Veertig jaar geleden: “Turks Bad” voor ziele-gluurders

Veertig jaar geleden: “Turks Bad” voor ziele-gluurders

Laten we er geen doekjes om winden, als heel Vlaanderen zich te pletter loopt naar een bepaald toneelstuk en de hoofdrollen worden niet vertolkt door Gaston en Leo, dan is er ergens stront aan de knikker. En inderdaad, « Turks bad » (« Steaming ») van Nell Dunn in het Antwerpse Meirtheater speelt zich effectief af in een Turks bad voor vrouwen en daar pleegt men niet in duffelcoat rond te lopen…

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Turks Bad” voor ziele-gluurders”

Vijftien jaar geleden: herneming van “Achiel De Baere”

Vijftien jaar geleden: herneming van “Achiel De Baere”

In 1988 ging “Achiel De Baere” van Eric De Volder in première. De voorstelling kreeg in 2009 een tweede leven. “Volkomen terecht,” stelt Danielle De Regt in De Standaard. Destijds maakte de voorstelling ophef omdat het één van de eerste was om van een “document humain” te vertrekken. Eric De Volder had op de rommelmarkt een schriftje gekocht, waarin ene Achiel De Baere, een duivenmelker uit de Gentse Congosteeg, die zijn alledaagse ideeën over seks, geld, liefde, ziekte en het weer in zijn eigen kromtaal had neergepend tot ze op 9 mei 1973 plotseling stoppen. Eric De Volder pulkte er drie personages uit: de schlemiel Achiel, de behaagzieke Rachel en de bemoeizuchtige Rudy (een figuur die men kan vergelijken met de buurman uit “Van vlees en bloed”, je weet wel: “Mee ma kunde lache!”). Het interessante aan deze herneming is nu dat dezelfde drie acteurs van destijds, hun rol nu twintig jaar later (zoals Dumas’ “Drie musketiers”!) hernemen. Respectievelijk zijn dat dan Bob De Moor, Ingrid De Vos en Dirk Buyse. In een interview zei Bob De Moor dat ze er nu de juiste leeftijd voor hadden en die indruk heb ik ook.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: herneming van “Achiel De Baere””

425 jaar geleden: de narren in de stukken van Shakespeare

425 jaar geleden: de narren in de stukken van Shakespeare

In 1599 sloot Robert Armin (1568-1612) zich aan bij het toneelgezelschap van William Shakespeare (Lord Chamberlain’s Men) om de rol te spelen van een nar, o.a. die van King Lear, zoals afgebeeld op bovenstaand schilderij van William Dyce. Robert Armin was de zoon van een succesvol kleermaker. In 1581 ging hij in de leer bij een goudsmid in Londen, waar hij bevriend raakte met de befaamde clown Richard Tarlton (1530-1588).

Lees verder “425 jaar geleden: de narren in de stukken van Shakespeare”

370 jaar geleden: “Lucifer” van Joost van den Vondel

370 jaar geleden: “Lucifer” van Joost van den Vondel

Het toneelstuk Lucifer is een in de hemel gesitueerd treurspel van Joost van den Vondel, geschreven van 1648 tot 1654 en in première gegaan op 2 februari 1654 in de Amsterdamse schouwburg. Op het programma van het middelbaar onderwijs was dit in de tijd dat ik les gaf verplichte kost. Kunt ge u dat voorstellen? Enfin, onnozele hals die ik was, heb ik dat ook effectief onderwezen. Hierbij mijn nota’s. (Op de foto: de engel die bij het Vondelmonument Vondels toneelstukken verbeeldt gefotografeerd door MackyBeth met edities van Lucifer. Met dank aan Wikipedia.)

Lees verder “370 jaar geleden: “Lucifer” van Joost van den Vondel”

Max Reinhardt (1873-1943)

Max Reinhardt (1873-1943)

Max Reinhardt (foto Nicola Perscheid via Wikipedia) was van 1907 tot 1919 – toen Erwin Piscator (1893-1966) ten tonele verscheen – de onbetwiste sterregisseur van het Berlijnse theater. Hoewel zelf geen expressionist, was zijn invloed op deze stroming erg groot. Een heleboel latere expressionistische filmregisseurs zoals Paul Wegener (1874-1948), F.W. Murnau, Paul Leni, Ernst Lubitsch, William Dieterle en Otto Preminger waren aanvankelijk acteurs van Reinhardt, die vandaag tachtig jaar geleden is overleden.

Lees verder “Max Reinhardt (1873-1943)”