Zeventig jaar geleden was ik drieëneenhalf jaar oud. En mijn ouders besloten hun kleine huisje in de Eeckhoutdriesstraat in Temse te verlaten om zich te gaan vestigen in de nieuwe wijk die werd gebouwd tijdens de oorlog in Korea en daarom in de volksmond ook “Korea” werd genoemd, met de klemtoon op de eerste lettergreep.
Lees verder “Zeventig jaar geleden: verhuis naar de “tuinwijk””
In de corona-tijden sprongen ook de beiaardiers overal op de kar (nog een geluk dat Bert Verhoye dat niet meer moest meemaken). Zij begonnen nu elk concert met “Wij zullen doodgaan” van Ramses Shaffy. Ook de beiaardier van Temse wilde niet achterblijven en bood aan om verzoeknummers te spelen: “AC/DC, Chérie, Bakske vol met stro” zoals Raymond destijds zong. En dat elke vrijdag tussen elf en twaalf. Verzoekjes kon men richten tot beiaard.temse@gmail.com.
Lees verder “Vijf jaar geleden: beiaardier Temse speelt op verzoek”
Het is vandaag ook alweer 45 jaar geleden dat (toen nog) Humo-redacteur Leo De Haes zijn boek « Het hoofd, de benen en het geld » kwam voorstellen voor het Masereelfonds-Temse. Dat gebeurde toen in de Marron, de dancing van Marcel en Ronny, de echtgenoot van mijn toenmalige jongste schoonzus Linda Weyn op de Oostberg. Helaas kwam enkel het bestuur van het plaatselijke Masereelfonds opdagen, voor de rest was er geen enkele belangstellende. Geen enkele. En dat ondanks een aankondiging in de Omroeper en de gewestelijke pers, talrijke affiches en een pamflet in zowat iedere brievenbus van Temse. Vooraf kwam De Haes bij ons thuis eten en ik herinner me vooral dat hij daarbij zijn mes aan zijn broek afwreef, iets wat ik in mijn studententijd Tom Ronsse ook al had zien doen. En zoiets blijft me dan na al die jaren bij. Zo selectief werkt mijn geheugen nu eenmaal. Maar goed, blijkbaar om “belangenvermenging” te vermijden, was het dan maar hoofdredacteur Piet Lampaert die het boek voor De Rode Vaan recenseerde en niet ikzelf.
Lees verder “45 jaar geleden: “Het hoofd, de benen en het geld” (Leo De Haes)”
Amaryllis Temmerman werd geboren in Aalst, woonde een tijdje in Temse maar woont nu in Brecht na haar echtscheiding. Ze is één van de recente revelaties aan het zangfirmament van Vlaanderen en als dusdanig een vaste waarde op de tv-zender MENT. Zij is tevens een fel gewaardeerde actrice en presentatrice.
Lees verder “Amaryllis Temmerman wordt vijftig…”
45 jaar geleden verscheen in de plaatselijke pers (ik vermoed Het Vrije Waasland) een artikel over wielrenner Jan Bogaert uit Temse onder de titel: “Mijn weg zoeken in het profpeloton” (rechts op de foto naast Lucien Van Impe)…
Lees verder “45 jaar geleden: “Mijn weg zoeken in het profpeloton” (Jan Bogaert)”
Het collectieve geheugen van Temse bergt een drama, dat zich in 1960 afspeelde tijdens een carnavalbal. Vier feestgangers vatten vuur, met dodelijke afloop voor Armand Buyens, jongere broer van filmmaker-schrijver Frans Buyens. Die tragedie, in het bijzonder de wijze van overlijden, én de omstandigheden waarin later Frans’ vader en moeder sterven, vormen de centrale gegevens van Buyens’ meesterwerk ‘Minder dood dan de anderen’, in wezen een pleidooi voor euthanasie. Net als ‘Een jongen uit ‘t Foort’ is het tegelijk plaatselijke geschiedschrijving en literatuur, gebaseerd op ware gebeurtenissen in Temse, maar te veralgemenen tot een algemeen menselijke problematiek.
Lees verder “65 jaar geleden: drama in Temse”
In de schoonste valleien van mijn geheugen leeft hij verder: Valeer Peirsman, vandaag vijf jaar geleden overleden en schakel in Temses traditie van grote beeldhouwers. Hier volgen enkele markante herinneringen.
Lees verder “Valeer Peirsman (1932-2020)”
Vijf jaar geleden overleed in wzc ‘t Blauwhof in Steendorp, op bijna 88-jarige leeftijd, beeldhouwer Valeer Peirsman (foto Frank Moreels). Zijn oeuvre is in binnen- en buitenland verspreid. Zijn bekendste werk, ‘De kaailopers’, is internationaal bekend en uitgegroeid tot een toeristisch visitekaartje van Temse.
Lees verder “Valeer Peirsman (1932-2020)”
TEMSE – Vlaams minister van Welzijn en Gezin Wivina De Meester opende zaterdag de zeventig nieuwe serviceflats in residentie Elisabeth in de Kouterstraat. De minister bracht ondermeer een bezoekje aan het echtpaar Albert De Schepper, één van de eerste bewoners. Op 21 maanden tijd werden de zeventig flats voor bejaarden woonklaar gemaakt. Sinds het einde van vorig jaar worden ze verhuurd tegen negentienduizend frank per maand. In deze prijs zitten het waterverbruik, de huur, de verwarming en onderhoud van de gemeenschappelijke delen en het gebruik van het noodopoepsysteem vervat. Alleen het elektriciteitsverbruik in de eigen flat zit niet in deze prijs. Tot slot onthulde de minister een gedenkplaat in de hal van de serviceflats. (foto Joti)
Lees verder “Dertig jaar geleden: serviceflats geopend in Temse”
Omdat jonge mensen 45 jaar geleden 32 % vormden van alle in een ongeval om het leven gekomen en zwaar gewonde bestuurders van een auto, terwijl ze slechts 17 % uitmaakten van de bevolking die de leeftijd heeft, vereist voor het besturen van een wagen, heeft de Hoge Raad voor de Verkeersveiligheid toen een speciaal dossier samengesteld over « De jeugdige automobilist en de verkeersongevallen ». In dit dossier kwamen tal van schokkende cijfers naar voren zodat ook De Rode Vaan niet aarzelde om er even enkele bedenkingen bij te maken. Daarbij volgden we de indeling van Via Secura vrij getrouw, afgewisseld met fragmenten uit gesprekken die we hadden met een paar jonge mensen : Linda (20 j., werkloos), Ronan (22 j., automecanicien), Marc (20 j., student), Kristina (25 j., bediende), Benny (25 j., schrijnwerker) en Sonia (25 j., huishoudster).
Lees verder “45 jaar geleden: dodenwals op vier wielen”
dagelijks iets degelijks 