Robert Groslot wordt zeventig…

Robert Groslot wordt zeventig…

Mechelaar Robert Groslot viert vandaag zijn zeventigste verjaardag. Hij is dus slechts enkele maanden ouder dan ik. De meeste mensen kennen Groslot nu als dirigent van de jaarlijkse Night of the Proms, maar vanaf dit jaar doet hij dat niet meer. Ik heb hiervoor geen verklaring gevonden: beu? gezondheidsproblemen? opnieuw meer belangstelling voor eigen composities? Ikzelf sprak destijds met hem in De Singel toen hij daar een reeks soloconcerten gaf op piano. Weinigen weten immers nog dat hij ooit zesde is geëindigd in de Elizabethwedstrijd…

Lees verder “Robert Groslot wordt zeventig…”

Veertig jaar geleden: het rijk der fabeltjes

Veertig jaar geleden: het rijk der fabeltjes

Voor sommigen zijn de uitspraken als « alle werklozen zijn luiaards » en « wie wil werken, kan ook werken » nog niet naar het rijk der fabeltjes verwezen. Misschien kan dit berichtje dan de doorslag geven: in Dendermonde werd na Antwerpen een tweede job-infobeurs georganiseerd door de RVA. Niet minder dan tweeduizend werkzoekenden kwamen erop af, waarvoor echter slechts vierhonderd jobs ter beschikking stonden!

Lees verder “Veertig jaar geleden: het rijk der fabeltjes”

Koningin Elisabethwedstrijd voor viool 1980

Koningin Elisabethwedstrijd voor viool 1980

Gedurende zes dagen hebben we op BRT 2 geboeid het verloop van de Koningin Elisabethwedstrijd voor viool 1980 gevolgd. Hiermee heeft deze zender nogmaals zijn bestaansrecht bewezen. Op de slot­dag hield het scherm ons zelfs tot rond half drie in de ban. Wat we ons overigens niet hebben beklaagd omdat de “lege momenten” vak­kundig werden opgevuld met beeld­bandmontages die we anders bij het voetbal gewend zijn (deze verge­lijking is niet misplaatst: het competitie-element haalt inderdaad deze “ernstige” muziek uit haar isolement waarin ze zich anders opsluit, of men dit nu graag toe­geeft of niet) en met interessante gesprekken geleid door Fred Brou­wers, die overigens reeds een hele week blijk had gegeven van een uitzonderlijk vlot taalgebruik en im­provisatietalent. Ook de panelleden verdienen in deze lof te worden be­trokken, vooral dan Albert Spira (die samen met minister Willy Claes, aanwe­zig als toeschouwer, de enige was met een juiste “pronostiek”) en Si­giswald Kuijken.

Lees verder “Koningin Elisabethwedstrijd voor viool 1980”

Abdel Rahman El Bacha wint Elisabethwedstrijd 1978

Abdel Rahman El Bacha wint Elisabethwedstrijd 1978

De eerste keer dat ik over de Elisabethwedstrijd heb geschreven (*), was in 1978 in mijn televisierubriekje “Hebjetgezien” voor De Voorpost. De toen twintigjarige Abdel Rahman El Bacha won toen het pleit (foto DaiPh via Wikicommons). Het stukje is niet volledig, maar “wie geeft wat hij heeft, is waard dat hij leeft”.

Lees verder “Abdel Rahman El Bacha wint Elisabethwedstrijd 1978”

Willy Claes en zijn piano

Willy Claes en zijn piano

Gisteren 12 maart 2019 trad Willy Claes op in zaal Roxy (Temse) met zijn combo: een opstaande bas, klarinet en een drummer die ook de xylofoon bespeelde naast de hemelse pianogeluiden van Willy op een openstaande vleugel. Dan hoor je nog eens het echte geluid van een piano. Bovendien kwamen er een boel composities aan bod van een kort verleden die geen kans meer krijgen op de radio wegens ongekend en dus onbemind door radio – programmators en zoals Willy het zegt: “Draai de radioknop om, want muziek komt er niet meer uit”.
Hij liet de grootsten de revue passeren, terwijl hij er verhaaltjes bij vertelde, die weinigen wisten of vergeten zijn, maar toch zo boeiend zijn: George Gershwin, Benny Goodman, Tommy Dorsey, Sidney Bechet, Louis Armstrong, Rimsky-Korsakov, Cole Porter, Acker Bilk, Gilbert Bécaud. Het Willy Claes kwartet speelt evergreens uit zowel de klassieke muziek als de jazz- , de musical- en de filmwereld. Volgende pareltjes die je misschien wel kent als ge ze hoort, maar misschien niet met titel en nog minder aan wie het gekoppeld is: Concerto d’automne, L’Important c’est la rose, Memories of you, Petite Fleur, Begin the Beguine, I’m getting sentimental over you, the Flight of the Bumble Bee, What a wonderful world, Strike up the Band, Stranger on the Shore, It’s a sin to tell a lie, Circus Renz, Czardas, Over the rainbow en misschien nog een paar die ik vergeten ben.
Het kwartet klinkt fris en geeft soms een eigenzinnige interpretatie aan deze klassiekers. Gezien de reacties van het publiek mag ik wel zeggen dat hun repertoire zeer gesmaakt werd. En voor wie zelf eens een streepje van hun kunnen wil horen, tikt “Willy Claes” in op de iTunes-store, want “the man” heeft in 2000 al een cd uitgebracht onder de titel “Little Red Man”, verwijzend naar zijn socialistische achtergrond en zijn gestalte.
Naast Willy Claes op piano geven Carlo Willems (drums), Herman Vanspauwen (klarinet) en Peter (bas) het beste van zichzelf. Peter wiens achternaam mij ontgaan is, is ook de enige die niet behoorde tot het originele kwartet. Mocht je alsnog de kans krijgen van hen aan het werk te zien en horen, niet twijfelen, zeker gaan. En wie het grandioze “Rhapsody in Blue” van Gershwin in zijn gehele uitvoering nog eens wil horen door een groter orkest (Grupetto) krijgt op 5 april de kans in zaal Roxy te Temse.

Raymond Thielens

Koen Crucke wordt 65…

Koen Crucke wordt 65…

Vandaag wordt Koen Crucke 65 jaar. Ik ken hem al van in de tijd van de Opera voor Vlaanderen, een ervaring die hij trouwens nooit echt te boven is gekomen, toen het volkse karakter van de O.V.V. moest plaatsmaken voor de elitaire Vlaamse Opera. (Die wél succesvol is geworden, ik weet niet of Koen dit kan toegeven, maar in zijn diepste binnenste moet hij dit toch wel beamen, denk ik.)

Lees verder “Koen Crucke wordt 65…”