Het is vandaag al tien jaar geleden dat de Franse regisseur Edouard Molinaro is overleden. Hij bracht meer dan dertig jaar lang vrijwel jaarlijks een film uit, voor het overgrote deel komedies.
Lees verder “Edouard Molinaro (1928-2013)”
De Franse cineaste Diane Kurys viert vandaag haar 75ste verjaardag. Ik heb haar werk nogal op de voet gevolgd ondanks het feit dat ze geen Grote Naam is. Ze draait onderhoudende, goed gemaakte films, waarbij vaak de dialogen een prominente rol spelen en dat heb ik graag. Ik zie veel liever dergelijke films dan al dat stunt- en vliegwerk uit Hollywood.
Lees verder “Diane Kurys wordt 75…”
Het is al vijf jaar geleden dat de Italiaanse regisseur Bernardo Bertolucci (foto Eliza Caldana via Wikipedia) is overleden. Het ging trouwens al een tijdje niet zo goed met z’n gezondheid.
Lees verder “Bernardo Bertolucci (1941-2018)”
Vandaag is het al vijftig jaar geleden dat de Japanse acteur Sessue Hayakawa is gestorven. Nu is zijn naam zo goed als vergeten, maar hij was indertijd wel even populair als Charlie Chaplin of Douglas Fairbanks.
Lees verder “Sessue Hayakawa (1889-1973)”
Het is vandaag ook al 25 jaar geleden dat de Franse acteur Jean Marais is overleden.
Lees verder “Jean Marais (1913-1998)”
De Franse actrice Catherine Deneuve wordt vandaag tachtig jaar.
Lees verder “Catherine Deneuve wordt tachtig…”
Tachtig jaar geleden was er de première van Le Corbeau, een Franse film onder regie van Henri-Georges Clouzot. De film werd in het Nederlandse taalgebied uitgebracht als De raaf.
Lees verder “Tachtig jaar geleden: première van “Le corbeau””
Het is ook al tien jaar geleden dat “Het vonnis”, de film van Jan Verheyen, in première ging op het Filmfestival van Montréal.
Lees verder “Tien jaar geleden: première van “Het vonnis” van Jan Verheyen”
Vandaag is het negentig jaar geleden dat in Parijs Raymond Polanski werd geboren. Zijn ouders waren niet-pratikerende joden, die in 1936 terugkeerden naar Krakau, alhoewel ze op dat moment al beter hadden moeten weten.
Lees verder “Roman Polanski wordt negentig…”
Begin 2021 heb ik naar “L’été en pente douce” gekeken, een film van Gérard Krawczyk uit 1987. Daarbij was ik vooral onder de indruk van Pauline Lafont in de vrouwelijke hoofdrol. Ik zal maar onmiddellijk toegeven dat het niet zozeer omwille van haar acteerprestatie was, maar eerder omwille van, laat ik maar zeggen, de ongedwongen manier waarop ze de talenten die haar door de natuur waren toebedeeld ten toon spreidde. Een beetje zoals haar moeder, Bernadette Lafont (1938-2013), kom. Haar tegenspeler Jacques Villeret zegt het een aantal keren in de film: “C’est la nature!” Wist ik veel dat amper een jaar later een vreselijk drama zou gebeuren…
Lees verder “Pauline Lafont (1963-1988)”
dagelijks iets degelijks 