25 jaar geleden: Cultuur in Gent

25 jaar geleden: Cultuur in Gent

Wie is er eigenlijk op het idee gekomen om te starten met het dagelijkse rubriekje “Cultuur in Gent” in Het Laatste Nieuws? Ik zou denken: Dirk Dauw. Dat is ook de man die het uiteindelijk weer zou afschaffen, maar zo gaat het dikwijls in de journalistiek: een idee (goed of slecht) heeft maar een beperkte houdbaarheidsdatum. Het paste natuurlijk in de onafwendbare evolutie van steeds minder aandacht voor cultuur in het blad. Financieel was het dan ook een aderlating voor mij (zo’n dagelijks rubriekje bracht me amper 250 frank op), maar ik moet toegeven: journalistiek vond ik het een uitdaging en ik heb er eigenlijk veel plezier aan beleefd. Vandaar dat ik ze hier na 25 jaar nog eens opdien, ook al liggen de beschreven activiteiten al lang achter ons. Maar het vormde af en toe een aanleiding om nog eens geestig uit de hoek te komen.
Lees verder “25 jaar geleden: Cultuur in Gent”

35 jaar geleden: Rod Stewart communist?

35 jaar geleden: Rod Stewart communist?

Op 19 oktober 1986 richtte Rod Stewart zijn schreden dan nogmaals naar het vertrouwde Vorst-Nationaal, maar deze keer liet ik verstek gaan. En dat ondanks het feit dat Rod in die periode met (althans de uiterlijke kentekenen van) het communisme flirt. In Oostende droeg hij een t-shirt van de PSUC (de Catalaanse KP, zie foto Jo Clauwaert) en in Rotterdam een atletiekhemdje van de Sovjet-Unie…

Lees verder “35 jaar geleden: Rod Stewart communist?”

Dirk Tanghe wordt 65…

Dirk Tanghe wordt 65…

De Vlaamse theatermaker Dirk Tanghe viert vandaag zijn 65ste verjaardag. Ik moet nog vaak aan hem terugdenken. Zoals vijf jaar geleden toen ik las dat Benny Claessens (de dikke broer van Bart De Pauw uit “Het geslacht De Pauw”) in zijn jongste stuk in het NTG zijn acteurs op het podium laat plassen (en het gelukkig daarna ook zelf weer opkuisen). Niet dat Dirk Tanghe zoiets ook zou doen. Nee juist integendeel! In een periode dat dergelijk “theater” opgang begon te maken en ik mij meer en meer met tegenzin naar de schouwburg sleepte, was hij voor mij juist een rots in de branding. En niet alleen voor mij blijkbaar: zijn stukken waren meestal een groot succes. Dat kón dus wel niet goed zijn! Dirk moest in die tijd dan ook vaak spitsroeden lopen bij zijn spitsbroeders en ik twijfel er niet aan dat dit ook heeft bijgedragen tot wat later is gevolgd…

Lees verder “Dirk Tanghe wordt 65…”

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Deze bijdrage verscheen destijds onder de titel “Onverantwoord” en was er de oorzaak van dat er een eind kwam aan mijn vriendschap met Frank Pauwels, die ondertussen van confrater bij De Gentenaar was opgeklommen tot één van de directeurs van de Bijloke (zijn precieze functie ken ik niet meer). Hij oordeelde dat dit “typisch een artikel voor Het Laatste Nieuws was”. Buiten het feit dat niemand (ook Dirk Dauw niet) mij had opgedragen dit te schrijven, schoot mij dat al in het verkeerde keelgat (ik had het bij wijze van spreken net zo goed voor De Rode Vaan kunnen schrijven), maar het merkwaardigst was nog wat de eigenlijke ontstaansgeschiedenis betrof. Toen ik namelijk terugkeerde van die afgelaste voorstelling kwam ik in de Veldstraat een andere confrater tegen van De Gentenaar, namelijk Karel Van Keymeulen. Op zijn vriendschappelijke vraag hoe het met me ging, begon ik dit verhaal te vertellen en terwijl ik bezig was, realiseerde ik me dat ik een “scoop” aan het weggeven was aan een concullega. En zo is het dus gekomen. Het was wel één van de redenen om niet veel later te stoppen bij HLN. (Foto Wernervc via Wikipedia)

Lees verder “Twintig jaar geleden: cultuur in Gent”

360 jaar geleden: de eerste vrouw op scène

360 jaar geleden: de eerste vrouw op scène

Wie de succesrijke film “Shakespeare in love” heeft gezien, heeft daaruit wellicht het best onthouden dat het spel van de geslachten in Shakespeares tijd vreselijk ingewikkeld was. Op het toneel, wel te verstaan. Er was de verordening dat alleen mannen toneel mochten spelen, zodat automatisch alle vrouwenrollen door mannen (knapen als het meisjes betrof) dienden te worden gespeeld. Welnu, vandaag precies 360 jaar geleden was de eerste vrouw op scène te zien, met name in de rol van Desdemona in “Othello” van Shakespeare (die op dat moment al bijna een halve eeuw dood was). De vrouw in kwestie was wellicht Margaret Hughes (portret van Peter Lely), al citeren andere bronnen Anne Marshall.

Lees verder “360 jaar geleden: de eerste vrouw op scène”

Veertig jaar geleden: De Kreuners op de weide achter de Marron op de Oostberg

Veertig jaar geleden: De Kreuners op de weide achter de Marron op de Oostberg

Veertig jaar geleden traden De Kreuners op de weide achter de Marron op de Oostberg in Temse. Alhoewel het concert mede werd georganiseerd door het plaatselijke Masereelfonds, dat de avond daarvóór nog een “Nacht van de Poëzie” had georganiseerd met o.a. Stefaan Van den Brempt, Johan de Belie, Oswald Joossens en Roland van Campenhout, heb ik het optreden helaas niet gezien, omdat er op die “Nacht” een conflict was ontstaan o.m. omwille van de geringe opkomst als ik me goed herinner.

Lees verder “Veertig jaar geleden: De Kreuners op de weide achter de Marron op de Oostberg”

Eriek Verpale (1952-2015)

Eriek Verpale (1952-2015)

Het is al vijf jaar geleden dat de Vlaamse auteur Eriek Verpale door zijn werkster dood werd aangetroffen. Over de doodsoorzaak kan ik nog altijd niks terugvinden op het internet. Alleen bij Frans Van Acoleyen, dokter van Geneeskunde voor het Volk in Zelzate, heb ik enige aanduiding gevonden: “We wisten dat hij ernstig ziek was, maar toch kwam zijn overlijden nog plots.” Op bovenstaande foto: Eriek Verpale met Moeder Zulma in haar café “De Moedige” in de wijk De Katte, Zelzate 1990. De cafébazin is een belangrijk personage in Verpale’s meesterwerk “Alles in het klein”. De foto werd genomen door Michiel Hendryckx, maar werd door hemzelf op Wikipedia geplaatst met toestemming tot vrije overname.

Lees verder “Eriek Verpale (1952-2015)”