Louis Neefs (1937-1980)

Kerstmis is altijd een droeve herinnering in de familie Neefs. Vandaag is het immers reeds 35 jaar geleden zijn dat Louis Neefs en zijn echtgenote zijn omgekomen in een verkeersongeluk. In De Rode Vaan werd hun dood als volgt aangekondigd: “Het verschijnen van dit feestelijk nieuwjaarsnummer valt samen met het droevige feit van de ter aarde bestelling van de zanger Louis Neefs. Op kerstdag is deze 43-jarige Kempenaar immers, samen met zijn echtgenote, om het leven gekomen bij een auto-ongeluk in Lier. In tegenstelling tot de gangbare opvatting dat wij het talent van Louis Neefs zouden meten aan de hand van zijn politieke opvattingen (hij was CVP-gemeenteraadslid van Mechelen), moeten wij vaststellen dat de r.v. steeds positief heeft gestaan tegenover wat deze zanger binnen zijn genre heeft gepresteerd. En eveneens wat zijn televisiewerk betreft. Het omgekeerde is trouwens evenzeer waar : het politieke engagement van Neefs heeft hem niet belet ooit een (zeer gewaardeerd) optreden te verzorgen op ons jaarlijks feest. Zijn laatste elpee (« Nooit zonder jou », WEA WEAN 58030) mag op de koop toe zeker als zijn beste gelden, die niet alleen uit vals sentiment verdient af en toe op de draaitafel te belanden.”
Lees verder “Louis Neefs (1937-1980)”

Luc De Vos (1962-2014)

10 luc de vosIk was er vorig jaar niet bij op het Sint-Pietersplein, op het afscheid van zanger, schrijver en (in ruimere zin) buurman Luc De Vos. Ik zou kunnen zeggen dat dit was omwille van de kerkdienst, waarvan ik vermoed dat Luc daar zelf niet mee akkoord zou zijn gegaan, maar ook als het een herdenkingsdienst in het crematorium van Lochristi was geweest (wat ik, eerlijk gezegd, had verwacht), dan zou ik er nog niet bij geweest zijn. Ik heb het al eerder gezegd: ik kom niet meer buiten en daarmee uit.
Lees verder “Luc De Vos (1962-2014)”

Tex Beneke (1914-2000)

87 tex benekeHet is vandaag ook vijftien jaar geleden dat de Amerikaanse zanger Tex Beneke is overleden. Hij is een typisch voorbeeld van zangers in de zogenaamde big band era (*), toen zangers ondergeschikt waren aan orkestleiders (zelfs Frank Sinatra is zo nog begonnen bij Tommy Dorsey). In het geval van Beneke was dat dus Glenn Miller en dat vanaf 1938. Nummers als “Chattanooga Choo Choo” of “I’ve Got A Gal In Kalamazoo” kennen wij dus als zijnde van Glenn Miller en enkel wie wat dieper wil graven, zal weten dat het Tex Beneke is die hierop de vocals voor zijn rekening neemt (**).
Wat ikzelf dan weer niet wist, was dat Beneke zelf ook saxofonist was en dus als zodanig ook een vast onderdeel van het orkest van Glenn Miller uitmaakte. Meer zelfs, toen Miller in 1944 boven de Noordzee verdween, nam Beneke de leiding van het orkest over en dat tot 1950 toen hij zijn eigen orkest stichtte. Hij nam daarvoor op zijn beurt Eydie Gormé in dienst als zangeres. De tijd van de big bands was echter over en Beneke moest vooral aan de kost komen met optredens in pretparken zoals Disneyland.

Ronny De Schepper

(*) Hij is blijkbaar ook een typisch voorbeeld van hoe men in die tijd de broek zo hoog optrok dat ze bijna tot aan de kin kwam!
(**) Bij het orkest van Glenn Miller hoorde ook een kwartet vocalisten “The Modernaires” genaamd. Het is niet duidelijk of Beneke hier, net zoals die andere Glenn Miller-zanger Ray Eberle, ook deel van uitmaakte (hij zou later met zijn orkest wel eveneens een beroep doen op hen). Ik heb altijd gedacht dat “The Modernaires” model hebben gestaan voor “The Jordanaires”, je weet wel, de begeleidingsgroep van Elvis Presley.

55 jaar geleden: Elvis Presley te gast bij Frank Sinatra

37 frank sinatra en elvis presleyIn het kader van de rehabilitatie van Elvis Presley na zijn terugkeer uit het leger zorgde kolonel Parker ervoor dat Elvis te gast mocht zijn in de televisieshow van Frank Sinatra. Elvis zong voor de gelegenheid “Witchcraft”, één van de hits van Frank Sinatra, terwijl deze laatste zich over Elvis zijn “Love me tender” ontfermde.