Zonder literatuur had ik niet kunnen bestaan, dat idee of gevoel heeft steeds in mij geleefd – al heel jong was ik verslaafd aan letters, woorden, het manipuleren van die heilige en mysterieuze objecten waar ze in te vinden waren, het opsnuiven van hun geur. Zo haast ik kon lezen was ik steeds aan te treffen met een boek, blind en doof voor de omgeving. De openbare bibliotheek had vast geen betere klant. Er is geen periode in mijn leven geweest dat dit ook maar enigszins op een lager pitje stond. Als student pendelend – wat een zegen de treinuren met al die pockets, Manteau, Penguin, Livre de Poche. Toen ik een reguliere betrekking had, een administratieve loonslaaf was, kroop ik iedere weekdag een uur vroeger uit bed om die zestig minuten aan de literatuur te kunnen wijden – teneinde mijn dag zinvol te beginnen en als tegengif voor wat het leven in petto kon hebben. Maar naast de boeken was er nog een fenomeen dat ik onmogelijk kon missen: de muziek.