De ‘schrijver’ van Een berg mens onder witte lakens belandt in een ziekenhuis en deelt een kamer met een andere, oudere man. Aan het einde van het boek krijgt die man een naam : André. Die man vertelt een stuk levensverhaal en kamergenoot schrijver moet willens nillens luisteren want André is niet te stoppen. De hoofdstukken getiteld ‘kamer 226’ worden afgewisseld met hoofdstukken waarin zijn levensverhaal verteld wordt, in detail vanaf de vroege jaren ’60. André is een volkse figuur, een trucker die zijn eigen transportbedrijf (Lumitrans) uit de grond stampt, samen met zijn vrouw Karlien.