Enkele jaren geleden stond er een groot stuk in “De Gentenaar” over de toenemende overlast in de hoerenbuurt. Verre van mij om dit probleem te proberen weerleggen. Maar ik denk dat het meer met de algehele verloedering van onze maatschappij te maken heeft, dan met de hoerenbuurt als zodanig.
Lees verder “Veertig jaar geleden: naar het “hoerencongres””
Op 19 oktober 1986 richtte Rod Stewart zijn schreden dan nogmaals naar het vertrouwde Vorst-Nationaal, maar deze keer liet ik verstek gaan. En dat ondanks het feit dat Rod in die periode met (althans de uiterlijke kentekenen van) het communisme flirt. In Oostende droeg hij een t-shirt van de PSUC (de Catalaanse KP, zie foto Jo Clauwaert) en in Rotterdam een atletiekhemdje van de Sovjet-Unie…
Lees verder “Veertig jaar geleden: Rod Stewart communist?”
Het is ook al vijftien jaar geleden dat de Britse zangeres Amy Winehouse op 27-jarige leeftijd door haar lijfwacht dood werd aangetroffen in de slaapkamer van haar appartement in Noord-Londen (foto Rama via Wikipedia). De autopsie die op 25 juli 2011 op haar lichaam werd verricht, wees op dat moment geen duidelijke doodsoorzaak aan. Aanvullend toxicologisch onderzoek nam nog enkele weken in beslag, maar leverde evenmin een duidelijke doodsoorzaak op. Uiteindelijk, op 26 oktober 2011, werd officieel bekendgemaakt dat Winehouse was overleden aan een alcoholvergiftiging.
Lees verder “Amy Winehouse (1983-2011)”
Vijftien jaar geleden bracht de Gentse fotograaf en graficus Jo Clauwaert samen met dichter Geert Cyriel Tavernier een uniek boek uit dat de lezer op poëtische wijze inzage geeft in de harde stiel van zeevisser. Peter Flynn vertaalde het werk van Tavernier in het Engels, zodat het een tweetalige uitgave is geworden.
Lees verder “Vijftien jaar geleden: “Het zweet van de zee””
Het is vandaag al 35 jaar geleden dat de Franse schrijver Antoine Blondin is overleden.
Lees verder “Antoine Blondin (1922-1991)”
Vandaag is het precies veertig jaar geleden dat mijn leermeester bij De Rode Vaan, Lode De Pooter, officieel met pensioen is gegaan. In de praktijk maakte dat weinig verschil uit: Lode bleef haast dagelijks naar de redactie komen om daar zijn functie als redactiesecretaris uit te oefenen, ook al was deze functie na zijn pensionering theoretisch aan mij toegewezen. Dat heeft echter nooit problemen gegeven, Lode en ik, die in de nieuwe lokalen van de Lemonnierlaan naast elkaar zaten, bleven gewoon de taken verdelen naargelang het uitkwam.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Lode De Pooter met pensioen…”
“Als mijn film één mens ongelukkiger maakt, heb ik het gevoel dat ik mijn job goed gedaan heb,” aldus Woody Allen in een openhartige bui. En, jawel, u leest het goed. Er staat wel degelijk “ongelukkiger”. De Amerikaanse schrijver, regisseur, acteur en klarinettist Woody Allen, die vandaag negentig wordt, zit dan ook nooit verlegen om een boude uitspraak.
Lees verder “Woody Allen wordt negentig…”
Het is vandaag al 105 jaar geleden dat de Vlaamse dichter en schrijver Prosper Van Langendonck is gestorven.
Lees verder “Prosper Van Langendonck (1862-1920)”
Mijn vroegere collega en mentor bij De Rode Vaan, Lode De Pooter, werd vandaag precies honderd jaar geleden geboren. Hij had een heel eigen taalgebruik dat ook zijn weg vond naar dat van zijn collega’s (men noemt zoiets: “idiolect”, een soort van “dialect”, maar dan enkel voor een heel beperkte groep). Enkele voorbeelden:
Lees verder “Het idiolect van Lode De Pooter”
45 jaar geleden is door de “zaak” Wittevrongel en andere acties van gewetensbezwaarden de problematiek van hen die men vroeger verkeerdelijk « dienstweigeraars » noemde in het daglicht komen te staan. Op zichzelf al een voldoende reden voor een gesprek in De Rode Vaan, maar er is méér. Zo blijkt uit de reacties op voornoemde campagnes (b.v. lezersbrieven in kranten en weekbladen) dat de doorsnee-mens nog zeer onvolledig, zelfs verkeerd is ingelicht over wat dat nu precies inhoudt, militaire dienst weigeren. Een informatief luik moest het interview dus voorafgaan.
Lees verder “45 jaar geleden: al dan niet in het geweer?”
