarrel and the couple split, Penny takes an overdose of pills and passes out, but Oscar comes to her rescue. Deciding to make the soundtrack a kind of introduction to Indian music, Harrison recorded a series of short ragas at EMI’s recording studio in Bombay in January 1968, then a selection of rock and other musical styles, at De Lane Lea Studios in London, England. The soundtrack album (Wonderwall Music), the first “solo” Beatles record, was released in November 1968 by Apple Records as the company’s first LP.

03 µgeorge harrison door erwin de bieJoost Zweegers van Novastar in Humo van 27/1/2009: “Ik ben natuurlijk een enorme Beatles-fan. Op de Beatles-platen staan maar een handvol nummers van George Harrison – hij mocht niet – dus na de split heeft hij al z’n songs in één ruk opgenomen met Phil Spector en op de driedubbele plaat All things must pass gegooid. Ik ben een grote George Harrison-fan: het soort melodieën dat hij schrijft, zijn manier van zingen, ik hou er enorm van.”
Aan het tot stand komen van “All things must pass” en vooral het dispuut uitgelokt door de single die eruit wordt getrokken, “My sweet lord”, heb ik een apart artikel gewijd.
Nog in 1971 organiseerde George Harrison twee concerten ten voordele van Bangla Desh in de Madison Square Garden in New York. Hieruit werd dan een driedubbele elpee getrokken, die ook moest bijdragen tot het lenigen van de hongersnood. Als ik me goed herinner, is er echter vanalles verkeerd gegaan zodat de opbrengst (of toch niet de volledige opbrengst) nooit het rampgebied heeft bereikt. Waarmee ik zeker niet wil zeggen dat het verdwenen is in de zakken van George. Integendeel, daar was-ie een veel te brave “do-gooder” voor. Nee, wellicht werden hij en alle andere artiesten (w.o. Ringo Starr, Bob Dylan en Leon Russell) gerold door het Kapitaal.
Vele jaren later heeft Paul McCartney zich verzoend met Yoko Ono en op die manier heeft hij het nummer “Free as a bird” dat John Lennon in 1975 heeft geschreven postuum tot een Lennon-McCartney-nummer mogen bewerken. Om de pret nog te verhogen, deden ook George Harrison en Ringo Starr mee aan de opnames.
Paul werkte op zijn beurt ook mee aan “All those years ago” dat George Harrison schreef ter nagedachtenis van John en waarop Ringo eveneens is te horen.
En dan was er nog Willy Russell’s “John Paul George Ringo… & Bert”, which opened on the London stage in 1974. Produced by Robert Stigwood (who went on to produce the film version of “Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band,” a film which generally nears the top of the ‘worst movies ever made’ lists), the play had a modest and successful run, it won a few awards and it finally briefly surfaced in the USA in 1985. Apparently it completely fell out of circulation after that because Michael Jackson bought the rights to the Beatles catalogue, and it suddenly became too pricey to try to mount a production. George Harrison attended the debut performance… and he left during the intermission, taking the rights to “Here Comes the Sun” with him (the song was replaced by “Good Day Sunshine” in the play, but the cast album had already been recorded).
99 The RutlesDan was George alvast “iets” enthousiaster over de reeds genoemde film “All you need is cash” van Eric Idle uit 1978. Het is wel algemeen geweten dat George zich engageerde tot het oprichten van een firma om films te produceren (HandMade Films) enkel en alleen om het door iedereen geboycotte “The Life of Brian” te helpen realiseren. Brian zou uiteindelijk pas in 1979 het licht zien, maar ondertussen produceerde George ook een TV-film van de muzikaalste van de leden van Monty Python, namelijk Eric Idle (samen met sidekick Neil Innes). Niet onbelangrijk detail: deze TV-film over een groepje genaamd The Rutles (foto) was eigenlijk een vlammende satire op de documentaire serie “All you need is love” van Tony Palmer, eerder dan op The Beatles zelf, al spreekt de titel “All you need is cash” boekdelen…
Ik zou mijn hulde aan “incredible George” willen eindigen met een leuk citaat uit de Amerikaanse film “Vanilla Sky”:
– Mijn favoriete Beatle was altijd John, maar nu is het Paul.
– Ik hield altijd meer van George.
– Iedereen is verschillend, David.

Ronny De Schepper
Fotomontage Erwin De Bie

Referenties
Peter Cnop, Maar is de lezer nog geïnteresseerd? (over the Rutles), Knack 17/5/1978.
Hunter Davies, The Beatles – the authorised biography, Mayflower paperback 1969.
Frank Rich, Help! (over “All you need is cash”), Time 27/3/1978.
Chris Schraepen, Neil Innes: een apotheker voor het hoofd, Spectator 29/7/1978.
Harry F.Waters, And now, Rutlemania!, Newsweek 27/3/1978.
Richard Whitehead, The singles 1968-70, The Times Guide to the Beatles, 12/9/2009.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s