35 jaar geleden: help, de fan coach is een vrouw!

35 jaar geleden: help, de fan coach is een vrouw!

Naar aanleiding van de Mondiale was er 35 jaar geleden een radioprogramma waarin vrouwen moesten definiëren wat een doeltrap, een hattrick, een libero, een counter… was. Ontgoocheld gaf de reporter vooraf toe dat de meeste vrouwen een juiste omschrijving hadden gegeven, maar toch liet hij enkel de “domme” antwoorden horen, kwestie van de cliché’s nog wat in stand te kunnen houden… Toch werd in Gent Lieve Bogaert aangesteld als eerste fancoach. Waarom een vrouw?

Lees verder “35 jaar geleden: help, de fan coach is een vrouw!” →

Tachtig jaar geleden: mijn ouders verhuizen naar de Eeckhoutdriesstraat

Tachtig jaar geleden: mijn ouders verhuizen naar de Eeckhoutdriesstraat

Zoals ik elders al heb verteld, trokken mijn ouders na hun huwelijk (midden in de Tweede Wereldoorlog) om bezuinigingsredenen in bij de ouders van mijn vader. Maar zoals het zo vaak gaat, vlotte het niet tussen schoonmoeder en schoondochter. Daarom verhuisden ze zo snel mogelijk na het einde van de oorlog naar een eigen woonst en dat was dan in de Eeckhoutdriesstraat (in Temse beter gekend als “de Laai”).

Lees verder “Tachtig jaar geleden: mijn ouders verhuizen naar de Eeckhoutdriesstraat” →

45 jaar geleden: Jostein Wilmann vast in de lift

45 jaar geleden: Jostein Wilmann vast in de lift

De Noorse wielrenner Jostein Wilmann was een uitstekend amateur en hij kwam dan ook met de allergrootste verwachtingen over naar de profs. Die heeft hij echter nooit waargemaakt, integendeel, zijn verblijf in het profpeloton was van uiterst korte duur (vier seizoenen). Het voorval dat Peter Winnen hieronder verhaalt, viel ongeveer in het midden van die vier jaar, zodat men niet kan zeggen dat dit er iets zou toe hebben bijgedragen…

Lees verder “45 jaar geleden: Jostein Wilmann vast in de lift” →

Zestig jaar geleden: “Plain Pleasures” van Jane Bowles

Zestig jaar geleden: “Plain Pleasures” van Jane Bowles

‘Plain Pleasures’ (‘Eenvoudige genoegens’, 1966) bevat zeven verhalen die Jane Bowles schreef in de loop van 1946 tot 1957, twee van langere adem, de andere kort. Het zijn, zacht uitgedrukt, heel bevreemdende teksten. Met een plot waar kop noch staart aan te knopen is. Simpelweg omdat die kop, en vooral de staart ontbreken. Een echte plot is er niet. Geen verhaal dat zich werkelijk laat navertellen. Wel een vage sfeer.

Lees verder “Zestig jaar geleden: “Plain Pleasures” van Jane Bowles” →