Tag: Samuel Beckett

Dertig jaar geleden: “Fragment de théâtre I” (Samuel Beckett) in Tinnenpot

Dertig jaar geleden: “Fragment de théâtre I” (Samuel Beckett) in Tinnenpot

“Fragment de théâtre I” (1960) van Samuel Beckett werd in de Tinnen Pot op 12 oktober 1993 opgevoerd in een regie van Marie-Dominique Wiche. Dit mooie kind is tevens de vrouw van Julien Schoenaerts; het was immers zijn idee om met deze drie “stukjes” onder de noemer “de eenzamen” uit te pakken, zij het dat hij eerst aan zijn zoon Matthias had gedacht als tegenspeler. Uiteindelijk werd het Nand Buyl als een kreupele en Julien Schoenaerts als een blinde vioolspeler, die er maar niet in slagen met elkaar overweg te kunnen, zodat ze uiteindelijk alle twee hulpeloos achterblijven (het is kort na “Fin de partie” geschreven, inderdaad).

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Fragment de théâtre I” (Samuel Beckett) in Tinnenpot” →

Veertig jaar geleden: “Spel” door de Werkgroep Absurd Theater

Veertig jaar geleden: “Spel” door de Werkgroep Absurd Theater

In Gentbrugge was er destijds een jeugdclub die zich op toneelgebied liet opvallen, Esmoreit namelijk. Nog binnen de structuur van de jeugdclub zelf was er reeds een merkwaardige voorliefde voor absurd theater aanwezig. Zo herinneren we ons nog een voorstelling van « Vertikaal » van Tone Brulin ondertussen tien jaar geleden met o.a. Dirk D’Hont en Lucien Bollaert. Diezelfde Dirk D’Hont vinden we nu terug bij de Werkgroep van Absurd Theater (W.A.T.), die in Gent een verbluffende voorstelling bracht van « Spel » van Samuel Beckett. Trouwens als we ons niet vergissen, moet de oorsprong van de theatrale passie van de twee andere actrices, Sonja Schouppe en Annie Trinconie, en van regisseur Alain De Smet ook in Esmoreit worden gezocht.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Spel” door de Werkgroep Absurd Theater” →

Zeventig jaar geleden: creatie van “En attendant Godot”

Zeventig jaar geleden: creatie van “En attendant Godot”

Vandaag is het precies zeventig jaar geleden dat het bekendste werk van Samuel Beckett, “En attendant Godot”, werd gecreëerd au Théâtre de Babylone, avec une mise en scène de Roger Blin qui jouait lui-même le rôle de Pozzo. Il était accompagné de Pierre Latour, Lucien Raimbourg, Jean Martin et Serge Lecointe. Roger Blin a choisi Pierre Louki pour le rôle de Lucky. Dat zijn in totaal méér personages dan de keren dat ik het stuk heb gezien, maar goed, er zal wel een logische verklaring voor zijn, zeker?

Lees verder “Zeventig jaar geleden: creatie van “En attendant Godot”” →

Veertig jaar geleden: “Eindspel” van Samuel Beckett

Veertig jaar geleden: “Eindspel” van Samuel Beckett

Een van de grootste acteurs van Vlaanderen (zoniet dé) is Julien Schoenaerts. En die kan het zich dan ook permitteren zich niet gewoon in te schakelen in het « normale » theaterpatroon, dat in het ergste geval kan leiden tot acteren om den brode, maar die heel nauwgezet zijn stukken kiest in functie van zijn talent. Zo heeft hij zich nu op « Eindspel » van Samuel Beckett geworpen omdat de hoofdfiguur Hamm zich in een gedroomde situatie bevindt voor een rasacteur om daar alles uit te puren (hij is namelijk blind en lam). Het is het Gentse Arcatheater dat nu al een paar jaar aan Schoenaerts de kans biedt om zijn fantasieën uit te leven en vertaler Walter Tillemans werd als regisseur aangetrokken, maar dit is en blijft een stuk van Schoenaerts. Punt uit.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Eindspel” van Samuel Beckett” →

Het hoekje van Opa Adhemar (78)

Het hoekje van Opa Adhemar (78)

Achter het zware donkerrode gordijn klinkt gedempt geroezemoes, gefluister, gekuch door. Het geschuifel van voetstappen ook. Ik hou de adem in, luister. Herken ik een stem, een hoest. Voorzichtig tracht ik door een kier te gluren of ik ergens een gelaat herken. Trek me terug. Neem alvast mijn plaats in. Hoor de derde maal de bel klinken ergens in de gangen van het gebouw. De anderen voegen zich bij mij nu, in stilte. Nee, er wordt nog vlug gefluisterd “toi toi”. Het zwakke podiumlicht dooft – duisternis; nog alleen een smalle streep gluurt vanonder het gordijn. Tot ook de zaal in het donker duikt en alle geluiden ook daar verstommen. Mijn keel, mijn droge mond, mijn maag, mijn lichaam zindert.

Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (78)” →