Taha Posman speelt Sjostakovitsj

Taha Posman speelt Sjostakovitsj

Op zaterdag 8 juni 2019 speelt Taha Posman als laatstejaarsstudent piano van de Kunstacademie ‘De Poel’ het tweede pianoconcerto van Dmitri Sjostakovitsj. Het concert heeft plaats in de Groenzaal in Gent, dat is de concertzaal van het Sint Baafsinstituut op de Reep te Gent. Yoeri Van Hove dirigeert het Symfonieorkest ‘Sonores’. Het is het jaarlijks zomerconcert van dit orkest.
Lees verder “Taha Posman speelt Sjostakovitsj”

25 jaar geleden: Svetlana Sumatchova en Joeri Serov

25 jaar geleden: Svetlana Sumatchova en Joeri Serov

Vandaag is het al 25 jaar geleden dat ik ten huize van André Posman twee jonge Russische musici tegen het lijf liep, sopraan Svetlana Sumatchova en pianist Joeri Serov. Dit was overigens vlak voordat Svetlana moest gaan auditioneren bij Marc Clémeur van de Vlaamse Opera, maar voor zover ik weet werd dit geen succes. De twee hadden toen pas een CD uitgebracht op het label van André Posman, die ik dan ook ter recensie kreeg toegestopt.
Lees verder “25 jaar geleden: Svetlana Sumatchova en Joeri Serov”

Octaaf Van Geert wordt zeventig

Octaaf Van Geert wordt zeventig

“Met componist Octaaf van Geert hebben wij een speciale band,” schreef André Posman enkele jaren geleden toen hij (Octaaf dus) met pensioen ging. “Jarenlang, voor de Rode Pomp zich ontwikkelde tot een muziekcentrum eerste klasse, woonde hij letterlijk boven mijn hoofd, in Tussen ’t Pas 3 te Gent, naast de loge. Een wonderbaarlijk man, die saam afstudeerde met mijn broer Lucien Posman, dus nog de goede oude degelijke ‘eerste prijs’ compositie verwierf, na jarenlang werk in de diepte.”

“Onder het Rode Pomp-regime deden we misschien niet genoeg om zijn werk te doen uitvoeren,” doet André aan zelfkritiek. “Zijn muziek is compact, expressionistisch, maar steeds oerdegelijk. Zij zal niet vergaan. Octaaf vertaalt fundamentele gevoelsdraaikolken. In Sint-Petersburg hoorden we in het paleis op de hoek van de Fontanka en Nevsky-prospect zijn weergaloze symfonie ’Brons’, die daar een heel diepe indruk maakte. Octaaf, die eigenlijk een Russische ziel bezit, gaat met pensioen. De deur is aldus open naar nieuw werk: indertijd spraken we af dat hij de tabel van Mendeljev af zou werken; hij de noten en De Rode Pomp de uitvoering: alle elementen van de tabel in pure muziek. Een prachtig plan. Maar het Rode Pomp regime implodeerde, zoniet was de tabel al helemaal muzikale werkelijkheid geworden.”
Ter gelegenheid van die pensionering was er destijds een speciaal huldeconcert voor Octaaf in de concertzaal Miry van het Conservatorium van Gent. “Het oeuvre van Octaaf van Geert is immers het best bewaarde geheim van het conservatorium. Het heeft geen affiniteit met de huidige wellness-cultuur, het is opgetrokken uit ongepolijst graniet of brons of gewapend beton,” aldus nog André Posman.

De Rode Pomp (1993-2009)

De Rode Pomp (1993-2009)

De slogan van deze blog, “dagelijks iets degelijks”, heb ik ontleend aan André Posman, de baas van De Rode Pomp in Gent, die vandaag 25 jaar geleden feestelijk werd geopend. Zestien jaar lang heeft André getracht deze slogan waar te maken door bijna dagelijks degelijke klassieke muziek te programmeren in zijn concertzaaltje in de Nieuwpoortstraat. Maar uiteindelijk heeft de eigenaar het zaaltje verkocht aan een projectontwikkelaar en Dré kon naar de pomp lopen. Eind 2009 werd het zaaltje afgebroken…
Lees verder “De Rode Pomp (1993-2009)”

Zeemeermin in Pomp

Het feit dat André Posman de librettist was van de opera « Hercules Haché » van zijn broer Lucien, was voor hem de aanleiding om met de Rode Pomp te starten. Het is dan ook altijd zijn betrachting geweest om er kameropera’s te brengen. Op zaterdag 29 april 1995 is het dan zo ver. Dan gaat de Russisch gezongen opera van Boudewijn Buckinx, « Karoena, de zeemeermin », in première.
Lees verder “Zeemeermin in Pomp”

45 jaar Studio Skoop

45 jaar Studio Skoop

Studio Skoop werd op 16 september 1970 geopend met de film “Goto, l’île d’amour” van Walerian Borowczyk, nadat initiatiefnemer Ben ter Elst de oude UFAC-ruimte aan het Van Arteveldeplein (zoals het Sint-Annaplein toen nog heette) tot een bioscoop met 245 plaatsen had omgebouwd. UFAC staat voor Union Fraternelle des Anciens Combattants en het ging hier wel degelijk over oudstrijders van de Eerste Wereldoorlog, aangezien het gebouw tijdens de Tweede Wereldoorlog nog is gebruikt als luxebordeel voor Duitse officieren.
Lees verder “45 jaar Studio Skoop”