Vandaag is het 110 jaar geleden dat de Franse schrijver Louis Hémon in Canada is overleden. Hij wordt dan ook vaak als een Canadese auteur vermeld, maar – zoals mijn vriend Alcide opmerkt – “un peu abusivement puisqu’il a vécu moins de deux ans au Canada, d’octobre 1911 à juillet 1913.”
Lees verder “Louis Hémon (1880-1913)”
Het is vandaag al tachtig jaar geleden dat Theo De Decker, vrederechter en stichter van het Davidsfonds, in Temse is overleden. Ereburgemeester Luc De Ryck schreef er destijds dit stuk over…
Lees verder “Theo De Decker (1862-1938)”
Vandaag bestaat het domein De Ceder in Deinze veertig jaar. Met de redactie van De Rode Vaan zouden we ons daar een paar keer terugtrekken om te brainstormen. Toen De Ceder in 1988 zijn vijfde verjaardag vierde, vonden wij het dan ook niet meer dan passend om ons via een telefoongesprekje met directeur Daniël Termont bij deze viering aan te sluiten.
De achttienjarige Ernest Hemingway werd ten tijde van de Eerste Wereldoorlog afgekeurd voor militaire dienst (vermoedelijk vanwege zijn ogen). In plaats van soldaat werd hij voor het Rode Kruis medewerker in een ambulance aan het Italiaanse front. Op 8 juli 1918 raakte hij zwaargewond en verbleef enkele maanden in het hospitaal.
Lees verder “105 jaar geleden: Ernest Hemingway zwaar gewond”
Het is al tien jaar geleden dat de Wase journalist en folklorist Martin De Ryck (of Rolf Van Scheldelande zoals hij zichzelf noemde) overleden. Hij was 85 jaar. In maart 2011 vierde hij met zijn echtgenote José Temmerman nog hun zestigste huwelijksverjaardag. Dat gebeurde in De Reiger, waar toen ook nog mijn beide ouders verbleven. Daarvóór hadden ze samen (dus het echtpaar De Ryck en het echtpaar De Schepper) ook in de verzorgingsflats van Sint-Elisabeth gewoond en het is dààr dat ik Martin beter heb leren kennen en appreciëren. Want ik moet er geen doekjes om winden: in de tijd dat we allebei als journalist actief waren in Temse, waren we niet zo’n beste vrienden. Dat hij voor Het Vrije Waasland werkte en ik voor concurrent De Voorpost zal daar wel mede van aan de oorsprong hebben gelegen. Hieronder een in memoriam door zijn neef Luc De Ryck, de toenmalige burgemeester van Temse…
Lees verder “Martin De Ryck (1928-2013)”
Net zoals voor Piet Lampaert de kennismaking met de redactie van De Rode Vaan begon met een begrafenis (van Gerard Calsijn), zo eindigde bij wijze van spreken ook zijn medewerking aan de Rode Vaan met een begrafenis (foto Jo Clauwaert).
Lees verder “35 jaar geleden: “Dag Piet!””
Bernadetje (foto) was 25 jaar geleden terug in het land! En wel waar ze thuishoort, namelijk in het Technisch Instituut Glorieux in Oostakker, vlakbij de Sint-Bernadettestraat in Lourdes. De allerlaatste opvoeringen van deze succesproductie van het Nieuwpoorttheater zijn echter allemaal reeds uitverkocht, zodat u te vroeg gejuicht heeft. ★ U zal dus (alweer) troost moeten zoeken in een goede film. Wie daarbij vooral op ambiance uit is, die zal voor Vooruit kiezen, waar de thriller « Seven » met Brad Pitt en Morgan Freeman wordt vertoond. ★ Wie echter van oordeel is dat films in een bioscoopzaal dienen te worden bekeken, die kan terecht in Studio Skoop, waar – naast « State of dogs » waarover we het nu reeds voldoende hebben gehad – ook nog « Arizona dream » van Emir Kusturica, « Breaking the waves » van Lars von Trier en « Bad lieutenant » van Abel Ferrara te zien waren. ★ In Het Pand (Onderbergen) kon men voor het laatst ook nog terecht voor een tentoonstelling van werk van Pieter Bruegel de Oude. Niet de originele werken uiteraard, maar kleurenfoto ’s op ware grootte. (HLN, 8/7/1998)
8 juli 1968
Het feit van de dag kwam er toen Jenny het aanvroeg aan Etienne. Vanzelfsprekend was hij in zijn nopjes en antwoordde “ja”. Na bij Ken (foto) enkele pintjes te hebben gedronken, gingen de Blommenkinders met Josie en Jenny naar het huis van deze laatste, waar we wat naar bandopnames hebben geluisterd. Ron deed daarna Josie naar huis, terwijl Etienne bij Jenny bleef. Bij het naar huis gaan sloeg Steve zijn voet om en er moest een dokter bijgeroepen worden. Steve kreeg ook veel onder zijn voeten toen alles verteld werd over Jenny. Bij Ron daarentegen zegde men niets (*).
Erik Westerlinck
(*) Dat zal dan wel zijn omdat ikzelf ook niets had gezegd, want de tegenstand van mijn ouders (die achter mijn rug om met de ouders van Jenny een overeenkomst hadden bereikt om mijn studies te “sponsoren”) tegen mijn verhouding met Josie was juist heel groot.
Op 8 oktober 2018 opende de gemeente Sint-Lievens-Houtem officieel de Ivo Michielsweg, eksakt 6 jaar en één dag na het overlijden van de schrijver. Het was een eer die zijn geboortestad Mortsel hem niet gunde het jaar daarop. Blijkbaar gingen vrouwen voor. Of Alice Nahon beter schreef is bedenkelijk. Alice Vigoureux daarentegen was een logische keuze: zij had bij het vreselijke bombardement van de geallieerden, flink náást de Erlafabrieken die de hallen van Minerva had overgenomen, 26 kleuters gered uit de puinhopen van hun schooltje.
Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (20): Ivo Michiels en de taalworm”
Wie er precies op het eerste festival van Torhout en Werchter (in 1977) te horen waren, staat niet eens meer in de persinformatie, die voor de tweede uitgave werd verspreid, vermeld. En wijzelf legden ons toen nog vooral toe op Elisabethwedstrijden en zo (*), zodanig dat we hierover niks meer kunnen vertellen. In ’78 waren we er echter bij.
Lees verder “45 jaar geleden: pret met The Runaways op Rock Torhout”
dagelijks iets degelijks 