Joost Buysschaert stuurt mij en de andere germanisten uit mijn jaar zijn nieuwjaarswensen en als het ware kwansuis vermeldt hij erbij dat op vorige kerstdag Frank Winter is overleden. Even googelen bevestigt dat dit in Perpignan, blijkbaar op dat moment zijn thuisbasis, is gebeurd, meer kan ik erover ook niet vertellen. Voor mij is dit alleszins alweer een harde dobber. Frank was assistent Engelse taalkunde “in mijn tijd”, wat maakt dat ik hem enkel in de kandidaturen als lesgever heb gehad, want in de licenties heb ik Engelse taalkunde laten vallen (omwille van prof.Derolez). Ik herinner me wel dat ik op één van de beruchte t-dansants van de Germaanse op de Kuiperskaai eens lang met hem heb zitten discussiëren. Daarbij lieten wij geregeld gerstenat aanrukken, zodat – toen de nood om dit ook weer te lozen zich voordeed – ik recht stond en men als het ware een tapijtje onder mijn benen vandaan trok en ik tegen de grond ging. Vele jaren later heb ik hem voor De Rode Vaan telefonisch geïnterviewd over de zogenaamde Maartbeweging in Gent (een klein jaar na mei ’68).