Hoe zou het nog zijn met… ? (47) Bea de Longie

Hoe zou het nog zijn met… ? (47) Bea de Longie



De tweede bundel van Bea de Longie, « Chariot », bevat 21 korte, losbladig uitgegeven gedichten, die elk op zichzelf staan maar toch ook onderling voortdurend naar elkaar verwijzen. De titel, aldus leert ons de flaptekst, verwijst naar de zevende hoofdkaart van de Tarot, waar we de « Minnaar » van de zesde plaat terugvinden, iets ouder en gekroond om te tonen dat hij zijn ambivalentie overwon, zijn conflicten oploste. Dit kaartspel wordt dan voorgesteld als « evenzeer een voorwendsel als een verhaal over de zoektocht naar die chariot ».

Lees verder “Hoe zou het nog zijn met… ? (47) Bea de Longie”

Vijf jaar geleden: “De bekeerlinge” van Stefan Hertmans

Vijf jaar geleden: “De bekeerlinge” van Stefan Hertmans

Stefan Hertmans heeft een huisje in Monieux, in de Provence. Daar gaat een legende over een pogrom tegen joodse inwoners en een verborgen joodse schat. Dat heeft te maken met het verhaal van een bekeerlinge uit de 11de eeuw, een christelijk meisje uit Rouen dat vluchtte met een joodse jongen.

Lees verder “Vijf jaar geleden: “De bekeerlinge” van Stefan Hertmans”

Vijf jaar geleden: “Het onverwachte antwoord” van Patricia De Martelaere

Vijf jaar geleden: “Het onverwachte antwoord” van Patricia De Martelaere

In het boek Het onverwachte antwoord van Patricia De Martelaere krijgen we de stemmen van vijf vrouwen, die alle een bepaalde relatie hebben met de man Godfried H., een dichter en professor. In de verschillende hoofdstukken komen deze vrouwen een na een aan het woord: eerst Esther, die een portret van hem tekent, dan Clara, een genetica en zijn minnares, dan Anna, een psychoanalytica en zijn vrouw, dan Sibylle een manisch-depressieve patiënte van Anna (en ook minnares van Godfried?) en ten slotte S., zijn dochter.

Lees verder “Vijf jaar geleden: “Het onverwachte antwoord” van Patricia De Martelaere”

65 jaar geleden: “De ontaarde slapers” van Ward Ruyslinck

65 jaar geleden: “De ontaarde slapers” van Ward Ruyslinck

De novelle De ontaarde slapers van Ward Ruyslinck verscheen in 1957 bij uitgeverij Manteau en was zijn officiële prozadebuut. Uit het Lexicon van literaire werken blijkt dat de kritiek vrijwel onmiddellijk op gang kwam. De vroegst gedateerde bespreking is in het Rotterdamsch Nieuwsblad van Willem Adriaan Wagener (1901–1968) op 20 april 1957 met als titel De romanbroer van Claus’ jongste drama. Nieuwe loten aan de oude stam. Deze titel toont al meteen de positionering naast Hugo Claus — precies jouw intuïtie, aldus chatgpt nadat ik hem gevraagd of dit waar was (het stond op de achterflap van “De madonna met de buil”).

Lees verder “65 jaar geleden: “De ontaarde slapers” van Ward Ruyslinck”