En als ik u onder deze titel nu eens de theorie van de meerwaarde zou inlepelen ? Dan zou u zich allicht voelen als de schlemiel die zich heeft laten vangen aan een pseudo-Hamilton kaft, waarop een meisje haar naaktheid wiegelt voor de zacht-belichte spiegel (om Paul Van Ostaijen te parafraseren), en die dan in de verantwoording te lezen krijgt : « In de gekozen verhalen ( … ) wordt de erotiek uitgetild boven het puur seksuele en reikt veelal naar een groter geluk. » Die denkt dan : « Jéézes ! Nu kun je al geen boek meer kopen met een titel als Beroemde erotische verhalen en met zo’n kaft zonder er een zedenpreek op de koop toe bij te moeten nemen. » En inderdaad, het boek is een bloemlezing van de werken die traditioneel als erotisch staan gebrandmerkt (Boccaccio, Aretino, Bandello, enz.) en het zijn slechts uitschieters als Frank Harris, Sybil Claiborne en de vrijmoedige legenden uit Afrika die het geijkte en welhaast vervelende patroon kunnen doorbreken. (Loek Polders, red., Beroemde erotische verhalen, Elsevier, 311 blz., gebonden)