Geneviève Van Quaquebeke en Ken Hioco, liefde kent geen grenzen (foto Nicolas Maeterlinck)
Lees verder “25 jaar geleden: Geneviève Van Quaquebeke verlaat het Ballet van Vlaanderen”
Ik had veel respect voor schrijver Stefan Brijs (foto Librairie Mollat via Wikipedia) tot hij eind november van 2018 in “Winteruur” grote onzin begon uit te kramen over het onafhankelijkheidsstreven van Catalonië.
Lees verder “Stefan Brijs wordt 55…”
Een jonge Duitse fotograaf Reiner Lautwein heeft 35 jaar geleden twintig prachtige kleurenfoto’s, gewijd aan het Gentse Kunstencentrum Vooruit, gebundeld in een losbladig kunstboek dat tegen de prijs van 2000 fr wordt verkocht om de dringend noodzakelijke restauratiewerken in het gebouw te helpen bekostigen. Voor ons was het een aanleiding om aan directeur Erik Temmerman toe te laten even een tussentijdse balans op te maken…
Lees verder “35 jaar geleden: interview met Erik Temmerman”
Disco is terug van nooit weggeweest…
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (693)”
Raymond Thielens meldt me zopas dat de Britse actrice Olivia Hussey is overleden aan borstkanker. Het is misschien oneerbiedig om dat nu zo te zeggen, maar het is gewoon de waarheid dat haar borsten het voorwerp waren van één van de meest intense erotische ervaringen uit mijn jeugd.
Lees verder “Olivia Hussey (1951-2024)”
In april 2024 las ik “The volcano lover” van Susan Sontag, die vandaag precies twintig jaar geleden is overleden. Tot mijn verbazing stond er nog niets op mijn blog over haar. Ik had toch gedacht dat op z’n minst Johan de Belie reeds over haar had geschreven? Misschien laat mijn zoekfunctie mij in de steek?
Lees verder “Susan Sontag (1933-2004)”
Denzel Hayes Washington (Mount Vernon in New York, 28 december 1954) is een Amerikaans acteur (foto Falkenaugen).
Lees verder “Denzel Washington wordt zeventig…”
Er zijn twee categorieën mensen in de wereld. Zij die de mensen opdelen in twee categorieën en zij die dat niet doen. Degenen die het wél doen, zullen je weten te zeggen dat er ook mensen zijn die van lijstjes houden en anderen die daar niet van houden. Maar dat is een minderheid. Lijstjes, men is er blijkbaar verzot op. Het jaareinde geeft daar meestal aanleiding toe. En als we dan ook nog eens tien jaar Steps vieren, dan ligt een lijstje met “de tien beste films van het jaar” voor de hand. Maar daar pas ik voor. Stel je voor dat ik b.v. op actiefilms kick. Dan zou je een top tien met alleen maar actiefilms krijgen. Wat toch wel een eenzijdig beeld van het jaar 1994 zou geven. Daarom deze tien films van het jaar, die ieder één aspect van de filmmakerij belichamen. Voor elk wat wils dus en toch tegelijk ook een eigenzinnige keuze.
Lees verder “Dé 10 films van het jaar 1994”
Dat de muziekindustrie via de videoclips meer en meer verweven geraakt niet de filmindustrie wordt het best geïllustreerd door het feit dat de figuur van het jaar 1984 ongetwijfeld Prince is, die met zijn « Purple rain » zowel in de hitparade als op het box-office hoog scoorde. Prince wordt afgeschilderd als een Michael Jackson voor volwassenen en, het dient te worden toegegeven, Jacksons populariteit lijdt duidelijk onder de onstuitbare opkomst van dit nieuwe idool.
Lees verder “Popoverzicht 1984”
Traditiegetrouw bladerden we even terug in De Rode Vaan van het afgelopen jaar en plaatsten voor uw (en ons) gemak de belangrijkste artikels nog eens op een rijtje. Net zoals vorig jaar hebben we ze gerangschikt volgens een bepaald thema, met dien verstande dat de onderwerpen van vaste rubrieken zoals het standpunt, binnen- en buitenbeentje, de column, televisie, activaria, het lijntje en de zomerrubrieken niet werden opgenomen.
Lees verder “In 1984 hadden wij oog en oor voor…”
