Taha Posman speelt Sjostakovitsj

Taha Posman speelt Sjostakovitsj

Op zaterdag 8 juni 2019 speelt Taha Posman als laatstejaarsstudent piano van de Kunstacademie ‘De Poel’ het tweede pianoconcerto van Dmitri Sjostakovitsj. Het concert heeft plaats in de Groenzaal in Gent, dat is de concertzaal van het Sint Baafsinstituut op de Reep te Gent. Yoeri Van Hove dirigeert het Symfonieorkest ‘Sonores’. Het is het jaarlijks zomerconcert van dit orkest.
Lees verder “Taha Posman speelt Sjostakovitsj”

25 jaar geleden: Svetlana Sumatchova en Joeri Serov

25 jaar geleden: Svetlana Sumatchova en Joeri Serov

Vandaag is het al 25 jaar geleden dat ik ten huize van André Posman twee jonge Russische musici tegen het lijf liep, sopraan Svetlana Sumatchova en pianist Joeri Serov. Dit was overigens vlak voordat Svetlana moest gaan auditioneren bij Marc Clémeur van de Vlaamse Opera, maar voor zover ik weet werd dit geen succes. De twee hadden toen pas een CD uitgebracht op het label van André Posman, die ik dan ook ter recensie kreeg toegestopt.
Lees verder “25 jaar geleden: Svetlana Sumatchova en Joeri Serov”

Octaaf Van Geert wordt zeventig

Octaaf Van Geert wordt zeventig

“Met componist Octaaf van Geert hebben wij een speciale band,” schreef André Posman enkele jaren geleden toen hij (Octaaf dus) met pensioen ging. “Jarenlang, voor de Rode Pomp zich ontwikkelde tot een muziekcentrum eerste klasse, woonde hij letterlijk boven mijn hoofd, in Tussen ’t Pas 3 te Gent, naast de loge. Een wonderbaarlijk man, die saam afstudeerde met mijn broer Lucien Posman, dus nog de goede oude degelijke ‘eerste prijs’ compositie verwierf, na jarenlang werk in de diepte.”

“Onder het Rode Pomp-regime deden we misschien niet genoeg om zijn werk te doen uitvoeren,” doet André aan zelfkritiek. “Zijn muziek is compact, expressionistisch, maar steeds oerdegelijk. Zij zal niet vergaan. Octaaf vertaalt fundamentele gevoelsdraaikolken. In Sint-Petersburg hoorden we in het paleis op de hoek van de Fontanka en Nevsky-prospect zijn weergaloze symfonie ’Brons’, die daar een heel diepe indruk maakte. Octaaf, die eigenlijk een Russische ziel bezit, gaat met pensioen. De deur is aldus open naar nieuw werk: indertijd spraken we af dat hij de tabel van Mendeljev af zou werken; hij de noten en De Rode Pomp de uitvoering: alle elementen van de tabel in pure muziek. Een prachtig plan. Maar het Rode Pomp regime implodeerde, zoniet was de tabel al helemaal muzikale werkelijkheid geworden.”
Ter gelegenheid van die pensionering was er destijds een speciaal huldeconcert voor Octaaf in de concertzaal Miry van het Conservatorium van Gent. “Het oeuvre van Octaaf van Geert is immers het best bewaarde geheim van het conservatorium. Het heeft geen affiniteit met de huidige wellness-cultuur, het is opgetrokken uit ongepolijst graniet of brons of gewapend beton,” aldus nog André Posman.

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Zoals reeds eerder aangestipt, zijn de openbare examens van het conservatorium volop bezig. Persinformatie wordt er daarrond helaas niet verstrekt, zodat we u alleen maar kunnen aanraden om af en toe eens in de Hoogstraat binnen te springen en daar te noteren wat er ad valvas uithangt. ★ Gelukkig zijn er ook nog concertorganisatoren zoals Dre Posman van de Rode Pomp, die hun medewerking verlenen aan deze examens en de jonge mensen die bij hen optreden dan toch enige publiciteit bezorgen. ★ Zo kunt u vanavond in de Pomp terecht voor een recital van de sopranen Cornelia Berger en Margaretha Claeys, aan de piano begeleid door Kathleen Eeman. Daarnaast treedt een tenor op die door Dre als mijnheer O. wordt benoemd. We nemen aan dat dit betekent dat hij de echte naam niet kent, maar in het koor van Jaak Gregoor zingt b.v. toch ook een echte mevrouw O. Al lang ben ik van plan daarover een reportage te maken onder de titel « Histoire d’O », maar naar verluidt zou de vergelijking met het boek van de onlangs overleden Pauline Réage eerder ongepast zijn… (HLN, 12/6/1998)

De Rode Pomp (1993-2009)

De Rode Pomp (1993-2009)

De slogan van deze blog, “dagelijks iets degelijks”, heb ik ontleend aan André Posman, de baas van De Rode Pomp in Gent, die vandaag 25 jaar geleden feestelijk werd geopend. Zestien jaar lang heeft André getracht deze slogan waar te maken door bijna dagelijks degelijke klassieke muziek te programmeren in zijn concertzaaltje in de Nieuwpoortstraat. Maar uiteindelijk heeft de eigenaar het zaaltje verkocht aan een projectontwikkelaar en Dré kon naar de pomp lopen. Eind 2009 werd het zaaltje afgebroken…
Lees verder “De Rode Pomp (1993-2009)”

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Vanavond krijgt u voor de laatste keer de kans om de premièrevoorstelling van “Vaders en zonen” door De Tijd te gaan bekijken in de Minard. De andere voorstellingen konden we deze week niet vermelden wegens het overweldigende aanbod. Maar dat had u al in het snotje. ★ Over « Snözje » gesproken, de Kakkewieten brengen eveneens vanavond hun hilarische voorstelling in Vooruit. In sommige dialecten betekent “Kakkewiet” (of « kakkenest ») het troetelkind of de lieveling van de familie. En zo treden dit weekend wat mij betreft een aantal « kakkewieten » op. Hoboïst Piet van Bockstal b.v. (foto YouTube) speelt vanavond het hoboconcert van Richard Strauss in de Bijloke. ★ En Lucien Posman treedt dan weliswaar zelf niet op, maar het zondagnamiddagconcert in de Akademie voor Taal- en Letterkunde is helemaal aan hem gewijd. ★ Violist Wim De Moor, een kakkewiet uit mijn jeugd, is van zijn kant vanavond te gast bij broer André Posman in de Rode Pomp. ★ En wat te zeggen van die andere violist, Guido Schiffer, kakkewiet bij uitstek, die maandagavond Trefpunt opvrolijkt? (HLN, 14/3/1998)

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Twintig jaar geleden: cultuur in Gent

Hoogste tijd om weer eens aandacht te besteden aan de muziek. Zeker nu er vanavond een uiterst aangenaam concertje van I Fiamminghi is gepland in de Bijloke. Aria’s van Mozart en Rossini worden er gebracht door de bariton Robert HoIl, naast de fameuze Carmen- fantasie van de Russische componist Schtschedrin. Uiteraard blijven de onsterfelijke melodieën van Georges Bizet hier zeer herkenbaar, maar door de toevoeging van veel percussie geeft Schtschedrin deze compositie toch wel een heel eigen karakter. Wie Russische muziek zegt, die zegt echter ook Rode Pomp en, jawel hoor, ook daar valt een hele avond Russische pianomuziek te beluisteren door de zo te zien erg beminnelijke Anna Fridman (foto YouTube), die zich volgens André Posman « volledig aan het romantische repertoire geeft. » Als daar maar geen ongelukken van komen ! Ook in het Provinciehuis klinkt er pianomuziek uit de Oeral, gekoppeld zowaar aan onze vriend Mozart, waarmee we zelf ook zijn begonnen. Els Cooman wordt bijgestaan door fluitiste Veerle Wollaert. Dit gratis concert wordt zondagochtend herhaald. (HLN, 13/3/1998)