Maand: februari 2024

25 jaar geleden: cultuur in Gent (510)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (510)

Playboy heeft afgedaan, voortaan stort iedereen zich op de folders met de programmatie van het Kunstencentrum Vooruit. Voor de maand februari beidt men ons immers een prachtige uitklapbare foto van de Gentse buikdanseres Samyra aan (foto van haar eigen website). In de programmatie zelf vind ik hiervoor nochtans geen aanknopingspunt. Vanavond treedt weliswaar Samyrra Bafdel op, maar die mag je zeker niet met Donna Parmentier verwarren (zoals de Samyra met één “r” echt heet). Samyrra Bafdel brengt immers een creatie geïnspireerd op Japanse butohdans, maar ook op het spel van sumoworstelaars. Dat is dus helemaal iets anders dan buikdans! Daarnaast zijn vanavond in de Minard ook nog Johanne Saunier en Manuela Rastaldi te zien, die respectievelijk nog bij Anne Teresa De Keersmaker en Michèle Anne De Mey hebben gedanst. In het kader van dit “Short formats”-festival komt morgen ook nog Paola Bartoletti, Rebecca Murgi en Alexander Baervoets aan bod en overmorgen Annabel Schellekens (van Hush Hush Hush), Kosmas Kosmopoulos, Elisabeth Maesen en de Retina Dance Company. (RDS in HLN van 11/2/1999)

Zeventig jaar geleden: première van “The Glenn Miller Story”

Zeventig jaar geleden: première van “The Glenn Miller Story”

The Glenn Miller Story is een Amerikaanse film uit 1954 van Anthony Mann met in de hoofdrollen James Stewart en June Allyson. De film is gebaseerd op het leven van de Amerikaanse big bandleider en trombonist Glenn Miller (1904-1944). Hoewel de film zich probeert aan de feiten te houden, zijn een aantal gebeurtenissen wat opgeklopt en geromantiseerd. The Glenn Miller Story was een groot succes in de bioscopen en kreeg goede kritieken. De film kreeg drie Oscar-nominaties, maar verzilverde er slechts één en dan nog die voor Beste Opgenomen Muziek.

Lees verder “Zeventig jaar geleden: première van “The Glenn Miller Story”” →

Dertig jaar geleden: Georges-Henri-Ganapati Moncoq in De Rode Pomp

Dertig jaar geleden: Georges-Henri-Ganapati Moncoq in De Rode Pomp

Georges-Henri-Ganapati Moncoq is een pianist, geboren in Marseille, maar afkomstig uit La Martinique. Reeds op vierjarige leeftijd begint hij piano te spelen in Parijs bij Henri Barda. Vanaf zeven jaar is hij “autodidact”, waarbij hij zich vooral inspireert op zijn grote voorbeelden: Horowitz, Richter en Arrau. Op 18 jaar beschouwt hij zichzelf als “afgestudeerd”. Zijn repertoire is in hoofdzaak romantisch, maar toch gaat zijn voorkeur uit naar Mozart en Debussy. Op 11 februari 1994 was hij te gast in de Rode Pomp, waar hij in het kader van het Hongaarse festival pianowerk van Franz Liszt vertolkte. Later op het jaar zou hij er nog eens terugkeren, deze keer met een programma van Mozart-sonates.

Referentie
Ronny De Schepper, Moncoq brengt Mozart-sonates in Rode Pomp, Het Laatste Nieuws, 16 september 1994

Veertig jaar geleden: Luk Bral aan het lijntje

Veertig jaar geleden: Luk Bral aan het lijntje

Als er meer koeien zijn die Blaar heten, dan zijn er ook meer mensen die Bral heten, zelfs Luk Bral. Wat er van de Luk Bral van Eurosong en andere Ei-toestanden is geworden, weet ik niet (als hij dit leest, mag hij me gerust een seintje geven), de Luk Bral die veertig jaar geleden in de belangstelling stond, was geen glitterzanger maar de klagende voorzitter van de Vlaamse Jeugdraad. Het was haast typisch voor deze tijd… Hij was immers de woordvoerder voor de jeugdwerkers die zich bij de cultuurbegroting deerlijk in de zak gezet voelden.

Lees verder “Veertig jaar geleden: Luk Bral aan het lijntje” →

75 jaar geleden: première van “Death of a salesman”

75 jaar geleden: première van “Death of a salesman”

75 jaar geleden ging in het Morosco Theater in New York het stuk “Death of a salesman” van Arthur Miller in première met Lee J.Cobb (Willy Lomax), op bovenstaande foto zittend, en met Arthur Kennedy (Biff), links, en Cameron Mitchell (Happy), rechts. Het stuk werd meteen zeer goed ontvangen en Miller verwierf er in 1949 de Pulitzerprijs voor drama en de Tony Award voor het beste toneelstuk mee. Het werk is diverse malen bewerkt voor film en televisie, onder andere in 1985, met Dustin Hoffman in de hoofdrol. Ikzelf zag in 1989 een versie in het NTG in een regie van Dirk Tanghe.

Lees verder “75 jaar geleden: première van “Death of a salesman”” →

85 jaar geleden: première van “Stagecoach”

85 jaar geleden: première van “Stagecoach”

Vandaag is het 85 jaar geleden dat in Miami de western van John Ford, “Stagecoach”, in première ging. De film draait vooral rond John Wayne, die bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog volgens Wikipedia door zijn leeftijd geklasseerd als derde klas-reserve. Bijgevolg was hij een van de weinige Hollywood-acteurs die niet het leger inging. Bij gebrek aan concurrentie kreeg hij nu alle kansen om aan zijn carrière op het witte doek te werken.

Lees verder “85 jaar geleden: première van “Stagecoach”” →

35 jaar geleden: het boek dat mijn oortjes deed gloeien

35 jaar geleden: het boek dat mijn oortjes deed gloeien

Wat een toeval! Net op het moment dat Opa Adhemar ons op de schoot nam om ons te vertellen welke boeken als kind zijn “oortjes deed gloeien”, was het ook de dertigste verjaardag van een artikel onder die titel dat ik in De Rode Vaan liet verschijnen n.a.v. de kinderboekenweek.

Lees verder “35 jaar geleden: het boek dat mijn oortjes deed gloeien” →