Armand (1946-2015)

Armand (1946-2015)

Morgen zal het al vijf jaar geleden zijn dat de Nederlandse zanger Armand op 69-jarige leeftijd is overleden (foto YouTube). Hij overleed aan de gevolgen van een lange ziekte in een ziekenhuis in Eindhoven. Armand speelde in verschillende kleine bandjes vooraleer in 1965 met een solosingle te debuteren. Dat was dan “En nou ik”, een nummer dat ik eigenlijk nooit heb gekend.

Lees verder “Armand (1946-2015)”

Veertig jaar geleden: optreden van Kazzen in jeugdclub De Spikkel

Veertig jaar geleden: optreden van Kazzen in jeugdclub De Spikkel

Ondertussen heeft de punkbeweging ook in Vlaanderen een nieuwe impuls gegeven aan beginnende rockgroepen. In 1978 verraste ene Kazzen (van Cassiman) het Vlaamse rock-wereldje met een nederlandstalige single die swingde (swong ?). Dat konden tot dan toe alleen Peter Koelewijn en Raymond van het Groenewoud beweren en… Neerlands Hoop, van wie “Wat ik geleerd heb in dit leven” trouwens min of meer was afgepend. RVHG was producer van deze single en Kazzen (foto Jo Clauwaert) heeft zijn be-wondering voor de Meester overigens nooit weggestoken.

Lees verder “Veertig jaar geleden: optreden van Kazzen in jeugdclub De Spikkel”

Veertig jaar geleden: brief naar Peter Koelewijn over “De Kat”

Veertig jaar geleden: brief naar Peter Koelewijn over “De Kat”

Indien alles goed zou zijn gegaan, had in het najaar van 1978 de rock-opera “De Kat” in première moeten gaan in Sint-Niklaas. “In het voorjaar reeds waren zo’n twintig Waaslanders druk in de weer met een project, dat volgens hen een grote weerklank zou moeten hebben. Dàt is alleszins wat de initiatiefnemers, Ronny De Schepper, Johan de Belie en Walter Vercruyssen, beogen,” zo schreef ikzelf in “De Voorpost” en aangezien ik daarin schreef onder het pseudoniem Jan Segers kon ik op die manier over mijzelf in de derde persoon schrijven. Helaas is het er nooit van gekomen. Toch zijn er een aantal interessante verwikkelingen aan voorafgegaan…

Lees verder “Veertig jaar geleden: brief naar Peter Koelewijn over “De Kat””

Hans Sanders (1946-2007)

Hans Sanders (1946-2007)

En het is ook al tien jaar geleden dat Hans Sanders, de zanger van de Nederlandse popgroep Bots, is overleden. Hij was 61 jaar. Hans was de eerste buitenlander die ik heb geïnterviewd (*), voor zover je Nederland tot het “buitenland” kunt rekenen natuurlijk… Bovendien moet ik eerlijkheidshalve toegeven dat ik niet alleen Hans, maar de hele groep (in zijn oorspronkelijke samenstelling, want de eerste elpee was pas uit) heb geïnterviewd. Alhoewel het adagium van Wannes van de Velde (“Een zanger is een groep”) nog moest verschijnen, was ik daar in die tijd (rond 1975) immers reeds een aanhanger van. In dit geval ten onrechte, kan men nu wel stellen, want Hans was overduidelijk het brein én de woordvoerder van de groep. Het interview (voor Tliedboek) vond plaats in het toenmalige Gentse Casino (waar nu het SMAK is gevestigd), na een benefietoptreden voor Oxfam of iets van die strekking.
Lees verder “Hans Sanders (1946-2007)”

Veertig jaar geleden: release van “God save the queen”

Veertig jaar geleden: release van “God save the queen”

Het is vandaag veertig jaar geleden dat, tegelijk met de “Meisjes” van Raymond, in Engeland “God save the queen” werd uitgebracht door The Sex Pistols. Het werd de aanloop naar mijn reeks over pop en fascisme die enkele jaren later zou verschijnen in De Rode Vaan. Ik heb mij daar toen niet populair mee gemaakt (en nu nog altijd niet, afgaande op bepaalde reacties: zie verder), maar dat was nu eenmaal mijn mening over punk en grotendeels blijf ik ook nu nog, zoveel jaren later, bij mijn standpunt.
Lees verder “Veertig jaar geleden: release van “God save the queen””

Veertig jaar geleden: release van “Meisjes” door Raymond Van het Groenewoud

Veertig jaar geleden: release van “Meisjes” door Raymond Van het Groenewoud

Het is vandaag veertig jaar geleden dat “Meisjes” van Raymond Van het Groenewoud werd uitgebracht. Voor mij de belangrijkste datum uit de Vlaamse rockgeschiedenis, maar niemand (zelfs Raymond of zijn manager Johan Kerkhofs niet) kende de exacte datum nog, tot Arthur Praet hem ging opzoeken in zijn IBC-archieven, ook al was hij het helemaal niet eens met mijn stelling.
Lees verder “Veertig jaar geleden: release van “Meisjes” door Raymond Van het Groenewoud”

The J.J.Band

Jess & James waren eigenlijk de Portugese broertjes Antonio en Fernando Lameirinhas, die in België opgegroeid waren, een tijdlang in Engeland verbleven en daar o.a. een tijdlang in de backing-groep van Screamin’ Lord Sutch zaten. Dat was dus echter niet meer het geval toen ik Lord Sutch in 1971 in Hastings aan het werk zag, want reeds in ’67 waren ze opnieuw naar hun tweede vaderland verhuisd en zetten daar de J.J.Band op. Met “Move” scoorden ze een bijzonder grote hit. Fernando Lameirinha zou jaren later nog met Raymond van het Groenewoud optreden.
Lees verder “The J.J.Band”

Kaarsen gedoofd maar vuur blijft branden

De kaarsen zijn gedoofd, de vlaggen opgeborgen en zelfs de zon schijnt minder hevig dan vorig weekend. De enige muziek die nog weerklinkt naast het grauwe World Trade Center is die van de mussen die tsjilpen in de bomen die een met trakten en pakjes friet bezaaid grasveld omzomen. Het saaie, doordeweekse leven in het Brusselse Noordkwartier is herbegonnen. Niets laat nog vermoeden dat hier een weekend lang De Rode Vaan wapperde en dat duizenden kameraden, vrienden en sympathisanten het jaarlijkse feest van strijd en solidariteit hebben bijgewoond, het Feest van De Rode Vaan !
« Niets ? » Niets tastbaars, zal je bedoelen ! Want voor de bewoners van de flatgebouwen en de nog enkele rechtgebleven arbeiderswoningen in de omgeving zal dit feest nog lang in het geheugen gegrift blijven. En jammer dat de BRT weer verstek liet gaan, want via de RTBF (die gewaagde van een « succes zonder voorgaande ») konden miljoenen mensen toch zien dat de communistische beweging met haar zestig jaar nog zo vitaal is als een uit de kluiten gewassen knaap die een vuist maakt naar de huidige regeringspolitiek van sociale afbraak en verhoging van de lasten.
Vijf en zes september negentienhonderd eenentachtig, Feest van De Rode Vaan in het teken van de zestigste verjaardag. Het is voorbij en het is goed geweest. Wij maken ons op voor negentien tweeëntachtig. Het zal een hard jaar worden, maar WIJ staan klaar.
Lees verder “Kaarsen gedoofd maar vuur blijft branden”