In november 2018 heb ik “Accordeonmisdaden” (1996) gelezen van Annie Proulx. Ik was er erg enthousiast over, maar toch heb ik één bedenking…
Vergelijk dit fragment uit mijn blog (gebaseerd op een artikel uit De Rode Vaan van 1982):
“De zwarten, als maatschappelijk een van de zwakste bevolkingsgroepen, werden door de economische crisis zwaar getroffen en op zoek naar werk verlieten zij massaal het landelijke zuiden om in het geïndustrialiseerde noorden te trachten aan de kost te komen. Chicago was hierbij de uitverkoren plaats. Op de eerste plaats gold dit natuurlijk voor de arbeiders, maar ook de bluesmuzikanten trokken mee, enerzijds omdat zij tegelijkertijd meestal ook arbeiders waren en anderzijds omdat zij hoopten nieuwe muzikale horizonten te ontdekken. En dit laatste was inderdaad het geval, zij het dat de omstandigheden niet wezenlijk verschilden van vroeger. Nog steeds was er werkloosheid, erbarmelijke huisvesting, gebrek aan hygiëne, gedwongen ghettovorming, drankzucht, kortom een grote troep ellende. Het waren Tough Times (harde tijden) zoals John Brim in zijn gelijknamig nummer zingt.”
Met dit fragment uit “Accordeonmisdaden” (p.307-308):
“Die hongerige stad, Chicago, smachtte naar goede, laaggeschoolde en goedkope arbeidskrachten met sterke armen, net als vroeger, in de tijd dat het er barstte van de immigranten, dat was wat Chicago rijk had gemaakt, niet de varkens en de tarwe, maar de goedkope arbeidskrachten die de varkens slachtten en de tarwe van het land haalden. Nog steeds strompelden ze met duizenden tegelijk langs die lange weg, maar het werk was er niet meer, er was sprake van een soort grote economische ommezwaai, waardoor er weinig anders opzat dan wat rondlummelen en een beetje zwartgallige muziek jengelen, drinken, roken, ruziemaken, neuken, naar iemand luisteren die J.Brims Tough Times speelde, alles wat maar enigszins afleiding bood. Sommige gitaren hadden succes, die werden opgenomen door die polakkenbroers…”
Versta me niet verkeerd: ik beweer uiteraard niet dat Proulx mijn blog zou hebben afgeschreven, dat zou belachelijk zijn, maar wat ik wel bedoel is dat we allebei wellicht op dezelfde bron teruggaan, waarbij we allebei (schande!) nagelaten hebben onze bron te vermelden. Dus zou het best wel kunnen dat nog een aantal fragmenten (vooral dan over de Amerikaanse muziekgeschiedenis) terug te voeren zijn op andere werken…
De roman begint in de negentiende eeuw, wanneer een Siciliaanse accordeonbouwer naar de Verenigde Staten komt op zoek naar betere kansen. Hij wordt neergeschoten door een anti-Italiaanse lynchmenigte, en zijn accordeon valt in handen van verschillende andere eigenaren, van wie velen zelf een pijnlijk einde vinden. De accordeon doorkruist een continent en reist naar Louisiana, Iowa, Texas, Maine, Illinois, Montana en Mississippi. (Wikipedia)
Ronny De Schepper
dagelijks iets degelijks 