Op 57-jarige leeftijd vond Alan Alexander Milne, die al rijk en beroemd was dankzij het schrijven van “Winnie-the-Pooh”, dat het tijd was om toe te treden tot de galerij van schrijvers die zichzelf belangrijk genoeg achtten om een ​​verhaal over hun eigen leven te schrijven (wellicht had de naderende Eerste Wereldoorlog dit idee aangewakkerd). Als titel gaf hij zijn biografie de zin “It’s too late now” (“Het is nu te laat”), en motiveerde dit in zijn inleiding als volgt: “Het betekent dat erfelijkheid en omgeving het kind vormen, het kind de man, en de man de schrijver; dus het is nu te laat – het was waarschijnlijk veertig jaar geleden al te laat – voor mij om een ​​andere schrijver te zijn. Ik zeg dit niet met spijt of zelfgenoegzaamheid, ik stel het vast als een feit.” (p.X)