Categorie: de rode pomp

25 jaar geleden: cultuur in Gent (514)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (514)

Het Masereelfonds organiseert op 28 februari een daguitstap naar de grote Goya-tentoonstelling in Rijsel. Om de belangstellenden daarop enigszins voor te bereiden (of om twijfelaars over de streep te halen?) geeft Jan Van der Hoeven vanavond om 20 uur in café Biljart (Geitstraat 128) een inleiding over leven en werk van deze Spaanse schilder. Wie meegaat naar Rijsel mag er gratis in, anderen betalen 100 of 150 fr. al naargelang ze lid zijn van het Masereelfonds of niet. * Susannah Self speelt in “Lulu” een redelijk ondankbare travestierol en misschien daarom krijgt ze vandaag in het lunchconcert in de opera de kans om zich eens als een echte vrouw te presenteren in liederen van Debussy, Weill, Ives en Julian Grant. Kristel Kessels begeleidt haar aan de piano. * Vanavond is er in de Rode Pomp ook een duo te horen, met de betoverende Mireille Gleizes aan de vleugel naast de altviolist Michael Kugel. Ze spelen zowel werk van Porpora dat dateert uit de tijd die door de film “Farinelli” wordt opgeroepen als van Boudewijn Buckinx en Kugel zelf. (RDS in HLN van 19/2/1999)

Dertig jaar geleden: Walter Wuyts in De Rode Pomp

Dertig jaar geleden: Walter Wuyts in De Rode Pomp

Walter Wuyts is een Mechelse tenor die als autodidact in de leer is gegaan bij diverse leermeesters in heel Europa. Op 22 januari 1994 zong hij in de Rode Pomp “Die Winterreise” van Schubert als laatste van de vier Sneeuwconcerten die André Posman organiseerde. Walter Wuyts was overigens ook de gewetenloze Dr.Hein Formol in de hedendaagse opera “Hercules Haché” van broer Lucien Posman.

Referenties
DSRG, Ook zonder sneeuw een “derde Sneeuwconcert”, Het Laatste Nieuws 14 januari 1994
DSRG, Laatste Sneeuwconcert, Het Laatste Nieuws 22 januari 1994

25 jaar geleden: cultuur in Gent (490)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (490)

Ondanks de enorme populariteit bij de oudere lagen van de bevolking kan men moeilijk beweren dat de operette een genre is dat springlevend is. Ik zie met genoegen dat o.a. Kameropera Transparant en onze eigen Herwig De Weerdt pogingen doen om er wat nieuw leven in te blazen, maar gewoonlijk valt men toch terug op de klassiekers van Johann Strauss en Franz Lehar, die inderdaad met kop en schouders boven de rest uitsteken. Toch zijn ook zij gebannen uit onze operatempels en daarom richtte Jacqueline Van Quaille (foto YouTube) het lyrisch gezelschap Aruna op, waarmee zij dan maar noodgedwongen andere oorden opzoekt. Zo brengen zij vanavond en zondagnamiddag in de Rode Pomp een soort van “greatest hits”. Dat zal door de Adviescommissie wel weer negatief onthaald worden, maar zoals Dré Posman zelf schrijft in zijn blaadje: “Het moet sapristie toch niet altijd dodeka en serieel zijn!” * Wie dat wél vindt, die kan vanavond weer beter terecht in Kunstencentrum Vooruit, waar het Nederlandse theatergezelschap Dood Paard “Blaat” brengt, een stuk in “regressieve babytaal”, aldus een collega. (RDS in HLN van 13/1/1999)