Categorie: film

Dé 10 films van het jaar 1994

Dé 10 films van het jaar 1994

Er zijn twee categorieën mensen in de wereld. Zij die de mensen opdelen in twee categorieën en zij die dat niet doen. Degenen die het wél doen, zullen je weten te zeggen dat er ook mensen zijn die van lijstjes houden en anderen die daar niet van houden. Maar dat is een minderheid. Lijstjes, men is er blijkbaar verzot op. Het jaareinde geeft daar meestal aanleiding toe. En als we dan ook nog eens tien jaar Steps vieren, dan ligt een lijstje met “de tien beste films van het jaar” voor de hand. Maar daar pas ik voor. Stel je voor dat ik b.v. op actiefilms kick. Dan zou je een top tien met alleen maar actiefilms krijgen. Wat toch wel een eenzijdig beeld van het jaar 1994 zou geven. Daarom deze tien films van het jaar, die ieder één aspect van de filmmakerij belichamen. Voor elk wat wils dus en toch tegelijk ook een eigenzinnige keuze.

Lees verder “Dé 10 films van het jaar 1994” →

Bob Bouma (1929-2009)

Bob Bouma (1929-2009)

Het is vandaag al vijftien jaar geleden dat de Nederlandse presentator Bob Bouma (foto KRO via Wikipedia) is overleden. Dat wil ik dan toch even in herinnering brengen, want ik heb goede herinneringen aan deze man, die ik eigenlijk enkel ken van de Nederlandse filmquiz “Voor een briefkaart op de eerste rang”. En tot mijn stomme verbazing blijkt ook mijn collega Lode De Pooter (die nochtans bij mijn weten zelden of nooit naar Nederlandse zenders keek) ooit lovend over hem te hebben geschreven in De Rode Vaan (of zou ik hem dat hebben ingefluisterd?).

Lees verder “Bob Bouma (1929-2009)” →

Vijftien jaar geleden: “I’m having a strange postmodern moment here”

Vijftien jaar geleden: “I’m having a strange postmodern moment here”

Leuke scène in de fijne televisieserie “Lost in Austen”: nadat Darcy zijn liefde voor Amanda Price heeft bekend (hij noemt haar “she who must be loved” en, verdorie, hij heeft nog gelijk ook: Amanda is een gerundium – of een gerundivum, ik heb die twee nooit goed uit elkaar kunnen houden – eigenlijk zou dit dus ook een goede naam geweest zijn voor Ayesha, “she who must be obeyed”), vraagt zij hem om een gunst. Zij wil hem namelijk de fameuze scène uit “Pride and prejudice” laten overdoen, waarbij Colin Firth (als Darcy) uit het water stapt (foto). “Haar” verliefde Darcy (gespeeld door Elliot Cowan) kan dat natuurlijk niet weigeren en op dat moment spreekt Price de historische woorden: “I’m having a strange postmodern moment here”. Maar wat is dat dan eigenlijk “a postmodern moment”?

Lees verder “Vijftien jaar geleden: “I’m having a strange postmodern moment here”” →

55 jaar Woodstock

55 jaar Woodstock

Het is vandaag 55 jaar geleden dat, precies op de dag dat bij ons Stijn Streuvels overleed, in de Verenigde Staten het fameuze Woodstock-festival van start ging (*). Als dàt geen duidelijk omen was dat er nieuwe tijden aangebroken waren! Eigenlijk is het eerder bekend geworden door de film van Michael Wadleigh en Martin Scorsese en de daarbij horende driedubbele elpee die beide door bovenstaande foto van het vrijende koppeltje Bobbi en Nick Ercoline werden gepromoot. Destijds heb ik er ook in mijn wekelijks rubriekje in De Voorpost aandacht aan besteed, toen het festival nog maar tien jaar achter de rug lag – en dat leek toen al een eeuwigheid!

Lees verder “55 jaar Woodstock” →

Vijftien jaar geleden: “Vive, le noir et blanc!”

Vijftien jaar geleden: “Vive, le noir et blanc!”

Vijftien jaar geleden was er op La Deux een documentaire te zien, waar ik toch even de aandacht wilde op vestigen. In “Archipels nitrate” (2009) liet Claudio Pazienza ons immers kennismaken met de schatten van de Cinematek in Brussel. Met meer dan 50.000 titels bezit het vroegere Filmmuseum immers één van de grootste collecties ter wereld. Maar het grootste deel van deze pellicule is in gevaar.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: “Vive, le noir et blanc!”” →