Als de Ronde van Frankrijk van start gaat, betekent dit dat er weer volk zal zitten in het café op het hoekje. Even de crisis vergeten, denken de kijkers, maar vooral de cafébazin. En toch.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Tour de France”
Vandaag is het al 55 jaar geleden dat Eddy Merckx werd uitgesloten uit de Giro d’Italia, die hij op het punt stond te winnen. Dat gebeurde in Savona nadat onze nationale wielergod was betrapt op doping. Geflikt! zo riep Eddy uit en met hem heel België (*). Enfin toch bijna heel België, want hier en daar was er natuurlijk wel een Van Looy-supporter die zei: ik heb het altijd geweten! Voor hen werd Eddy Merckx vanaf die dag Eddy den Bleiter (zie foto). Maar als zelfs sterreporter Jan Wauters uit zijn rol valt, dan is dit toch opmerkelijk. Erger was echter dat er zelfs in het parlement vragen over werden gesteld, zodat Merckx – puur op zijn woord van eer – in ere werd hersteld en enkele weken later al mocht deelnemen aan de Ronde van Frankrijk die hij dan ook voor het eerst zou winnen.
Lees verder “55 jaar geleden: het “mysterie” van Savona”
Op 7 augustus 1908 werd in de Gazzetta dello Sport de eerste Ronde van Italië aangekondigd. In navolging van een autorace door heel Italië, die werd georganiseerd door concurrent Corriere della Sera (maar ook geïnspireerd door twee uitgaven van de Ronde van Sicilië die eraan voorafging), presenteerde de krant in zeven grote kolommen de Italiaanse tegenhanger van de Tour de France. De eerste etappe van de Giro startte op 13 mei 1909 in Milaan en eindigde daar ook op 30 mei. In die eerste editie werd 2448 kilometer overbrugd, die verdeeld waren over acht etappes. De Italiaan Luigi Ganna werd met 25 punten de winnaar van het evenement, want de einduitslag werd bepaald door de plaatsen in de rituitslagen samen te tellen. Sindsdien wordt de Giro door de op roze papier gedrukte krant georganiseerd. Om die reden draagt de leider in het algemeen klassement een roze koerstrui. (Wikipedia)
Lees verder “115 jaar geleden: Luigi Ganna wint de eerste Ronde van Italië”
Vandaag is het al dertig jaar geleden dat het levenloze lichaam van de Spaanse wielrenner Luis Ocana (foto YouTube) werd gevonden. Zelfmoord zo zei men, maar ik herinner me toch duidelijk dat toen het nieuws bekend raakte, daar een aantal twijfels bij waren gerezen. Zo zou hij de revolver in de verkeerde hand hebben gehouden. Ik weet niet meer of hij links- of rechtshandig was, maar als we nu aannemen dat hij zoals de meeste mensen rechtshandig was, dan had hij de revolver in zijn linkerhand. Helaas kan ik deze discussie nergens meer terugvinden op het internet. De twijfel omtrent de zelfmoord van Luis Ocana komt van zijn directe familie. Zij voerden zijn vrouw op als verdachte (*). Ze twijfelden omdat Luis volgens hen op het punt stond om van zijn vrouw Josiane te scheiden. Hij had een nieuwe vriendin en zou bij een dokter hebben laten onderzoeken of hij ondanks een leveraandoening nog in staat zou zijn om nog een kind te verwekken. Volgens hun verklaring had hij alleszins geen reden om een eind aan zijn leven te maken.
Lees verder “Luis Ocana (1945-1994)”
Vandaag is het al veertig jaar geleden dat de Portugese wielrenner Joaquim Agostinho is overleden. Op 30 april was Agostinho, zonder fietshelm, zwaar ten val gekomen in de Ronde van de Algarve nadat een hond in het peloton was gelopen (foto YouTube). Kon hij er deze keer dus niets aan doen, dan stond Agostinho toch bekend als brokkenpiloot (hij was het b.v. die Luis Ocana definitief uitschakelde na diens fameuze val in het onweer op de col de Menté, door nog eens tegen hem aan te rijden) en in de Vuelta was hij al eerder eens zo zwaar ten val gekomen dat hij met mond-op-mond beademing diende te worden gereanimeerd, aldus wielerfotograaf Paul Teughels.
Lees verder “Joaquim Agostinho (1943-1984)”
Voormalig wielrenner en baanwielrenner Patrick Sercu (foto Erik Westerlinck) is vijf jaar geleden op 74-jarige leeftijd overleden, zo maakte zijn zoon Christophe Sercu bekend. “Hij zou in juni 75 jaar worden. Zijn gezondheid was al enkele jaren onstabiel en was de laatste weken fel achteruitgegaan. De uitvaart zal plaatsvinden in zeer beperkte kring”, zo vertelde hij aan De Standaard.
Lees verder “Patrick Sercu (1944-2019)”
Op 2 april 1974 werd Eddy Merckx tweede in Gent-Wevelgem. Een echt grote klassieker had hij dat seizoen nog niet gewonnen. Aanleiding voor Stan Lauryssens om in het weekblad “Ons Land” volgend merkwaardig artikel te schrijven. (Met dank aan Ruddy Sommereyns)
Lees verder “Vijftig jaar geleden: “De mensen worden Merckx beu””
Het is al dertig jaar geleden dat Fredje De Bruyne is overleden. Ik heb hem eenmaal geïnterviewd, dat was bij het begin van 1981. Het interview vond plaats dankzij de tussenkomst van José De Cauwer die dat jaar debuteerde als assistent-sportdirecteur bij Fred, die zelf toen zijn derde jaar inging als sportdirecteur, deze keer bij Daf Trucks. Het interview had trouwens plaats in de Antwerpse vestiging van de sponsor en bovenstaande foto werd genomen door een medewerker van de firma. (*)
Lees verder “Fred De Bruyne (1930-1994)”
Vandaag wordt Hennie Kuiper 75 jaar.
Lees verder “Hennie Kuiper wordt 75…”
Het is ook al 45 jaar geleden dat Freek Neirynck mij vroeg om Raymond van het Groenewoud te interviewen voor Radio 2 – Omroep Oost-Vlaanderen, meer bepaald voor het programma “Met wie in de drie”.
Lees verder “45 jaar geleden: “Met RVHG in de drie””
dagelijks iets degelijks 