Arca-NET in 82-83

Arca-NET in 82-83

De persvoorstelling van het programma van het seizoen 1982-83 bij het Nationaal Eigentijds Teater (NET) dat zijn tenten heeft opgeslagen in de nieuwe Arca-schouwburg aan de Sint-Widostraat nr.14 in Gent lag al een tijdje achter de rug, maar ik had gedacht ze aan de lezers van De Rode Vaan voor te schotelen in combinatie met de première van « De Biezenstekker » naar Cyriel Buysse. Voor een tweede maal is deze première echter uitgesteld. Net zoals een Gentse streekkrant had ik dan ook ernstige vermoedens dat deze verdaging weinig te maken heeft met de « ziekte » van Greetje Van Langendonck, maar eerder met de afdanking van drie acteurs, waaronder Greetje, die ondanks hun conflict met de Arca-directie (Jo Decaluwe) nog werden verondersteld in deze productie het beste van zichzelf te geven. (*)

Lees verder “Arca-NET in 82-83”

Georg Büchner (1813-1837)

Georg Büchner (1813-1837)

Morgen zal het al 185 jaar geleden zijn dat de Duitse schrijver Georg Büchner is gestorven op amper 23-jarige leeftijd. Hij is vooral gekend met toneelstukken als “Woyzeck” en “Danton’s Tod”, die ook hier in Gent meermaals werden opgevoerd. Hieronder vindt u een bespreking van “Woyzeck” in Arca en hier kunt u klikken voor “Danton’s dood” in het NTG.

Lees verder “Georg Büchner (1813-1837)”

Roger Vitrac (1899-1952)

Roger Vitrac (1899-1952)

Het zal morgen al zeventig jaar geleden zijn dat de Franse surrealistische toneelschrijver en dichter Roger Vitrac is gestorven (op bovenstaande foto tweede van rechts). Vitrac ontmoette omstreeks 1921 via deze groep André Breton en Louis Aragon in Café Certa, een café waar veel Dadaïstische activiteiten plaatsvonden totdat het de thuisbasis voor surrealistische kunstenaars werd. Nadat hij zich langzamerhand losgemaakt had van deze beweging stichtte hij samen met Antonin Artaud in 1926 het Théatre Alfred-Jarry. Hier voerden ze een aantal van zijn belangrijkste toneelstukken op, zoals De Geheimen van de Liefde (Les Mystères de l’amour, 1927) en Victor, of macht aan de kinderen (Victor ou les enfants au pouvoir, 1928), waarmee de toon werd gezet voor het absurd toneel twintig jaar vóór Eugène Ionesco. Ik heb beide stukken gezien. Voor het tweede met in de hoofdrol Raymond Van het Groenewoud kunt u hier terecht. Het tweede wordt hieronder gerecenseerd.

Lees verder “Roger Vitrac (1899-1952)”

45 jaar geleden: “Het proces” in het NTG

45 jaar geleden: “Het proces” in het NTG

Bij het begin van het seizoen 1976-77 was Jacques Van Schoor directeur van het NTG geworden. Een van zijn eerste beleidsdaden was Anita Van den Berghe aanstellen om wat te doen aan de teruglopende belangstelling. Met haar team van medewerkers (waarbij o.m. Jan Seurinck) slaagde ze er even in het gemiddelde op te drijven tot 300 per voorstelling, maar na enige tijd zakte het opnieuw. Ikzelf woonde toen nog niet in Gent en schreef dus ook nog geen recensies voor De Rode Vaan (al werkte ik daar wel al), dat deed Firmin De Gryse. Ik deed wel de eindredactie. Een paar titels komen mij dan ook nog min of meer bekend voor. Zo o.a. “Het proces” van Peter Weiss naar de bekende roman van Franz Kafka in een regie van Walter Tillemans.

Lees verder “45 jaar geleden: “Het proces” in het NTG”

RAT zet tanden in bende van vier

RAT zet tanden in bende van vier

Het verdict is gevallen. De Raad van Advies voor Toneelkunst (RAT) heeft z’n jaarlijkse beoordeling bekend gemaakt aan cultuurminister Dewael en het nu is aan hem om daaruit de passende conclusies te trekken. Tot hiertoe werden deze adviezen principieel niet aan de pers medegedeeld, omdat — althans volgens voorzitter Hugo Meert — het al dan niet opvolgen van het advies door de minister dan een politieke interpretatie zou krijgen. Toch is een jonge en dynamische, maar (dus?) ook nogal impulsieve confrater van « De Gentenaar » achter een paar adviezen gekomen die hij dan ook publiek heeft gemaakt, maar waarbij hij zich helaas beperkt tot theaters die in het Gentse werkzaam zijn of er soms op bezoek komen. Daarbij is hij overigens De Vieze Gasten vergeten.

Lees verder “RAT zet tanden in bende van vier”