Op 18 juni 1930 wordt het overkoepelende Nationaal Instituut voor Radio (NIR) opgericht – en meteen ook het bijhorend jazzorkest, geleid door Stan Brenders (foto). In het Frans (nog altijd de voertaal) was dat dan l’Institut national de radiodiffusion (INR), een Belgische omroeporganisatie naar BBC-model, die bestond van 1930 tot 1960. De uitzendingen gebeurden vanuit het Flageygebouw.
Het is ook alweer vijftien jaar geleden dat VRT-radio-journalist Jan Wauters is overleden.
Lees verder “Jan Wauters (1939-2010)”
In 1960 werd Renaat Van Elslande adjunct-minister van Nationale Opvoeding en zo de facto de eerste minister van Nederlandse Cultuur. Als jong (46) minister wou hij iets doen en hij drukte de Omroepwet erdoor, waardoor de BRT en de RTB ontstonden i.p.v. NIR/INR. Dat was vooral het werk van Paul Vandenbussche die werkzaam was op zijn kabinet. Ook oprichting van BRT 3.
Lees verder “65 jaar geleden: NIR wordt BRT”
Het is ook al twintig jaar geleden dat de Vlaamse musicoloog Pieter Andriessen is overleden.
Lees verder “Pieter Andriessen (1943-2005)”
In de roman “De bochtenrijder van de opera” (1989) van Johny Van Tegenbos (pseudoniem van Lucas Vanclooster) krijgt men een beeld van de Munt onder het beheer van Gerard Mortier via de confrontatie met de chauffeur van de directeur, wat Vanclooster inderdaad heel even is geweest.
Lees verder “Johny van Tegenbos wordt zeventig…”
Het is ook al veertig jaar geleden dat de Gentse presentator Nand Baert (rechts op bovenstaande foto naast Herman Emmink, midden, en Pim Jacobs links) is overleden. Ik werkte toen op De Rode Vaan en hoofdredacteur Piet Lampaert is naar de begrafenis gegaan, want die was een persoonlijke vriend van de televisiepersoonlijkheid.
Lees verder “Nand Baert (1932-1985)”
Mijn “Germaanse” vrienden waren nogal actief op de boekenmarkt vijf jaar geleden. Er zijn de dichtbundels van Staf de Wilde en Jean-Marie Maes (Jan M.Meier), maar Fons Mariën, die vandaag jarig is, heeft zowaar kort na elkaar twee nieuwe boeken uitgebracht. Na de essaybundel ‘De slaap van de rede brengt monsters voort’ is er nu ook de korte roman of lange novelle ‘April’, die eveneens werd uitgegeven door Aspekt (Nederland). Bovendien schreef hij al zo’n 200 bijdragen op de sites van “Lezers Tippen Lezers” of “Goodreads” en sinds maart 2019 verschijnen deze nu ook op mijn blog onder de titel “De leestips van Nonkel Fons”.
Lees verder “Fons Mariën wordt zeventig…”
Het is vandaag al 65 jaar geleden dat de eerste uitzending van Radio Veronica plaatsvond. Het spreekt vanzelf dat wij hier in Vlaanderen daar totaal geen benul van hadden. Op dat moment was Radio Luxemburg nog altijd onze toeverlaat. In welk jaar Radio Veronica deze rol zou overnemen, is me niet meer helemaal duidelijk. Tijdgenoten die het zich wel menen te herinneren, worden vriendelijk uitgenodigd hierop te reageren. Alleszins ga ik nu op Wikipedia eens kijken hoe dat het er in het begin aan toe ging…
Lees verder “65 jaar geleden: eerste uitzending van Radio Veronica”
Op 15 april 1975 begon mijn burgerdienst met een hilarische veertiendaagse opleiding bij de Civiele Bescherming in Liedekerke (ik sta uiterst links – uiteraard – op de foto). Hilarisch omdat de meeste dienstweigeraars verlate hippies waren die elke gelegenheid te baat namen om een stickje op te steken. Destijds had ik op kot en in ’t Broebelke daar ook wel eens van geproefd, maar aangezien ik geen roker ben, werd ik meestal ziek van de tabak alleen al. Ik deed daar in Liedekerke dus niet meer aan mee, maar onze slaapzaal hing dusdanig vol met geestverrijkende dampen dat ik niet anders kon dan meegiechelen met de rest (*).
Lees verder “Vijftig jaar geleden: burgerdienst bij professor Bolckmans”
Net als Guido Gezelle, maar ook Hugo Claus heeft Boon zich een eigen taal geschapen, die noch dialect is, noch algemeen Nederlands. Met een knipoog zouden we kunnen zeggen dat ze “dialectisch” is. Zo omzeilde hij op een grandioze manier het eeuwige probleem waarmee de Zuid-Nederlandse schrijver heeft te kampen: welke taal moet men hanteren? Het Noord-Nederlands blijft ons immers vreemd, terwijl het gebruik van de volkstaal dreigt te ontaarden in folklorisme, zoals bij Ernest Claes en Felix Timmermans, waartegen Boon dan ook dikwijls van leer trok. Wel is het merkwaardig dat hij nooit belangstelling heeft gehad voor het theater. Hierdoor kon hij dan ook het probleem omzeilen welke taal men dààr moet hanteren. Het dichtst in de nabijheid kwam nog de radiobewerking door Omroep Oost-Vlaanderen van zijn boek “Pieter Daens” die hij zelf schreef.
Lees verder “Vijftig jaar geleden: “Pieter Daens” als luisterspel”
dagelijks iets degelijks 