Raoul Wijnakker (1932-2013)

Raoul Wijnakker (1932-2013)

Het is al tien jaar geleden dat de gewezen Gentse liberale schepen Raoul Wijnakker op tachtigjarige leeftijd is overleden aan de complicaties van een heelkundige ingreep. Bij het overlijdensbericht in De Gentenaar stond bijgevoegde foto, die aan mij werd toegeschreven. Het mag duidelijk zijn dat De Gentenaar deze foto op mijn blog is komen halen, maar dat wil daarom nog niet zeggen dat ik er de fotograaf van zou zijn. Ik heb de foto immers ingescand van het boek dat ik drie jaar eerder heb gelezen en dat van de hand van Raoul Wijnakker is, namelijk “De castraattenor en ik” (Tielt, Lannoo, 1986, 153 blz.). Helaas werd de naam van de fotograaf echter niet vermeld, zodat ikzelf dat ook niet kon doen. Maar ik had misschien wel moeten vermelden hoe de vork in de steel zat. Mijn excuses dus.

Lees verder “Raoul Wijnakker (1932-2013)” →

35 jaar geleden: Marc Van Malderen in “De liefde voor de drie manen”

35 jaar geleden: Marc Van Malderen in “De liefde voor de drie manen”

Tenor Marc Van Malderen was Nero in “Het Rattenkasteel” van Arne Sierens & Johan Desmet en ook in “De liefde voor de drie manen” (foto) van hetzelfde duo uit 1988 stal hij de show. Enkele jaren later was hij in “De Orkestrepetitie” van Wim De Wulf in 1996 ook alweer goed op dreef. In 2005 dook hij zowaar op in de wedstrijd “X-factor” op VTM en sinds 2007 vervangt hij Roger Filip als “de dunne” in de “de dikke & de dunne”-act samen met Guy De Groote. (Die Roger Filip doet van zijn kant verder met Eric Reyntens, zodat er nu twéé “dikken & dunnen” zijn.)

Ronny De Schepper

De Rode Pomp (1993-2009)

De Rode Pomp (1993-2009)

De slogan van deze blog, “dagelijks iets degelijks”, heb ik ontleend aan André Posman, de baas van De Rode Pomp in Gent, die vandaag dertig jaar geleden feestelijk werd geopend. Zestien jaar lang heeft André getracht deze slogan waar te maken door bijna dagelijks degelijke klassieke muziek te programmeren in zijn concertzaaltje in de Nieuwpoortstraat. Maar uiteindelijk heeft de eigenaar het zaaltje verkocht aan een projectontwikkelaar en Dré kon naar de pomp lopen. Eind 2009 werd het zaaltje afgebroken…

Lees verder “De Rode Pomp (1993-2009)” →

Opa Tuur wordt 75…

Opa Tuur wordt 75…

Vandaag vieren we de verjaardag van iemand wiens echte naam ik niet eens ken. Hoe ik dan aan zijn geboortedatum geraakt ben, is me een compleet raadsel, maar iedere rechtgeaarde Gentenaar kent ongetwijfeld deze kleurrijke figuur die voor het eerst onder de aandacht kwam toen hij in 1976 het Uilenkot in de Sint-Denijslaan (buurt van het Sint-Pietersstation) heeft geopend. In de eerste jaren traden er nog bijna uitsluitend folk- en bluesartiesten op, maar vanaf 1985 stond er enkel nog jazz op het programma. Alleen drummers kwamen er niet in, althans, toch niet om te spelen. In het jazzprogramma ‘Neve’ op Klara zorgde Opa Tuur zelfs voor enige ophef toen hij de gelijkenis tussen een drummer en een condoom toelichtte: “Het is alle twee veiliger mét, maar leuker zónder.”

Lees verder “Opa Tuur wordt 75…” →

35 jaar geleden: “De roof van onze racistische maagdelijkheid”

35 jaar geleden: “De roof van onze racistische maagdelijkheid”

Er wordt vandaag weer zoveel afgezeverd in het kader van “de Internationale Dag tegen Racisme en Discriminatie” dat ik nog eens een artikel van mezelf uit 1988 heb opgevist en ik moet vaststellen dat ik daar grotendeels nog altijd kan achter staan. Het meest opvallende verschil is wat het “vrije verkeer” in Europa (het eerste Verdrag van Schengen werd al in 1985 ondertekend) betreft. Dat kan men mij moeilijk kwalijk nemen, vind ik, want wie kon in 1988 reeds die massale immigratiegolf voorzien?

Lees verder “35 jaar geleden: “De roof van onze racistische maagdelijkheid”” →