Vijftig jaar geleden: Brigitte Bardot trekt zich terug uit de filmwereld

Vijftig jaar geleden: Brigitte Bardot trekt zich terug uit de filmwereld

Vandaag is het al vijftig jaar geleden dat het Franse sekssymbool Brigitte Bardot op een persconferentie bekend maakte dat ze geen films meer zou maken. In tegenstelling tot zoveel vedetten die dergelijke gelofte ontelbare malen braken, heeft zij zich daar aan gehouden. Meer zelfs, eigenlijk besloot ze zich zelfs uit het openbare leven (lees: “de boekskes”) terug te trekken en ook dàt zou ze hebben nagekomen, ware het niet dat ze door haar protest tegen dierenmishandeling toch weer in de belangstelling kwam staan. Zoals ze het zelf formuleerde, in dit geval heiligde het doel de middelen…

Lees verder “Vijftig jaar geleden: Brigitte Bardot trekt zich terug uit de filmwereld” →

25 jaar geleden: cultuur in Gent (362)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (362)

25 jaar geleden sloot het Gents Amusement Theater dan toch definitief de deuren. Ze deden dat op de swingende tonen van Rudy Balliu’s Society Serenaders. ★ Tot in het laatste nummer van zijn tijdschrift is Eddy Daese recensies blijven recenseren. Zeker na de discussie met het « publiek » in het NTG (publiek dat vooral uit mensen van het promotieteam bestond) zal het voor vele recensenten een opsteker zijn dat ze toch nog door IEMAND gelezen worden. ★ In datzelfde NTG werd in het kader van « Voorjaarsontwaken » maandag de film « The Cement Garden » gedraaid. Buitenkans om te zien hoe de zeden bij de jongeren op honderd jaar tijd zijn veranderd. ★ Over jeugd gesproken: in Krakeel had het examen voordracht plaats van de muziekacademie en maandagavond gaven leerlingen van het conservatorium een examenconcert in de Rode Pomp. ★ Gisteren gaf ze nog repliek tijdens de examens aan het Brusselse conservatorium, morgenmiddag zet ze haar beste beentje voor in de Academie voor Taal- en Letterkunde: gambiste Rebeka Ruso. ★ Behalve de film is alles gratis. (HLN, 6/6/1998)

Guido Wolfaert (1950-2008)

Guido Wolfaert (1950-2008)

Het is alweer vijftien jaar geleden dat we in Knokke-Heist afscheid moesten nemen van zanger en kunstschilder Guido Wolfaert. Hij is amper 58 jaar geworden. Guido zal vooral blijven leven als lid van de Gentse popgroep The New Inspiration. Hij was met name de leadzanger op de hits “Rainbow, I love you” en “Judy please”.

Lees verder “Guido Wolfaert (1950-2008)” →

Tom Sharpe (1928-2013)

Tom Sharpe (1928-2013)

In 2016 ben ik in “Wilt” begonnen, het bekende boek van Tom Sharpe. “Herbegonnen” dacht ikzelf, want ik meende me te herinneren dat ik het al eens had geprobeerd, maar opzij gelegd. Dat bleek echter niet zo te zijn. Wellicht verwarde ik met de film uit 1989 (met Mel Smith en Griff Rhys Jones), die ik inderdaad niet heb uitgekeken. Maar goed, toen ik merkte dat de schrijver in 1928 was geboren, besloot ik toch eens even na te gaan of hij nog in leven was en, helaas, ik moest vaststellen dat hij vandaag ondertussen al tien jaar geleden is overleden.

Lees verder “Tom Sharpe (1928-2013)” →

25 jaar geleden: cultuur in Gent (361)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (361)

De stuurgroep « 150 jaar Van Peteghem-orgel » mocht 25 jaar geleden met de prijs voor de grootste aanrader gaan lopen. Het jarige orgel in de Sint-Pieterskerk werd die avond immers bespeeld door niemand minder dan Ton Koopman (foto YouTube). Op het programma: Bach, Handel en Buxtehude. ★ In de Rode Pomp weerklonk diezelfde avond ook muziek van vadertje Bach. Evenwel op piano, wat voor velen nog altijd heiligschennis is. Daarnaast speelde Louis Pas echter ook werk van romantische componisten, wat velen opnieuw verzoende met de majestueuze klank van de Bösendorffer-piano. ★ Muziek ook in de Minnemeers waar acteur Brecht Callewaert zijn luisterliedjes bracht, aan de piano begeleid door Tom Van der Schueren. Het was op dat moment al een dikke tien jaar geleden dat Gentenaar Peter Colpaert de elpee « Het luisterlied zal niet meer sterven » uitbracht in een periode dat het genre al enige jaren goed en wel dood en begraven was. Ik heb de indruk dat dit nog altijd zo is, al deed Brecht Callewaert zijn best om het tegendeel te bewijzen. Zijn masturbatielied is een « hit » in het genre. (RDS in HLN, 5/6/1998)