De Pallisers

De Pallisers

Van een goede vriend heb ik haast het volledige oeuvre van de Britse schrijver Anthony Trollope (1815-1882) ten geschenke gekregen. Niet dat hij ervan af wou zijn, oh lieve hemel nee!, hij had ze gewoon allemaal nog eens in een luxe-uitgave aangeschaft. De man is dan ook totaal weg van de schrijver. Als ik het goed voor heb, is hij in zijn geboorteland zelfs lid van een of ander Trollope Genootschap. Het spreekt dus vanzelf dat ik mijn dankbaarheid wou tonen door mij eveneens in het werk van de eminente schrijver te verdiepen. Helaas…

Lees verder “De Pallisers” →

35 jaar geleden: “Como agua para chocolate” van Laura Esquivel

35 jaar geleden: “Como agua para chocolate” van Laura Esquivel

Como agua para chocolate is een roman van de Mexicaanse schrijfster Laura Esquivel. Hij werd in het Nederlands vertaald onder de titel “Rode rozen en tortilla’s”. Het is een exponent van het magisch-realisme doordat het bovennatuurlijke met het alledaagse wordt gecombineerd in de hele roman.

Lees verder “35 jaar geleden: “Como agua para chocolate” van Laura Esquivel” →

240 jaar geleden: klavierconcerto nr.18 in B, KV.456, van Mozart

240 jaar geleden: klavierconcerto nr.18 in B, KV.456, van Mozart

Het klavierconcert nr. 18 in B majeur, KV 456, werd gecomponeerd door Wolfgang Amadeus Mozart . In Mozarts eigen catalogus van zijn werken is dit concert gedateerd op 30 september 1784.

Lees verder “240 jaar geleden: klavierconcerto nr.18 in B, KV.456, van Mozart” →

Jef Vermeiren (1950-2019)

Jef Vermeiren (1950-2019)

Vijf jaar geleden is Jef Vermeiren overleden, een erg populaire figuur in Temse. Ikzelf ken hem vooral uit de tijd toen hij drummer was bij de skifflegroep van jeugdclub ’t Broebelke (foto Erik Westerlinck, helemaal onderaan), maar ook als lid van de harmonie Recht door Zee, waarvan mijn vader ook lid was (op onderstaande foto zit hij ongeveer in de helft van de rij gehurkten). Tenslotte was Jef ook lid van de Steendoodtrappers en de Marmotten (midden op bovenstaande foto). Bij zijn uitvaart werd het woord gevoerd door zijn vriend en toenmalig burgemeester van Temse, Luc De Ryck. Hieronder vindt u zijn “in memoriam”.

Lees verder “Jef Vermeiren (1950-2019)” →

Sus Saey (1946-2014)

Sus Saey (1946-2014)

Het is al tien jaar geleden dat Sus Saey is overleden, een legende uit mijn studententijd. De onheilsboodschapper was deze keer Guido Van Meir en de aanleiding was een stuk dat hij over zijn vriend heeft geschreven. Het heet heel toepasselijk “De laatste nar” en ging op 13 april 2022 in première in de Gentse Minardschouwburg. Straks daarover meer, eerst over Sus zelf. (Op bovenstaande foto uit januari 1968 in ’t Clubke, het café van Jantje Dekkers op de Blandijnberg, herkennen we v.l.n.r. Sus, Erkki Liukku en Guido Van Meir.)

Lees verder “Sus Saey (1946-2014)” →

Kris Kristofferson (1936-2024)

Kris Kristofferson (1936-2024)

Raymond Thielens maakt me er attent op dat de Texaanse country-songwriter, zanger en acteur Kris Kristofferson eergisteren is overleden. Hij is voornamelijk bekend van liedjes als “Me and Bobby McGee”, “Sunday Mornin’ Comin’ Down” en “Help me Make it Through the Night”, nummers die veelvuldig door andere artiesten zijn gecoverd en resp. bij ons bekend zijn door Janis Joplin, Louis Neefs en Gladys Knight.

Lees verder “Kris Kristofferson (1936-2024)” →

95 jaar geleden: start van de eerste zesdaagse van Montréal

95 jaar geleden: start van de eerste zesdaagse van Montréal

Het heeft lang geduurd vooraleer het zesdagencircus uit de Verenigde Staten naar Canada is overgewaaid, maar in 1929 is het dan toch zo ver. De overwinning zal uiteindelijk – zoals verwacht – naar een Amerikaan gaan, Willy COBURN (*), maar die is dan wel gekoppeld aan Maurice DECLERCK uit Ardooie (bovenstaande foto).

Lees verder “95 jaar geleden: start van de eerste zesdaagse van Montréal” →

Koen De Bouw wordt zestig…

Koen De Bouw wordt zestig…

Vijf jaar geleden heb ik, net als de meeste mensen waarschijnlijk, naar “De premier” gekeken, de film van Erik Van Looy uit 2016, op VT4. Ondanks alle grapjes in “De slimste mens” bewijst Erik Van Looy hier nogmaals dat hij wel degelijk kan filmen, maar toch heb ik er uiteindelijk de voorkeur aan gegeven de nadruk te leggen op hoofdvertolker Koen De Bouw, die schittert in de titelrol. Het scenario van Carl Joos en Erik Van Looy vereist immers toch wel veel “suspension of disbelief” en het is mede dankzij de vertolking van De Bouw dat dit aannemelijk wordt gemaakt.

Lees verder “Koen De Bouw wordt zestig…” →