Geestelijke epiek is de verzamelnaam van verhalende teksten in de middeleeuwen die als doel hadden om de mensen aan te sporen om een christelijk leven te gaan leiden.
Lees verder “Hoe zou het nog zijn met…? 55.Beatrijs”
Het dierenepos “Van den vos Reinaerde” werd in de 12de eeuw geschreven door “Willem die Madocke maecte”. Wat is dit eigenlijk, die “Madocke”? Wel het gaat over een visioen, dat Willem zou hebben gehad terwijl hij vaak nachtenlang waakte. Eigenlijk is het een lachwekkende droom, een parodie op ridderromans. Hubert Lampo heeft het hele verhaal wel ernstig genomen en volgens hem gaat het over Prins Madoc van Welche (Wales), die zowaar zelfs Amerika zou hebben ontdekt. In dezelfde zin moeten we dan ook nog “De Reis van Sint-Brandaen” vermelden, want deze heilige (486-574) voer volgens dit verhaal van Ierland naar Amerika. In de 9de eeuw na Christus was er trouwens reeds een Latijns werk, “Navigatio Sancti Brandani Abbatis”, dat zelfs door Columbus in 1492 werd gebruikt.
Lees verder “Hoe zou het nog zijn met…? 54.Van den vos Reinaerde”
Hij werd er reeds uitgebreid voor gevierd in diverse dagbladen en tijdschriften, maar het is pas vandaag dat de Gentse auteur Herman Brusselmans 65 wordt (foto Canvas).
Lees verder “Herman Brusselmans wordt 65…”
Sprakeloos is een autobiografische boek van Tom Lanoye over zijn moeder die op leeftijd enkele beroertes kreeg en aftakelde. Maar het hele gezin komt erin aanbod, en het verhaal dat heel anekdotisch is, blijft niet beperkt tot die laatste levensfase. Veel anekdoten schetsen een beeld van het gezin en het milieu waaruit de auteur stamt: een kleinburgerlijk beenhouwersgezin in Sint-Niklaas. Boeiend, maar ik had er meer van verwacht omdat het zo geroemd wordt.
Fons Mariën, 05/10/2012
Lees verder “Tien jaar geleden: “Sprakeloos” van Tom Lanoye”
Jeroen Olyslaegers wordt soms het enfant terrible van de Nederlandse literatuur genoemd. Hij studeerde Germaanse filologie aan UFSIA-UIA (1985-1989) en werkte nadien in het documentatiecentrum Louis Paul Boon. Met deze schrijver heeft Olyslaegers een haat-liefde-verhouding. Hij beschouwt Boon als zijn geestelijke vader en adoreert hem, maar tegelijk wil hij zich ook van hem losmaken.
Lees verder “Jeroen Olyslaegers wordt 55…”
Het is al twintig jaar geleden dat de Antwerpse dichter Eddy van Vliet is overleden (foto Canvas).
Lees verder “Eddy van Vliet (1942-2002)”
De auteur van “Floris ende Blancefloer” is gekend. Het betreft Diederik van Assenede (ca.1230-1290). We kennen zijn naam heel simpel omdat die vermeld wordt in de inleiding. Hij was een klerk die zich op een Frans voorbeeld (“Floire et Blanceflor”, 12de eeuw) inspireerde. Hieronder de samenvatting zoals Anton van Wilderode die in zijn lessen gaf, ondertussen ook al vijftig jaar geleden.
Lees verder “Hoe zou het nog zijn met…? 53.”Floris ende Blancefloer””
“Zo’n personage als ik er een geworden was kon alleen maar worden bedacht door Griekse tragedieschrijvers en scenaristen van televisiesoaps waarin de logica van de karakterontwikkelingen ondergeschikt is aan de stommigheid.” (Dimitri Verhulst, De helaasheid der dingen, p.168)
Lees verder “Dimitri Verhulst wordt vijftig…”
“Ferguut” is een bewerking van de Franstalige Keltische roman “Fergus”, geschreven door Guillaume Li Clerc. De bewerking is hoogstwaarschijnlijk gebeurd door een Oost-Vlaming in de tweede helft van de dertiende eeuw. Vandaar dat men denkt aan Diederik van Assenede. Er bestaat slechts één manuscript. Zoals gewoonlijk geef ik hieronder de samenvatting naar de lessen van Anton van Wilderode, ondertussen vijftig jaar geleden.
Lees verder “Hoe zou het nog zijn met…? 52.”Ferguut””
Louis Van Dievel heeft een roman geschreven over de koers, die dan ook gewoon ‘De Koers’ heet. Ik laat hem hierover aan het woord…
Lees verder “Nieuw boek van Louis Van Dievel”
