Twintig jaar geleden: Philip Glass op het Sint-Pietersplein

Twintig jaar geleden: Philip Glass op het Sint-Pietersplein

Twintig jaar geleden gaf Philip Glass in het kader van het Festival van Vlaanderen een groot concert op het Gentse Sint-Pietersplein. Ik meen me te herinneren dat het een werk was met koor en orkest, maar wat Glass zelf deed – dirigeren? – dat herinner ik me niet meer. Het sprak in die tijd vanzelf dat ik daarbij was, want sinds het begin van de jaren negentig was ik een grote fan van het minimalisme. Ondertussen moet ik toegeven dat ik er een beetje op uitgekeken ben, maar sommige stukken (zijn vioolconcerto b.v.) kan ik toch nog altijd appreciëren.

Lees verder “Twintig jaar geleden: Philip Glass op het Sint-Pietersplein”

Michael Nyman wordt 75…

Michael Nyman wordt 75…

Geestig hoe selectief het geheugen blijkt te werken. Michael Nyman (°London, 23 maart 1944) bijvoorbeeld geeft voortdurend lange uiteenzettingen over hoe hij dankzij Peter Greenaway tot het componeren van filmmuziek is gekomen, maar hij vergeet wel te vermelden dat hij twee jaar eerder zowaar al voor de soundtrack van de seksklucht “Keep it up downstairs” van Robert Young had ingestaan!
Lees verder “Michael Nyman wordt 75…”

Peter Greenaway wordt 75!

Peter Greenaway wordt 75!

Vandaag bereikt de Britse cineast Peter Greenaway de gezegende leeftijd van 75 jaar. Onbekend voor het grote publiek is hij voor de echte filmliefhebber al lang een begrip in de hedendaagse cinema, steeds controversieel, steeds heel persoonlijk, zelfbewust, uitdagend of zelfs shockerend soms en steeds op zoek naar een visuele taal die zijn bekommernissen als filmmaker verzoent met zijn achtergronden als plastisch kunstenaar.
Lees verder “Peter Greenaway wordt 75!”

Minimalisme

Het marktaandeel van de klassieke muziek was in 1996 in de VS gezakt tot het absolute dieptepunt van 2,9 % (in 1987 was het nog 7 %). In België verkocht de gemiddelde klassieke CD op dat moment… 500 exemplaren! Het enige label dat binnen die sector echt nog winst kon maken was Nonesuch, waar o.m. de hedendaagse componisten Philip Glass (foto), Steve Reich en Henryk Gorecki thuishoren. Zij zijn dan ook geen “hedendaagse” componisten in de zin van “avant-gardisten” die zich in hun ivoren toren nestelen, zij vertegenwoordigen de zogenaamde “minimalistische” of “repetitieve” strekking, ook al heeft geen van hen echt graag dat men dit etiket op hen kleeft. Logisch natuurlijk, want zowel “minimalistisch” als “repetitief” hebben een pejoratieve bijklank.
Lees verder “Minimalisme”