Piet Bakker (1897-1960)

Piet Bakker (1897-1960)

Het Nederlandse equivalent van “onze” Piet Van Aken is Piet Bakker (op bovenstaande foto zittend tweede van links), een Amsterdamse journalist van socialistische signatuur, die morgen zestig jaar geleden zal zijn overleden. De nuchtere zakelijkheid van de geharde verslaggever werd dan ook getemperd door zijn vertederende belangstelling voor wat zwak en hulpeloos is. In 1942 verscheen “Ciske de Rat”, gevolgd in 1944 door “Ciske groeit op” en in 1946 door “Cis de Man”.

Lees verder “Piet Bakker (1897-1960)”

Lode Zielens (1901-1944)

Op 28 november 1944 stierf Lode Zielens als slachtoffer van de inslag van een Duitse V-bom op de hoek van de Plantin-Moretuslei en de Mercatorstraat in Antwerpen. Lode Zielens was op weg naar de “Volksgazet” aan de Somersstraat waar hij als journalist werkzaam was. Met deze voortijdige dood was plots een einde gekomen aan de veelbelovende carrière van een man die als geen ander een beeld kon schetsen van de ruwe werker, van het rauwe leven in de armtierige huizen, ingedeeld in vele “kwartieren” waar de armoezaaiers met velen opeen zaten. De bewoners van de mansardes, zoals Wannes Van de Velde zo poëtisch beschreef.
Lees verder “Lode Zielens (1901-1944)”

Stijn Streuvels (1871-1969)

Stijn Streuvels (1871-1969)

Symbolischer kon niet: precies op de dag dat in Woodstock het ultieme rockfestival begon, stierf in ons eigen land Stijn Streuvels, één van onze belangrijkste schrijvers tot dan toe, maar hij had zichzelf wel enigszins overleefd. Een nieuwe generatie stond te popelen om het roer over te nemen…

Lees verder “Stijn Streuvels (1871-1969)”

Herwig Leus (1940-2003)

Herwig Leus (1940-2003)

Ik heb me al vaker druk gemaakt over hoe mensen zo maar in de vergetelheid kunnen belanden. Vandaag is het b.v. vijftien jaar geleden dat polemist Herwig Leus is overleden en het enige wat ik aan “beeltenis” van hem kan terugvinden, is dit boek over Paul Snoek. Nu heb ik op mijn blog wel een stuk over Snoek, zelfs meer bepaald over dit boek, maar ik geef toch de voorkeur aan een ander artikel, met name over het boek “Niets gaat ten onder” van Louis Paul Boon, omdat ik daar Herwig rechtstreeks aan het woord laat.
Lees verder “Herwig Leus (1940-2003)”

Paul Van Aken (1949-2011)

21 paul van akenHet is alweer vijf jaar geleden dat de Neerlandicus Paul van Aken op 62-jarige leeftijd is overleden. Paul was zoon van de Vlaamse auteur Piet van Aken (1920-1984) en de appel viel niet ver van de boom: ook Paul was schrijver, zij het vooral essayist, literair recensent en criticus. Van Aken publiceerde talloze artikelen in literaire tijdschriften als Ons Erfdeel en Septentrion, alsmede in humanistische bladen als De Vrijzinnige Lezer en Het Vrije Woord en in maçonnieke bladen als Thoth. Hij schreef trouwens ook een “Kritiek van de Maçonnieke Rede” (2003). Beroepshalve gaf hij lessen Nederlandse taal en literatuur in het middelbaar onderwijs.
Lees verder “Paul Van Aken (1949-2011)”

Jef Geeraerts, “de man met de zweep”

14 jef geeraertsHet is vandaag 45 jaar geleden dat Jef Geeraerts de staatsprijs kreeg voor “Black Venus”. Merkwaardig genoeg werd het boek haast tegelijk uit de handel genomen door Alfons Vranckx, toenmalig minister van justitie. In de jury was de socialist Piet Van Aken uit verontwaardiging opgestapt, dit in tegenstelling tot de katholieke professor Marcel Janssens. Ook andere katholieken zoals André Demedts en Albert Westerlinck verdedigden het boek, maar de grootste supporter was Marnix Gijsen die in Humo liet optekenen: “Mensen lief, daar zijn wij allemaal kleine mannetjes tegen, zowel in Nederland als in Vlaanderen.”
Lees verder “Jef Geeraerts, “de man met de zweep””

Kenmerken van het vitalisme

1.Vita = leven. Ontspruit eigenlijk uit de angst voor de dood. Niet zozeer de dood-in-se, maar de doodstrijd, de aftakeling, de onzekerheid omtrent wat erop volgt. Hangt dus nauw samen met mortalisme (mors = dood, cfr.morsdood).
“Ik zal in ieder geval geen ogenblik aarzelen als ik merk dat ik fysiek of gestelijk niet meer meekan. (…) Vroeg of laat gebeurt dat toch als je de veertig voorbij bent. Maar veertig, zestig of tachtig, wat belang heeft het? Als je erover nadenkt is er niets zo verschrikkelijk als de menselijke aftakeling. Oude mensen op straat… Soms afschuwelijk om aan te kijken. Ik wil nooit oud worden.” (Jef Geeraerts, “Zonder clan”)
Lees verder “Kenmerken van het vitalisme”