Karsten Kroon blijft onder de drie uur in de marathon van Rotterdam

Karsten Kroon blijft onder de drie uur in de marathon van Rotterdam

De Nederlandse ex-wielrenner Karsten Kroon (foto Guillaume G. via Wikipedia) finishte vandaag in de Rotterdam marathon met een tijd van 2.51.46. Kroon is een voorbeeld van professionele wielrenners die na hun carrière een sterke marathon liepen. Zo liep Laurent Jalabert ooit een tijd van 2.45.52 Lance Armstrong finishte in New York met een tijd van 2.46.33, maar de snelste is Abraham Olano met 2.39. Allé, ’t is te zeggen, de beste bekende ex-renner, want de Nederlander Roger Smeets liep zelfs ooit 2.17. Er zijn er echter ook die nog tijdens hun loopbaan uitstekende hardloopkwaliteiten ten toon spreiden, zo o.a. Tom Pidcock, Wout van Aert, Bauke Mollema en Tom Dumoulin. (Hardloopnieuws)

Lees verder “Karsten Kroon blijft onder de drie uur in de marathon van Rotterdam” →

450 jaar geleden: Slag op de Mookerheide

450 jaar geleden: Slag op de Mookerheide

“Jan Klaassen zei: Vaarwel mijn lief ik zie je volgend jaar.
Wanneer de lente terugkomt zijn wij weer bij elkaar.
De winter ging,
De zomer kwam
De oorlog was voorbij.
Maar het leger is nooit teruggekeerd van de Mookerhei.
Geen mens die van Jan Klaassen iets teruggevonden heeft
maar alle kinderen kennen hem,
hij is niet dood, Hij leeft!”

Aldus Rob De Nijs in 1973 op tekst van Lennaert Nijgh en muziek van Boudewijn De Groot, maar wat was dat eigenlijk, die Slag op de Mookerhei?

Lees verder “450 jaar geleden: Slag op de Mookerheide” →

Dertig jaar geleden: met Muriel Bialek op de tram

Dertig jaar geleden: met Muriel Bialek op de tram

Het is al dertig jaar geleden dat ik op de tram toevallig Muriel Bialek, de celliste uit het orkest van de Vlaamse Opera, tegen het bevallige lijf liep en kort met haar heb gesproken. Men zou het een soort van geïmproviseerd interview kunnen noemen.

Lees verder “Dertig jaar geleden: met Muriel Bialek op de tram” →

Vijftig jaar geleden: “Het recht van de sterkste” in het NTG

Vijftig jaar geleden: “Het recht van de sterkste” in het NTG

In april 1974 regisseerde Hugo in het NTG “Het recht van de sterkste”, de toneelbewerking door Jan Christiaens van de gelijknamige roman van Cyriel Buysse. Ikzelf heb het stuk op televisie gezien (dergelijke captaties moeten we nu ontberen), maar ik herinner me er niet veel meer van. Niets eigenlijk. Als ik echter op de recensie van Mark Vlaeminck in De Standaard van 16 april 1974 moet afgaan, was het geen groot succes. De titel “vervelende Buysse-smartlap” zegt reeds meer dan voldoende, maar ik geef u toch ook nog zijn slot mee: “Waarom na de dood van Maria de wiedsters opnieuw ten tonele moeten verschijnen en nogmaals alles uitleggen, heb ik niet gesnapt. Tijdens de tweede voorstelling, zondagnamiddag, heeft het publiek geapplaudisseerd na de sterfscène! De mensen dachten (terecht) dat het afgelopen was. Alles was immers gezegd en toen kwam er nog eens een flauwe epiloog met veel verklaringen en goedkope pseudo-filosofie.”

Lees verder “Vijftig jaar geleden: “Het recht van de sterkste” in het NTG” →