Het is al 155 jaar geleden dat de Italiaanse operacomponist Gioacchino Rossini in Passy (tegenwoordig een stadsdeel van Parijs) is overleden. Rossini werd begraven op de beroemde Parijse Cimetière du Père-Lachaise. Op verzoek van de Italiaanse regering werden de overblijfselen in 1887 echter verplaatst naar de Basilica di Santa Croce in Florence. Op Père-Lachaise staat nu nog altijd een lege crypte.
Lees verder “Gioacchino Rossini (1792-1868)”
“Onder de torens” werd in het NTG opgevoerd in een regie van Sam Bogaerts (“Claus is voor mij toch jarenlang een ouwe zeiker gebleven die enkele goede gedichten had geschreven”, HLN 15/10/93), die echter volgens Jef Demedts op de helft van de repetities niet eens aanwezig geweest was (tegen Ingrid van der Veken in Het Laatste Nieuws: “Ja, ik ben heel combattief als het om het NTG gaat, voor 75 procent zijn voorstellingen hier gered door de acteurs. Herinner je je die rel bij de opening van de nieuwe schouwburg met Onder de Torens van Hugo Claus? Wel, Sam Bogaerts is als regisseur op de helft van de repetities niet eens aanwezig geweest!”).
Lees verder “Dertig jaar geleden: “Onder de torens” (Hugo Claus) in het NTG”
Vandaag 405 jaar geleden begon de Synode van Dordrecht die tot 29 mei 1619 zou duren. Een van de besluiten die eruit zou voortkomen, is de opdracht om de bijbel van Luther te vertalen. Het zou nog tot 1635 duren vooraleer de Statenvertaling gereed was en pas in 1637 werd ze door de Staten ook geautoriseerd en kon de verspreiding ervan dus beginnen.
Lees verder “De bijbel”
Van de Artueel-productie van “Romeo en Julia” van 25 jaar geleden is niets meer terug te vinden op het internet. Dan maar teruggegrepen naar de succesvolle regie van Dirk Tanghe in de KVS…
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (456)”
Jory Vinikour (foto YouTube) speelde het concerto voor klavecimbel van Michael Nyman…
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (455)”
Op zaterdag 11 november 1978, precies een jaar na het uitbrengen van zijn laatste elpee, ging in Theater Arena (in de Ooievaarstraat in Gent) het “stuk” Brel – een reconstructie in première. Na afloop had ik een uitvoerig gesprek met de auteur Walter Ertvelt, de regisseur Jaak Van de Velde en de drie “acteurs”, Marijn Devalck, Carmen Jonckheere en Wim Huys. Vooraleer een beknopte weergave ervan te brengen, moet ik toch even zeker stellen dat deze productie reeds geruime tijd voorzien was en dus niks te maken heeft met het plotse overlijden van Jacques Brel een maand eerder.
Lees verder “45 jaar geleden: “Brel – een reconstructie” (Theater Arena)”
Matteo Bono (Ome, 11 november 1983) is een voormalig Italiaans wielrenner. Hij was de meerderheid van zijn carrière actief voor Lampre. (foto’s Erik Westerlinck)
Lees verder “Matteo Bono wordt veertig…”
De Gentse auteur Stefaan Van Laere viert vandaag z’n zestigste verjaardag. Ik ken Stefaan nog als confrater toen ik voor Het Laatste Nieuws werkte (toen werkte hij bij Het Volk, als ik me goed herinner), maar ook daarna ben ik zijn schrijversavonturen een beetje blijven volgen. Meer bepaald is, sedert hij zich vooral op misdaadromans ging toeleggen, mijn vrouw een vurige fan geworden. Er staan hier dus wel een aantal boeken van hem, waarvan ik er af en toe ook wel eens één ter hand neem, maar blijkbaar heb ik er geen nota’s van genomen, want ik vind wat dat betreft niks terug. Wat ik wél heb teruggevonden, dat is dat ik midden de jaren negentig nog een “gedramatiseerde lezing” van werk van Stefaan heb meegemaakt in Arca.
Lees verder “Stefaan Van Laere wordt zestig…”
Mijn wielervrienden gaan nu denken dat ik het over de dood twintig jaar geleden van wielrenner Gilbert Desmet ga hebben, maar die is – helaas voor hem – al veel eerder gestorven, eigenlijk heeft hij zelfs niet zo heel lang geleefd (van 1936 tot 1987). En dan heb ik het dus over de beroepsrenner die algemeen bekend staat als “Gilbert Desmet II”, want de veel bekendere (en vijf jaar oudere) Gilbert Desmet I is gelukkig nog altijd in leven. Maar nee dus, dit gaat niet over een wielrenner maar over een professor. Een professor Duitse taalkunde dan nog wel, dus eigenlijk kan men zich afvragen wat ik over hem kan te vertellen hebben, aangezien ik Nederlands-Engels heb gevolgd in de Germaanse. Maar prof.de Smet (met kleine “d” blijkbaar) gaf ook Germaans.
Lees verder “Gilbert de Smet (1921-2003)”
De befaamde Australische kunstcriticus Robert Hughes schreef in 2003 deze biografie van de schilder en etser Francisco de Goya y Lucientes (1746-1828). Goya kwam uit een bescheiden milieu van Zaragoza en bracht het tot hofschilder onder Carlos III, Carlos IV en Fernando VII. Goya had een lang leven, en maakte een bewogen tijd van Spanje mee : het ancien régime, de Napoleontische oorlogen (1808-1814) en vervolgens de restauratie. Dit boek leest dus tegelijk als een biografie van de kunstenaar én als een stuk geschiedenis van Spanje, dat hier niet zo bekend is. Ik heb al sinds lang een grote bewondering voor Goya en zijn werk. Deze biografie (die al lang in mijn boekenkast ongelezen stond) was voor mij dus echt boeiend. Hughes slaagt erin een goed tijdsportret te schetsen, samen met een nauwkeurig beeld van de kunstenaar en zijn werk.
Fons Mariën, 28/01/2019
