Na haar studies in Tokio (maar bij een Franse leraar) vervolmaakte Seiko Tsukamoto zich in Parijs bij Jacques Rouvier, ook al omdat ze vond dat men in Japan toch niet echt voeling heeft met de westerse muziek. Ze was van in het begin van de Elisabethwedstrijd 1995 de eerste kandidate, maar dat schrok haar niet af.
Lees verder “Dertig jaar geleden: Seiko Tsukamoto in de Elisabethwedstrijd”
Het is al een halve eeuw geleden dat de voormalige Amerikaanse atleet Avery Brundage, vooral bekend als vijfde voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité (van 1952 tot en met 1972), is overleden (foto Rob Mieremet via Wikipedia). Hij wordt vooral geassocieerd met het vrijwaren van het amateurisme in de sport, zoals ook bovenstaande uitspraak illustreert. Daar is op zich natuurlijk niks mis mee, alleen blijkt mijnheer Brundage daarbij soms over lijken te gaan, zoals mag blijken uit onderstaande tekst.
Lees verder “Avery Brundage (1887-1975)”
Eddy Daese met de spelers van het Gents Amusement in het decor van “Nie X-Press” (foto Johan Martens)
Lees verder “25 jaar geleden: Eddy Daese doet het “Nie X-Press””
Vandaag is het veertig jaar geleden dat Karl Marx is gestorven. Uiteraard niet dè Karl Marx, maar een gelijknamige componist, die overigens te oordelen naar zijn composities in heel andere watertjes heeft gezwommen…
Lees verder “Karl Marx (1897-1985)”
Het is vandaag ook al 35 jaar geleden dat de Italiaanse componist Luigi Nono is gestorven (foto Fernando Pereira via Wikipedia).
Lees verder “Luigi Nono (1924-1990)”
“Vooruit Geluid” was ook de aanleiding om de vernieuwde Theaterzaal in gebruik te nemen. Programmator Wim Wabbes is terecht fier op de prachtige renovatie (foto Johan Martens).
Lees verder “25 jaar geleden: “Vooruit Geluid” vol avontuur”
Een grootwarenhuis dat is toch de snoepwinkel voor de volwassene. Ook wel voor kinderen natuurlijk, voor hen is het een wat primitieve versie van Plopsaland: ze kunnen er hollen, roetsbaantje spelen, dingen omver gooien. En natuurlijk met grijpgrage handjes reiken (en uit de rekken slepen) naar wat aan allerlei noodzakelijks ontbeert in de kasten thuis – producten die zich bevinden in de afdelingen snoep, koekjes, chocolade, chips en de god van de Olympus ‘Haribo’.
Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (41)”
Vadim Repin speelde twintig jaar geleden in de Bijloke (foto Levg – Own work)
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (749)”
Vandaag is het precies 200 jaar geleden dat de Italiaanse componist Antonio Salieri is gestorven. We herinneren ons hem vooral in de gedaante van Murray F.Abraham (foto) in de film “Amadeus” van Milos Forman en dus zijn we geneigd hem als Mr.Middelmaat af te schilderen in vergelijking met de goddelijke Mozart. Dat is uiteraard een vertekend beeld. Akkoord dat zijn opera’s loodzwaar zijn en nu terecht haast nooit meer worden opgevoerd (ten hoogste misschien eens als curiosum), maar dan moet men wel weten dat ze in de achttiende eeuw toch veel populairder waren dan die van Mozart zelf, die daarentegen wel veel beter de tand des tijds hebben doorstaan. Maar ik heb ook een CD’tje met twee concerti voor pianoforte, uitgevoerd door Andreas Staier en het Concerto Köln, en die zijn helemààl niet zwaar op de hand. Integendeel, ik luister daar met veel genoegen naar…
Lees verder “Antonio Salieri (1750-1825)”
In de nacht van 7 mei 1965 lag Keith Richards te slapen in een hotelkamer in Clearwater, Florida, met een cassette-recorder naast zijn bed. Hij had zich net een kleine gitaarlijn bedacht, drukte op “record”, speelde de riff in, mompelde “I can’t get no satisfaction”, en viel weer in slaap. De rest van de tape bevat niets anders dan snurkgeluiden. Toen hij ’s ochtends het bandje terug beluisterde, hoorde hij de legendarische fuzzgitaar-riff die later de ruggengraat zou vormen van “(I Can’t Get No) Satisfaction” van The Rolling Stones.
Lees verder “Zestig jaar geleden: Keith Richards “componeert” de riff van “Satisfaction” in zijn slaap”
dagelijks iets degelijks 