Het is al 55 jaar geleden dat de single “Just a little bit of peace in my heart” van The Golden Earring de Nederlandse top 40 binnenkwam; ze zal uiteindelijk stranden op de tweede plaats.
Lees verder “55 jaar geleden: “Just a little bit of peace in my heart””
De Schotse zangeres Lulu (die net als Goldie Hawn “a portrait in the attic” heeft) viert vandaag haar 75ste verjaardag. (Wikipedia)
Lees verder “Lulu wordt 75…”
Er is ook nog een leukere tweeling die vandaag verjaart: de zangers Paul en Barry Ryan werden 75 jaar geleden geboren. Beiden zijn ondertussen overleden (Paul al lang geleden, in 1992; Barry in 2021), zodat er eerder “herdacht” dan “gevierd” zal worden…
Lees verder “75 jaar geleden: Paul & Barry Ryan geboren”
55 jaar geleden speelde Peter Frampton mee met The Small Faces in Manchester. Geruchten over het oprichten van een nieuwe groep beginnen en zouden geconcretiseerd worden in Humble Pie (foto A&M Records gepubliceerd in Billboard, page 17, 31 July 1971).
Lees verder “55 jaar geleden: het prille begin van Humble Pie”
How You Gonna See Me Now is een nummer van de Amerikaanse zanger Alice Cooper. Het nummer verscheen op zijn album From the Inside uit 1978. Op 9 oktober van dat jaar werd het nummer uitgebracht als de eerste single van het album in de Verenigde Staten en Canada. Europa volgde op 17 november en in december werd de plaat uitgebracht in Oceanië en Japan.
Lees verder “45 jaar geleden: “How you gonna see me now” (Alice Cooper)”
Vijftien jaar geleden naar een special gekeken over The New Romantics op La Deux. Het betrof de captatie van het optreden van een vijftal groepen in een club ergens in Wallonië. Het is nu uiteraard hopeloos te laat om er nog “reclame” voor te maken, maar dat is toch niet echt nodig want de optredens waren vrij saai (Bananarama zong zelfs in playback!). Alleen op het einde werd het nog een beetje leuk toen er een beetje samen werd “gejamd” (om in deze context een heel ontoepasselijk woord te gebruiken) met nummers van wat ik hieronder de “stijlgoeroes” noem, namelijk “Suffragette City” van David Bowie, “Addicted to love” van Robert Palmer en “Let’s stick together” van Bryan Ferry.
Lees verder “The New Romantics”
De Amerikaanse Toni Basil is vooral bekend als danseres, choreografe en maker van videoclips. Toch heeft ze heel even zelf een muzikale carrière gehad. In 1982 had ze een grote hit met “Mickey”.
Lees verder “Toni Basil wordt tachtig…”
In het aanbevelenswaardige Popboek, uitgegeven door Kritak (volledige titel: “Popmuziek: kunst, kultuur of koopwaar?”), vond ik een statistiek van R.R.Cole, die de thema’s van de liederen in de jaren zestig had geanalyseerd.
Lees verder “35 jaar geleden: liedjesteksten”
Misschien vraagt u zich af waarom ik nog niets heb geschreven over Prince, toch een icoon van de rockmuziek? Het antwoord is natuurlijk eenvoudig: ik hou er niet zo erg van. Toch niet in verhouding tot de iconische dimensie die hem in de popgeschiedenis wordt toegekend. Want uiteraard vind ik nummers als “Let’s go crazy”, “I would die 4 U” of “When doves cry” (*) best te genieten. Maar er is één nummer dat er hemelhoog bovenuit torent: “Purple rain”, dat vandaag precies veertig jaar geleden live werd opgenomen in Minneapolis.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Purple rain” (Prince)”
Rod Stewart (backed by his Faces bandmates Ron Wood, Kenney Jones and Ian McLagan) bracht vijftig jaar geleden “Oh No Not My Baby” uit, een nummer oorspronkelijk geschreven door Gerry Goffin en Carole King. Hier bij ons ging het nummer ongemerkt voorbij, maar in Engeland is het toch tot op de zesde plaats van de hitparade gegaan.
Lees verder “Vijftig jaar geleden: “Oh no, not my baby” (Rod Stewart)”
dagelijks iets degelijks 