Categorie: cultuur in gent

25 jaar geleden: cultuur in Gent (548)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (548)

Zouden organisatoren nog aprilgrappen uithalen? Ik herinner me enkele jaren geleden in Logos een optreden op 1 april van ene juffrouw Winkler Prins, waarvan ik nog altijd een vaag vermoeden heb dat het eigenlijk een grap betrof. * Dat vanavond in de Gele Zaal het Oxalys Ensemble optreedt, is alleszins géén grap, maar dat dit het laatste optreden in de Nonnemeersstraat zou zijn, is dat wél, aangezien er op 29 april nog een jazzconcert plaatsvindt. Toch hoop ik dat de beloofde verrassingsoptredens van musici die al jaren in de Gele Zaal hebben gespeeld, wel degelijk doorgaan. * Ook “Piscina Tranquilla” van de studenten van het conservatorium verwijst toch heel uitdrukkelijk naar een aprilvis. Dit spektakel heeft plaats in de sportarena Van Vletingen in de Lange Violettestraat. * De Rode Pomp tenslotte heeft 1 april uitgekozen om een afgelast concert nog eens over te doen. Violist Paul Klinck vervangt Henry Raudales die destijds de nieuwe composities van Buckinx, Coppens en nog een vijftal anderen (waaronder Raudales zelf!) was “vergeten” in te studeren. (RDS in HLN van 1/4/1999)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (547)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (547)

Elektronische muziek terzijde gelaten, verschilt hedendaagse muziek in instrumentarium nauwelijks van de paar eeuwen klassieke muziek die eraan voorafgaan. Men bespeelt violen wel eens met de keerzijde van de boog of men vormt klanken met de ventielen van blaasinstrumenten, zonder dat men er effectief op blààst, maar grosso modo ziet een symfonieorkest er hetzelfde uit of het nu werk uitvoert dat eeuwen oud is of waarvan de inkt nauwelijks droog is. Eén groot verschil: het slagwerk. In de voorbije eeuwen mocht men al blij zijn als een paukenist bescheiden aanwezig mocht zijn, maar in de twintigste eeuw zien we tal van slagwerkers opduiken van het meest diverse pluimage. Geen wonder dat in Logos het festival van de hedendaagse muziek dan ook in het teken stond van “the beat-beat-beat of the tom-tom”. Verwacht u echter niet aan ellenlange drumsolo’s, zoals in de popmuziek van de late jaren zestig, maar aan de individueelste expressie van de allerindividueelste emotie. Zo kregen we 25 jaar geleden een concert uitsluitend voor solo-triangel te horen van Brian Johnson. (RDS in HLN van 31/3/1999)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (546)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (546)

Een gebied waarin de Gentse universiteit baanbrekend werk levert, is dat van de zogenaamde genderstudies. Letterlijk betekent dit de studie van de geslachten, maar dan niet genetisch of zo, maar wel wat rollenpatronen aangaat. Het is met andere woorden een vakgebied dat onder feministische invloed is komen overwaaien uit de Verenigde Staten en Nederland. In de bibliotheek van Engelse taalkunde (Rozier) is 25 jaar geleden een reeks lunchgesprekken begonnen, die enkele dagen door liepen. Van 12 tot 14 uur sprak eerst professor John Vincke over de relatie tussen biologisch geslacht, geslachtsrol, seksuele identiteit en seksuele oriëntatie vanuit sociologisch en cultuur-antropologisch perspectief. Oef! Ter afwisseling had doctoranda Ingrid Robeyns het over gender, feminisme en economie. ’s Anderendaags kwam niemand minder dan professor Brice De Ruyver (foto VRT) aan het woord met als onderwerp de vrouw als slachtoffer van criminaliteit, in het bijzonder vrouwenhandel. Iets waarbij de criminologe Hilde Verschaeve ook nog wat kanttekeningen mag plaatsen. Allen daarheen! (RDS in HLN van 30/3/1999)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (545)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (545)

Het lunchconcert in de opera was 25 jaar geleden weer om duimen en vingers af te likken (om in de culinaire sfeer te blijven). Het septet van Beethoven werd er uitgevoerd door de bloedmooie Muriel Bialek, samen met haar hartsvriend Stephan Ulpenich, de onevenaarbare Fang Song en nog vier andere, even schitterende leden van het opera-orkest. * Diezelfde precisie kan op vocaal gebied het Goeyvaerts Consort voorleggen. Zij brachten die avond hun jaarlijkse passie van Gentenaar Norbert Rosseau in het seminarie op de Reep. Let op de gewijzigde verkeerssituatie! * Aan de overkant van de Sint-Jacobsnieuwstraat, met name in het Nieuwpoorttheater kon men nog tot ’s anderendaags terecht voor een herneming van “De broers Gebroers” van die andere Gentenaar, Arne Sierens. * “De koning komt voorbij” dat in “La Barraca” was te zien, was erotisch getint absurd theater. * Erotiek kwam ook aan bod in twee pas geopende tentoonstellingen. In het Caermersklooster was er “Begeerte heeft ons aangeraakt” over seks en socialisme en in Ons Huis (Vrijdagsmarkt) had er een Boon-tentoonstelling plaats. (RDS in HLN van 26/3/1999)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (544)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (544)

Als je de opvoering van “La Strada” in het NTG vergelijkt met de originele film van Federico Fellini, dan valt het verdict nog negatiever uit. En niet zozeer omwille van het feit dat sommige elementen nu eenmaal niet kunnen worden overgenomen, maar vooral op het vlak van de uitdieping van de karakters. En zoals het bij “Clockwork orange” duidelijk was dat Tom van Landuyt nu eenmaal geen Malcolm McDowell is, moeten hier Elise Bundervoet en Marc Peeters het afleggen tegen Giulietta Masina en Anthony Quinn. Dat is op zich geen schande. Frank Vandenbroucke moest ook Pantani laten gaan op de Cipressa en uiteindelijk won Tchmile toch nog. Alleen kan men zich afvragen wat het nut is van dit “naspelen” van films. Gelukkig is het volgende stuk in die reeks (“Dangerous Liaisons”) eigenlijk in oorsprong een echt theaterstuk en kunnen de acteurs van het NTG misschien toch succesvol in het krijtperk treden tegen Glenn Close, John Malkovich en Michelle Pfeiffer. Al zou ikzelf huiveren, alleen al bij het zien van deze namen. (RDS in HLN van 25/3/1999)