| De briljante reeks ‘I love the seventies’ op de BBC was nog maar pas afgelopen of het Gentse Theater Neon dompelde ons opnieuw in de sfeer van glitterpakjes en olifantenpijpen. Met de productie ‘Disco Nights’ brachten zij de danspasjes van John Travolta op de muziek van de BeeGees weer tot leven. Alhoewel dit theater het zonder subsidies moet stellen, werden voor deze productie meer dan honderd kostuums gemaakt voor 26 jongeren en werd de zaal van Backstage zowat omgebouwd tot een authentieke discoclub. Het uitgangspunt voor deze voorstelling was dat disco, net als punk in de jaren zeventig, eigenlijk een typische exponent is van een ‘no future’-generatie. In plaats van echter zijn toevlucht te zoeken in agressie (punk), leefden de disco kids zich uit in de muziek. Dat maakt natuurlijk ook dat ze het robotiserende van de maatschappij min of meer lijdzaam ondergingen om zich naar het weekend te slepen, waar ze dan uit de bol konden gaan. Kortom, vergelijkbaar met de huidige house- en techno-generatie. Voorstellingen tot 25 november. Tickets: 400 en 500 fr., reserveren op het nummer 09/233.35.35. (DSRG) |
Thérèse-Marie Gilissen
Veertig jaar geleden: “Hoogste tijd” (Harry Mulisch)
Met “Hoogste tijd” schrijft Harry Mulisch in 1985 een levensverhaal dat dicht bij dat van Johannes Heesters aanleunt. Ook “Hoogste tijd” wordt later verfilmd (in 1995 door Frans Weisz). In de jaren negentig heb ik nog voor een driemaandelijks tijdschrift geschreven dat ook als titel “Hoogste tijd” had.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Hoogste tijd” (Harry Mulisch)”Vijftig jaar geleden: “Twee vrouwen” (Harry Mulisch)
Vijftig jaar geleden verscheen van Harry Mulisch de korte roman “Twee Vrouwen”, die inmiddels (2022) dertig keer werd herdrukt. De eerste druk is van oktober 1975 en er werden in die maand 17.000 exemplaren gedrukt. De omslag van de eerste druk bevat een detail van het fresco ‘De zegeningen van het goede bewind’ van Ambrogio Lorenzetti (1280/95-1348) uit het Palazzo Pubblico in Siena.
Lees verder “Vijftig jaar geleden: “Twee vrouwen” (Harry Mulisch)”Zeventig jaar geleden: “De sprong der paarden en de zoete zee” (Harry Mulisch)
In 1955 wordt “De sprong der paarden en de zoete zee” gepubliceerd, een novelle van Harry Mulisch, waarin een poging wordt gedaan om een oude mythe een hedendaagse zin te geven.
Lees verder “Zeventig jaar geleden: “De sprong der paarden en de zoete zee” (Harry Mulisch)”Richard Burton (1821-1890)
Richard Francis Burton (uiteraard niet te verwarren met de acteur Richard Burton van een eeuw later) was een Brits consul, ontdekkingsreiziger, vertaler en oriëntalist. Hij was bekend, volgens zijn tijdgenoten eerder berucht, om zijn opvliegend karakter en zijn nonconformisme met de victoriaanse moraal. Hij is vandaag 135 jaar geleden gestorven.
Lees verder “Richard Burton (1821-1890)”Spencer Davis (1939-2020)
Het is vandaag ook al vijf jaar geleden dat de Welshe gitarist en zanger Spencer Davis is overleden.
Lees verder “Spencer Davis (1939-2020)”Vijftien jaar geleden zag ik “Mannen die vrouwen haten”
Op 19/10/2010 zag ik Mannen die vrouwen haten van Niels Arden Oplev, een film uit 2009. Het was de verfilming van het eerste deel van de Millenium-trilogie van Stieg Larsson.
Lees verder “Vijftien jaar geleden zag ik “Mannen die vrouwen haten””35 jaar geleden: première van “Dances with wolves”
Het western-genre als zodanig was niet echt populair meer wanneer Kevin Costner een aanvang nam met het draaien van “Dances with wolves”, op de koop toe ook nog zijn regiedebuut. De reden hiervoor was nog altijd het fameuze bankroet van Michael Cimino’s “Heaven’s gate”. Vandaar dat men vooraf reeds sprak van “Kevin’s gate” of “Costner’s last stand” (een allusie op de nederlaag van generaal Custer).
Lees verder “35 jaar geleden: première van “Dances with wolves””Ivan Ollevier wordt 65…
Heden ten dage kennen we allemaal Ivan Ollevier als de kalende buitenland-reporter van de VRT, maar – hé wat vreemd! – Ivan is ook ooit jong geweest en in die tijd (we spreken over de jaren tachtig) was hij zelfs enige tijd losse medewerker voor De Rode Vaan, meer bepaald voor de rubriek plastische kunsten. Tegelijk durfde Ivan wel eens een gedicht aan het papier toe te vertrouwen en toen hij er genoeg van had verzameld, kwam er zelfs een bundel van: “Passionaria”. Die werd uiteraard door Jan Mestdagh besproken in zijn wekelijkse poëzierubriek, met name in De Rode Vaan nr.49 van 1984.
Lees verder “Ivan Ollevier wordt 65…”








