Darts: vogelpik met hersens

Darts: vogelpik met hersens

Sedert de BBC overal in Vlaanderen op de kabel zit, zijn een aantal typisch Britse sporten immens populair geworden in Vlaanderen. Snooker en darts b.v. Het geweldige vakmanschap waarmee de Britse zender deze sporten in beeld brengt is daar zeker de voornaamste oorzaak van, maar daarnaast kan men er niet onderuit dat omwille van het vernunft dat wordt gevraagd van de spelers deze beide sporten wellicht meer aanspreken dan gewoon wat « caramboles » op het groene laken of « vogelpikken ». Ergens is dat dus verheugend dat de mensen zelfs in cafésporten blijkbaar toch liever hun hersens beginnen te gebruiken (als men het Britse flegma echter wat te ver drijft, zoals dat met cricket het geval is, dan blijft de populariteit wel wat langer uit). Nu zijn de Aalsterse Keizershallen erg ruim, maar daar een aantal snookertafels in opstellen, dat ging ons toch wat te ver. Geef ons dan maar een lekker partijtje darts, dan hoeven de Russische turners niet over de biljart te springen en gebeuren er geen ongelukken. Een strenge ordehandhaving zal diegenen die teveel Cuba Libres hebben geproefd wel uit de werpbaan houden.

Lees verder “Darts: vogelpik met hersens” →

35 jaar geleden werd de vernieuwde Rode Vaan voorgesteld

35 jaar geleden werd de vernieuwde Rode Vaan voorgesteld

35 jaar geleden werd de vernieuwde Rode Vaan voorgesteld. Dat gebeurde in de Brusselse Ancienne Belgique (op de achtergrond van bovenstaande foto kan men Jari Demeulemeester herkennen) en ging ironisch genoeg (of moet ik zeggen: cynisch genoeg?) gepaard met een huldiging van Lode De Pooter, toch wel één van de grote symbolen van “de oude Rode Vaan”. Ik had de twijfelachtige eer de huldigingsrede te mogen uitspreken (maar voor Lode deed ik dat wel met veel plezier), achter mij zie je nog net een stukje van mijn collega Jan Mestdagh (en van Maggy, de vrouw van Lode) en de foto werd genomen door Jo Clauwaert. En dat was al wat er nog restte van “de oude Rode Vaan” en binnen het half jaar zouden ook die laatste restanten opgeruimd worden. Met dien verstande dat wij, net zoals degenen die ons waren voorgegaan, wel uit vrije wil weg gingen, we werden niet ontslagen – al is “uit vrije wil” toch ook niet de juiste uitdrukking… Na het verschijnen van het proefnummer publiceerde de nieuwe redactie, geleid door Miel Dullaert en Filip Delmotte, enkele reacties, die natuurlijk niet lukraak waren gekozen…

Lees verder “35 jaar geleden werd de vernieuwde Rode Vaan voorgesteld” →

35 jaar geleden: “Snippertjes” in de vernieuwde Rode Vaan

35 jaar geleden: “Snippertjes” in de vernieuwde Rode Vaan

Dat ik in de oude Rode Vaan af en toe ook nog eens moest inspringen voor de Snippertjes, het satirische rubriekje als opvolger van de Minibrokjes, dat herinner ik me nog wel, maar aangezien die niet ondertekend waren en ik er ook niet per se mijn ei in kwijt kon, heb ik die bijdragen niet bijgehouden. Dat ik echter ook in de nieuwe Rode Vaan eens deze rubriek heb gevuld, daarvan ben ik toch wel verwonderd. Ook hier was die rubriek niet ondertekend, dus het zou net zo goed iemand anders kunnen zijn geweest, maar ik herken sommige van mijn stokpaardjes. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook de colofon van de nieuwe Rode Vaan (die ernaast stond) eens over te nemen, zodat men kan vaststellen welke medewerkers de overstap hadden gemaakt en welke niet. (Ik heb helaas geen illustratie gevonden voor de nieuwe Rode Vaan – zelf heb ik er ook geen bijgehouden – daarom heb ik maar teruggegrepen naar een heel oude Rode Vaan, toen de Ronde van Frankrijk nog voorpaginanieuws was! Dàt waren nog eens tijden!)

Lees verder “35 jaar geleden: “Snippertjes” in de vernieuwde Rode Vaan” →

Dertig jaar geleden: Jozef De Beenhouwer in de Bijloke

Dertig jaar geleden: Jozef De Beenhouwer in de Bijloke

De verdienste van pianist Jozef De Beenhouwer bestaat er vooral in de aandacht te vestigen op de composities van Clara Schumann. Op drie Partridge CD’s met haar complete pianowerk – een wereldprimeur! – staan tussen de kleine vijftig items bijzonder mooie werken. Echt pakkend soms. Ze worden vakkundig maar duidelijk en begrijpbaar toegelicht in de bijsluiters. Oók in het Nederlands wat erg prettig is en een bijkomend pluspunt.

Lees verder “Dertig jaar geleden: Jozef De Beenhouwer in de Bijloke” →