“Indiana Jones and the dial of destiny”

“Indiana Jones and the dial of destiny”

Gisteravond heb ik naar “The dial of destiny” gekeken, de nieuwste en wellicht ook de laatste film in de Indiana Jones-reeks. De eerste drie films uit de reeks heb ik destijds samen met mijn kinderen wel drie keer bekeken, om maar te zeggen hoe enthousiast we hierover waren. Vele jaren later (zeker na 2008) moest ik me dan zonder hen door “Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull” worstelen en dat was geen meevaller, ook al was de regie nog altijd in handen van Steven Spielberg. Maar het platte anticommunisme deed me de das om. Ik was dus uiteraard erg benieuwd hoe deze “Dial of destiny” zou uitdraaien, ook al omdat deze keer de regie gevoerd werd door ene James Mangold…

Lees verder ““Indiana Jones and the dial of destiny”” →

Zestig jaar geleden: release van “Get off of my cloud”

Zestig jaar geleden: release van “Get off of my cloud”

Wat werden er zestig jaar geleden toch prachtige platen gemaakt. Haast dagelijks kan ik er één voorstellen! Vandaag dus “Get off of my cloud” van The Rolling Stones. Met vermoedelijk het hoesje zoals het destijds hier in Vlaanderen werd verkocht.

Lees verder “Zestig jaar geleden: release van “Get off of my cloud”” →

55 jaar geleden: Brian Barnes’ one man theatre

55 jaar geleden: Brian Barnes’ one man theatre

Wie van mijn medestudenten zou zich dit nog herinneren? 55 jaar geleden was Brian Barnes met zijn one man theatre te gast in de Blandijn. Hij bracht er een opvoering van “the Pickwickians at Manor Farm”, een fragment uit de “Pickwick papers” van Charles Dickens.

Lees verder “55 jaar geleden: Brian Barnes’ one man theatre” →

Tien jaar geleden: “Den vaderland getrouwe”

Tien jaar geleden: “Den vaderland getrouwe”

Tien jaar geleden had Lode Willems een nieuw boek klaar over het verleden, heden en de toekomst van onze lage landen. Het heette ‘Den Vaderland Getrouwe’ en was oorspronkelijk verkrijgbaar in de e-versie en als papieren boek. De e-versie kostte 9 €, voor abonnees op LW-Mededelingen 8 €. De papieren boekversie kostte 24 €. Wie een papieren versie bestelde, kreeg er gratis de e-versie bij. Maar ondertussen is Lode dus helaas al een tijdje overleden en ik vraag mij af wie er zich over zijn nalatenschap bekommert en of het boek via die weg dan nog verkrijgbaar is?

Lees verder “Tien jaar geleden: “Den vaderland getrouwe”” →

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (56)

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (56)

Mijn enige ervaring met de moderne wereld van de spelletjes blijft beperkt tot het inmiddels oubollige Pac Man en het al even fris ogende Tetris. Oh ja, er was ook nog iets als een boerderij, een ‘farm’, een spel op de pc mij aangesmeerd door een kleindochter. Gedurende een hele tijd heb ik daar dagelijks gedurende telkens ongeveer een uur schapen, geiten, varkens en kippen gevoederd, maïs, rogge en tarwe laten groeien, wortelen en aardappelen geplant, tomaten en snijbonen geoogst. En dit voor iemand die het verschil niet kent tussen een komkommer en een raap, tussen een bok en een alpaca.

Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (56)” →

Dertig jaar geleden: Gynaika wil kunstenaressen herwaarderen

Dertig jaar geleden: Gynaika wil kunstenaressen herwaarderen

Of men het nu graag heeft of niet, het is een feit dat uit het verleden weinig kunstenaressen tot ons gekomen zijn. Het is alvast een verworvenheid van het feminisme dat hier sinds kort een inhaalbeweging is ontstaan, waardoor er op dit moment zeker een evenwicht is tussen de seksen. Tegelijk trachten (meestal vrouwelijke) wetenschappers een aantal kunstenaressen aan de vergetelheid te ontrukken, waarin ze onder druk van de (mannen)maatschappij zijn terechtgekomen. Deze aanhangers van het gelijkheidsdenken voelen zich niet in de eerste plaats man of vrouw maar kunstenaar.

Lees verder “Dertig jaar geleden: Gynaika wil kunstenaressen herwaarderen” →