Zowel Raymond Thielens als Eddy De Saedeleer brachten mij vijf jaar geleden ervan op de hoogte dat Scott Walker, één van de mooiste (zo niet dé mooiste) stem(men) in de popmuziek, op 76-jarige leeftijd was overleden. Een doodsoorzaak werd niet bekendgemaakt, laten we het dus maar op rekening van “old age” schrijven, al was Scott slechts enkele jaren ouder dan ikzelf. Alhoewel hij al enkele tientallen jaren albums uitbracht, waar ik niets mee heb en waaraan ik me toch af en toe liet vangen als ik ze ergens afgeprijsd vond, doet het me toch iets, want in de jaren zestig en zeventig behoorde hij zeker tot mijn favoriete artiesten.