Julien Schoenaerts (1925-2006)

Julien Schoenaerts (1925-2006)

Het is vandaag precies honderd jaar geleden dat de Antwerpse acteur Julien Schoenaerts werd geboren. “Hij wordt unaniem door publiek, pers en theater beschouwd als een van de grootste naoorlogse acteurs in Vlaanderen, een reputatie die soms bijna mythische proporties aannam,” schrijft Wikipedia en inderdaad, die verafgoding stootte mij hevig tegen de borst. Was het daarom, of gewoon uit baldadigheid, of om anders te zijn, of omwille van een paar zaken die ik ben tegengekomen (zie verder), maar ik was géén fan. Zijn beste vertolking vond ik dan ook die van monseigneur Stillemans in Daens, als hij tegen die kruiperige pastoor (gespeeld door Jappe Claes, meen ik me te herinneren) zegt: “Hier neem mijn bisschopsring maar mee, dan kunt ge hem thuis zoveel kussen als ge maar wilt.”

Lees verder “Julien Schoenaerts (1925-2006)”

Vijf jaar geleden: no more moose from Japan!

Vijf jaar geleden: no more moose from Japan!

Vijf jaar geleden zag ik toevallig op CAZ de fameuze Don’t mention the war!-aflevering van Fawlty Towers die enige tijd geleden wegens ‘racisme’ van de online streaming-service van de BBC werd gehaald. Akkoord, het is uiteindelijk niet omwille van de gelijknamige hilarische scène (zie eerste beeldfragment hieronder), maar omwille van een discussie met “the major” (Ballard Berkeley, 1904-1988), die moeite heeft om “roetkoppen” en vrouwen uit elkaar te houden, maar uiteindelijk tot het besluit komt: “Ik haat roetkoppen, maar ik hou van vrouwen!” Het is gewoon een illustratie van hoe kierewiet die major wel is en dat vormt de aanloop tot één van de grappigste scènes aller tijden, namelijk als hij denkt dat de elandkop die Basil aan de muur wil hangen ook effectief kan praten (zie tweede beeldfragment hieronder). En die scène wil men ons nu blijvend onthouden!

Lees verder “Vijf jaar geleden: no more moose from Japan!”

45 jaar geleden: Elisabethwedstrijd voor viool 1980

45 jaar geleden: Elisabethwedstrijd voor viool 1980

Gedurende zes dagen hebben we op BRT 2 geboeid het verloop van de Koningin Elisabethwedstrijd voor viool 1980 gevolgd. Hiermee heeft deze zender nogmaals zijn bestaansrecht bewezen. Op de slot­dag hield het scherm ons zelfs tot rond half drie in de ban. Wat we ons overigens niet hebben beklaagd omdat de “lege momenten” vak­kundig werden opgevuld met beeld­bandmontages die we anders bij het voetbal gewend zijn (deze verge­lijking is niet misplaatst: het competitie-element haalt inderdaad deze “ernstige” muziek uit haar isolement waarin ze zich anders opsluit, of men dit nu graag toe­geeft of niet) en met interessante gesprekken geleid door Fred Brou­wers, die overigens reeds een hele week blijk had gegeven van een uitzonderlijk vlot taalgebruik en im­provisatietalent. Ook de panelleden verdienen in deze lof te worden be­trokken, vooral dan Albert Spira (die samen met minister Willy Claes, aanwe­zig als toeschouwer, de enige was met een juiste “pronostiek”) en Si­giswald Kuijken.

Lees verder “45 jaar geleden: Elisabethwedstrijd voor viool 1980”

Vijftien jaar geleden: historische verkiezingsoverwinning van Bart De Wever

Vijftien jaar geleden: historische verkiezingsoverwinning van Bart De Wever

De laatste tijd lees ik voor de zoveelste keer dat het “gedaan is” met Bart De Wever. Ik maak me daar niet druk over: Bart is al een paar keren afgeschreven door de politiek correcte pers en telkens hebben de verkiezingsuitslagen deze pronostieken de kop ingedrukt. En àls De Wever dan al verlies lijdt, dan is het op zijn rechterzijde waar het Vlaams Belang aan euh… belang wint. Dat kan toch nauwelijks het effect zijn waarop links ligt te hopen? Maar goed, ik geef het toe een verkiezingsoverwinning zoals vijftien jaar geleden gaat er wellicht niet meer komen.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: historische verkiezingsoverwinning van Bart De Wever”

Veertig jaar geleden: “Wat wordt het?”

Veertig jaar geleden: “Wat wordt het?”

Eieren of jongen ? Men kent de populaire uitdrukking. Men hoort haar bijna dagelijks aan het adres van een of andere wijfelaar. Vandaag past zij ook aan het adres van de mensen die aan het Vlaamse medialandschap timmeren. Om het met een dichterlijke uitdrukking te zeggen. Wat gaat het nu worden ? Komt er een derde privé-net op de buis ? Verzaken de uitzenders aan hun geplande reclame-omroep ? Gaat de publiciteit op BRT 1 en 2 uitgestraald worden ?

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Wat wordt het?””