Op 18/06/2010 zag ik “Do you know me?”, een Canadese TV-thriller van Penelope Buitenhuis uit 2009…
Lees verder “Vijftien jaar geleden zag ik “Do you know me?” (Penelope Buitenhuis, 2009)”
Op 18 juni 1930 wordt het overkoepelende Nationaal Instituut voor Radio (NIR) opgericht – en meteen ook het bijhorend jazzorkest, geleid door Stan Brenders (foto). In het Frans (nog altijd de voertaal) was dat dan l’Institut national de radiodiffusion (INR), een Belgische omroeporganisatie naar BBC-model, die bestond van 1930 tot 1960. De uitzendingen gebeurden vanuit het Flageygebouw.
Op 18 juni 2020 vierden we het officiële einde van de lockdown samen met Fons Marien en Anna De Swaef. En met dank aan het meisje van het Vrijdagsgevoel dat even voor fotografe wou spelen.
Vera Lynn, de Britse zangeres en actrice die door haar optredens tijdens de Tweede Wereldoorlog bekendstond als “lieveling van de troepen”, is vijf jaar geleden overleden. Ze werd 103 jaar.
Lees verder “Vera Lynn (1917-2020)”
De Koreaan San-ky Kim (foto YouTube) zong tijdens de ECOV-sessies van 1990 als Belfiore in “Il viaggio a Reims” de lof van Frankrijk en was als Don José aan zijn minste prestatie toe. Niet te verwonderen echter want de man stond niet minder dan zeven maal op het podium! Zo zong hij o.a. samen met Martin Keller het duet van Zurga en Nadir uit Bizets “Parelvissers”, was hij in “La Bohème” de Rodolfo van de Tsjechische Helena Kaupova en kweelde hij met zowat alle mannelijke deelnemers de Franz Lehar-hit “Wie die Weiber” om dan tot afscheid samen met Lydia Mila als Violetta de hele groep aan te voeren in het fameuze “Libiamo” uit Verdi’s “La Traviata”. Nou moe!
Lees verder “35 jaar geleden: San-ky Kim bij het ECOV”
In de periode vóór Fons Mariën op mijn blog zijn populaire “leestips” publiceerde, schreef hij er ook reeds een tweehonderdtal voor de website “Lezers tippen lezers”. Enige tijd geleden is deze website opgehouden met bestaan en het zou spijtig zijn om deze kleine pareltjes te laten verloren gaan. Daarom vissen wij er elke dag ééntje weer op…
Lees verder “Tien jaar geleden: “Aan de rand van de wereld: Michel Houellebecq””
Vandaag viert Eddy Merckx zijn tachtigste verjaardag. Ik heb hem twee keer geïnterviewd. De eerste keer, in 1986, nogal informeel op de persvisie van de koersfilm “American flyers”. De tweede keer, een jaar later, uitgebreid en in aanwezigheid van fotograaf Jo Clauwaert (zie hierboven). Dat interview ging bijna uitsluitend over de Tour 1987, dus het is eigenlijk beter dat ik dat gesprek nog eens ophaal over twee jaar als het 35 jaar geleden zal zijn dat deze Tour werd verreden.
Lees verder “Eddy Merckx wordt tachtig…”
Het is vandaag al 25 jaar geleden dat ik met mijn vrouw een ballonvaart boven Temse heb gemaakt. Ikzelf heb claustrofobie en mijn vrouw heeft hoogtevrees, dus vóór het vertrek was het even spannend, maar uiteindelijk was het een fantastische ervaring, waarvan we uiteindelijk spijt hebben dat het slechts één keer heeft plaatsgevonden (zie verder)…
Lees verder “25 jaar geleden: ballonvaart boven Temse”
Stel me de vraag of en hoe onze voorvaderen in de prehistorie hun voedsel bewaarden. Of moesten ze van dag tot dag leven, zorgen opdat er toch ongeveer dagelijks iets vers te knabbelen was? Voortdurend op jacht, achter al dat wild ongedierte, dino’s en mammoeten aan met stenen en pijlen; of vissen. En de vegetariërs (die zullen wel nog een te verwaarlozen minderheid geweest zijn) bessen plukken in bos en hei en high worden dankzij de paddo’s. Mogelijk slaagden ze er in de bilstukken tyrannosaurus enkele dagen schimmelvrij te houden in een koel hoekje van de grot. Of stond er een ingenieur op die ook hobbykok was en die ontdekte dat je een en ander kon drogen in de zon en boven het vuur – zodat hij etiketten kon kleven ‘te bewaren tot…’ ‘houdbaar tot minstens…’. Eerlijk, deze overweging dook bij me op toen ik geïntrigeerd raakte door het fenomeen spaarpot. Daarover wil ik het dus hebben.
Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (45)”
Ook “Dansen op mijn graf” in NTG2-Minnemeers liep 25 jaar geleden af. Nadien kon men in het NTG zelf trouwens terecht voor de eindeseizoensfuif, terwijl ’s anderendaags Jan Rot met zijn optreden in Minnemeers nog een orgelpunt plaatste. Alhoewel in zijn nieuwste boek, “Niets is wat het lijkt”, opnieuw een jonge homo (biseksueel eigenlijk) ten tonele wordt gevoerd wil auteur Aidan Chambers niet dat “Dansen op mijn graf” als de “bijbel” van jonge homo’s wordt beschouwd. Nochtans is het met dat uitgangspunt dat Fabrice Delecluse aan de voorstelling is begonnen, dat wist Chambers ook wel. Het was dan ook eerder tegenspeler Maarten Claeyssens die hem over de streep trok om zijn toestemming te geven. Maarten spéélt zijn rol immers, terwijl Fabrice zijn best doet om zijn personage te zijn. Hiermee belichamen de twee ook de rel in het Antwerpse theateronderwijs. Jan Decleir wil zijn studenten immers leren spélen, terwijl de leden van de sekte van Dora Van der Groen op voorhand een test moeten afleggen om te zien of ze wel geschapen zijn naar haar beeld en gelijkenis. (RDS in HLN van 17/6/2000)
dagelijks iets degelijks 