175 jaar geleden verscheen de laatste aflevering van David Copperfield van Charles Dickens in diens eigen tijdschrift Household Words. Hij was ermee begonnen in mei 1849 en de boekuitgave volgde kort daarna, in november 1850.
Lees verder “175 jaar geleden: “David Copperfield” van Charles Dickens”
Vandaag is het precies een eeuw geleden dat Max Linder is overleden. Sinds 1905 had hij meer dan 500 (meestal komische) kortfilms gedraaid voor Studio Pathé in Parijs. Alhoewel hij zich specialiseert in het slapstickgenre, gaat hij er wel een totaal andere richting mee uit. Geen wilde achtervolgingen en slagroomtaarten meer, maar een subtielere vis comica, vertrekkende van zijn persona met rokkostuum en zijden cilinderhoed. Alhoewel hij er op zijn beurt weer een nieuwe dimensie aan gaf, is Charlie Chaplin duidelijk schatplichtig aan deze opvatting.
Lees verder “Max Linder (1883-1925)”
De Duitse broertjes Max en Emil Sklandanowsky hebben de eerste commerciële filmvoorstelling in Europa georganiseerd. Op 1 november 1895 vertoonden ze in de Berlijnse Wintergarten zeven minuten film met een boksende kangoeroe, een Russisch volksdansje en de onvermijdelijke serpentine-danseres. Hun procédé heette de “bioscope”. Het succes zetten een aantal Duitse laterna magica exploitanten, zoals Oscar Messter en Guido Seeber, ertoe aan om naar dit nieuwe medium te grijpen. Uiteraard ging hun belangstelling vooral uit naar erotiek, zoals “Tanz der Salomé” van Messter uit 1902 bewijst of later “Insel der Seligen” uit 1913 van de beroemde theaterregisseur Max Reinhard, waarin met name de zeemeerminnetjes er niet minnetjes uitzagen…
Lees verder “De Duitse film van de gebroeders Sklandanowsky tot Dietrich”
Fons Mariën gaf vier sterren aan Achter de donkere wouden van Aleksandr Skorobogatov…
Lees verder “De leestips van Nonkel Fons (363)”
In het geval van Hugo Claus en Amy Winehouse zat ik in de auto en hoorde ik het op de radio en de dood van Frank Sinatra werd telefonisch aangekondigd aan mijn collega Jan Mestdagh, waarmee ik een bureau deelde en die een grote fan was. En zo zal ik de dood van Sean Connery altijd associëren met de Vuelta, want het was tijdens de rechtstreekse uitzending dat Renaat Schotte terecht José De Cauwer onderbrak met de woorden: “Een ogenblik, José, ’t gaat niet over de koers, maar ’t is belangrijk: een icoon is gestorven, niemand minder dan Sean Connery.”
Lees verder “Sean Connery (1930-2020)”
Bovenstaande illustratie is een fragment uit een foto van Jon Blathwayt via Wikipedia.
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (853)”
Op uitzondering van de aankondiging van onze scholierenenquête in het nummer 40 (en waarop de reacties reeds binnenstromen; het is echter nog niet te laat om mee te doen!), is het geruime tijd stil geweest wat de rubriek jeugd betreft. De redenen hiervoor zijn van redactionele aard, zodat we hierop niet ingaan. Het is echter zeker niet zo dat er de afgelopen weken van het jeugdige front geen nieuws was. Integendeel! Daarom brengen we nu in een notedop een overzicht van de nieuwsjes die wij al die tijd hebben vergaard.
Lees verder “45 jaar geleden: een bont allegaartje”
Alhoewel op 31 oktober 1970 de Duitse voetbalbond het 15 jaar oude verbod op vrouwenvoetbal had opgeheven, zal het nog tot 1991 duren vooraleer in China de finale van de eerste wereldbeker voetbal voor vrouwen werd gespeeld (*). De VS haalden het in de finale van Noorwegen met 2-1. De Amerikaanse aanvaller/middenvelder en aanvoerder Kristine Lilly (foto) werd op 18 januari 2006 de eerste speelster – man of vrouw – die de grens van 300 caps bereikte, toen ze tegen Noorwegen speelde in het Vierlandentoernooi.
Lees verder “55 jaar geleden: verbod op vrouwenvoetbal opgeheven”
Het is vandaag al een halve eeuw geleden dat “Bohemian Rhapsody” van Queen werd uitgebracht.
Lees verder “Vijftig jaar geleden: release van “Bohemian Rhapsody””
Terwijl in Europa oorlogszucht, rechts en extreemrechts de plak zwaait, slaagde Catherine Connolly de linkse partijen achter zich te verenigen voor haar kandidatuur als president voor Ierland. Het legde haar geen windeieren: met 64% van de stemmen werd zij op 25 oktober 2025 ruim verkozen. Interessant is de manier waarop, haar politieke boodschap en de betekenis ervan voor Europa.
Lees verder “De peperbus van nonkel Miele (95): een linkse president voor Ierland”
dagelijks iets degelijks 