Categorie: film

55 jaar Woodstock

55 jaar Woodstock

Het is vandaag 55 jaar geleden dat, precies op de dag dat bij ons Stijn Streuvels overleed, in de Verenigde Staten het fameuze Woodstock-festival van start ging (*). Als dàt geen duidelijk omen was dat er nieuwe tijden aangebroken waren! Eigenlijk is het eerder bekend geworden door de film van Michael Wadleigh en Martin Scorsese en de daarbij horende driedubbele elpee die beide door bovenstaande foto van het vrijende koppeltje Bobbi en Nick Ercoline werden gepromoot. Destijds heb ik er ook in mijn wekelijks rubriekje in De Voorpost aandacht aan besteed, toen het festival nog maar tien jaar achter de rug lag – en dat leek toen al een eeuwigheid!

Lees verder “55 jaar Woodstock” →

Vijftien jaar geleden: “Vive, le noir et blanc!”

Vijftien jaar geleden: “Vive, le noir et blanc!”

Vijftien jaar geleden was er op La Deux een documentaire te zien, waar ik toch even de aandacht wilde op vestigen. In “Archipels nitrate” (2009) liet Claudio Pazienza ons immers kennismaken met de schatten van de Cinematek in Brussel. Met meer dan 50.000 titels bezit het vroegere Filmmuseum immers één van de grootste collecties ter wereld. Maar het grootste deel van deze pellicule is in gevaar.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: “Vive, le noir et blanc!”” →

Zorro wordt 105 jaar…

Zorro wordt 105 jaar…

Op 9 augustus 1919 verschijnt in het Californische pulpmagazine “All Story Weekly” de eerste aflevering van “The Curse of Capistrano”, het allereerste Zorro-verhaal. De auteur is Johnston McCulley, politieverslaggever en schrijver van pulpromannetjes. Het slaat meteen aan. Amerika is een land zonder geschiedenis en als blijkt dat Californië toch een klein beetje een afwijkend verleden heeft van de rest van de Verenigde Staten, spreekt dit meteen tot de verbeelding.

Lees verder “Zorro wordt 105 jaar…” →

110 jaar geleden: Babe Ruth debuteert in de Major League

110 jaar geleden: Babe Ruth debuteert in de Major League

Vandaag is het 110 jaar geleden dat de legendarische George Herman “Babe” Ruth Jr. (Baltimore, 6 februari 1895 – New York City, 16 augustus 1948) zijn debuut maakte bij de Boston Red Sox. Op 27 februari 1914 had Ruth al een eerste profcontract getekend bij de Baltimore Orioles. Omdat hij nog zo jong was, kreeg hij de bijnaam Babe. Hij debuteerde echter in de Major League op 11 juli 1914 bij de Boston Red Sox, overigens de laatste ploeg om een zwarte speler in z’n rangen op te nemen (dat gebeurde pas op 21 juli 1959, dus meer dan tien jaar na de dood van Babe Ruth, toen werd Elijah Jerry “Pumpsie” Green als “pinch runner” aangetrokken). Ruth speelde ruim 5 jaar bij de Red Sox waarna hij vertrok naar de New York Yankees. De Yankees werden dankzij Ruth de meest succesvolle ploeg van die tijd. Ruth was (in 1927) de eerste speler die 60 homeruns in één seizoen maakte – een record dat pas 34 jaar later zou worden gebroken. Hij is nog altijd de enige speler die twee keer drie homeruns in een World Series wedstrijd sloeg. Op 30 mei 1935 nam hij afscheid als honkbalspeler bij de Boston Braves.

Lees verder “110 jaar geleden: Babe Ruth debuteert in de Major League” →

Vanya Wellens wordt 45…

Vanya Wellens wordt 45…

Potverdorie zeg, de tijd staat ook niet stil, hé! Vanya Wellens wordt nu ook al 45 jaar. Vanya Wellens? zullen de meesten onder jullie zeggen, wie is dat nu weer? En dat is normaal, want de Vlaamse actrice Vanya Wellens is vooral (zo niet uitsluitend) bekend als Femke Fierens in de televisiesoap Thuis en zoals het een soapactrice past, is ze dus beter bekend onder de naam van haar personage dan onder haar echte naam. En zelfs dàt wil wel eens wijzigen. Nee, niet de naam natuurlijk, maar wel het karakter. Zo schreef ik in januari 2013 nog: “Vroeger identificeerde ik die kranige meid met mijn eerste lief, met wie ik van mijn ouders niet mocht verkeren, zodanig zelfs dat ik me volledig inleefde in de tekst van de toenmalige smartlap Patsy van Rein De Vries. Maar vanaf dit seizoen is dit plotseling zo’n bitch geworden, dat je zelfs sympathiseert met Eddy (Daan Hugaert) als hij haar een toek op haar bakkes geeft!” Daarna mocht Eddy dan toch peter worden, maar sedert het zoontje van Femke en Peter is gestorven door een noodlottige ingreep van Eddy, is Eddy opnieuw Femkes grootste nachtmerrie, al was de ingreep bedoeld om Peggy te vermoorden, overigens mede op aanstoken van Peter, die sindsdien doet of zijn neus bloedt. Maar goed, Femke kwam destijds vooral op de voorgrond tijdens de incestueuze relatie met haar vader Mike. Daaraan heb ik toen zelfs een artikel over “courtroom dramas” aan opgehangen…

Lees verder “Vanya Wellens wordt 45…” →

Het Evangelie volgens de Lukas (30): Claude-Jean Philippe, de Johannes de Doper van de film

Het Evangelie volgens de Lukas (30): Claude-Jean Philippe, de Johannes de Doper van de film

Tijd voor wat heimwee. Toen ik een kleine jongen was, een jaar of tien, ontdekte ik de televisie (want eerder hadden we die niet in huis). Mijn vader, altijd al een dwarsligger, was niet tevreden met Brussel Vlaams en Brussel Frans, hij liet maar meteen twee Franse en twee Duitse zenders op de gerichte dakantenne bijplaatsen. Ik vraag me nu af waarom, want de enige die daar naar keek was ik, languit in de ottomane, tot een stuk in de nacht als grote fan van ARD (met de klank heel stil, het was de enige zender die een reeks SF-films en al eens wat bloot durfde te tonen). Behalve op zondag. Dan was het hollen om de krentenkoeken naar bakker Nanten, en zorgen dat ik pal op de middag terug was. Dan trok ik ogen open voor de (kommerciële) fragmenten van drie films die werden opgevoerd in La Séquence du Spectateur op wat toen nog het eerste kanaal van ORTF was (eerder heette dat RTF, later TF 1; het programma liep van 1953 tot 1989, maar ik was al afgehaakt in 1967, omdat ik naar de universiteit ging, en in Studio Skoop en elders veel subversievere dingen kon bekijken). Ik word nog weemoedig van de muziek bij de begingeneriek, en bij vervlogen herinneringen aan de off screen stem van Catherine Langeais, zeker nu ik lees dat zij een rekord vestigde door dat 35 jaar lang vol te houden.

Lees verder “Het Evangelie volgens de Lukas (30): Claude-Jean Philippe, de Johannes de Doper van de film” →