Categorie: cultuur in gent

25 jaar geleden: cultuur in Gent (776)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (776)

Als de voetbalwedstrijd Turkije-België uiteindelijk toch niet in het Kuipke mag worden uitgezonden, kunnen de hooligans nog altijd terecht in het café van Vooruit. Want “kunst veredelt” zoals de slogan in de vernieuwde theaterzaal luidt! * De sport die het hoogst staat aangeschreven in de Hotsy Totsy daarentegen is het boksen. En daarom trekt men zich geen moer aan van het voetbalgeweld van vanavond en programmeert men in alle peis en vree een rustig jazzconcert. The Demagogue Reacts heet het gelegenheidsensemble rond Johan Vandendriessche. De organisator is de Gele Zaal. * De Gentse blokfluitiste Tomma Wessel (foto YouTube) heeft haar hart verpand aan de hedendaagse muziek. Het is een harde strijd, want daar zijn slechts een handvol belangstellenden voor. En nochtans kan ze ook zo mooi barokmuziek spelen. We krijgen daarvan nog eens een staaltje op de “concerti a due, tre e quattro” van Telemann, een CD van het Collegium Instrumentale Brugense. Dit prima orkest van Patrick Peire bezocht vroeger wel eens de Bijloke, maar dat is ondertussen jammer genoeg al een tijdje geleden. (RDS in HLN van 19/6/2000)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (775)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (775)

Ook “Dansen op mijn graf” in NTG2-Minnemeers liep 25 jaar geleden af. Nadien kon men in het NTG zelf trouwens terecht voor de eindeseizoensfuif, terwijl ’s anderendaags Jan Rot met zijn optreden in Minnemeers nog een orgelpunt plaatste. Alhoewel in zijn nieuwste boek, “Niets is wat het lijkt”, opnieuw een jonge homo (biseksueel eigenlijk) ten tonele wordt gevoerd wil auteur Aidan Chambers niet dat “Dansen op mijn graf” als de “bijbel” van jonge homo’s wordt beschouwd. Nochtans is het met dat uitgangspunt dat Fabrice Delecluse aan de voorstelling is begonnen, dat wist Chambers ook wel. Het was dan ook eerder tegenspeler Maarten Claeyssens die hem over de streep trok om zijn toestemming te geven. Maarten spéélt zijn rol immers, terwijl Fabrice zijn best doet om zijn personage te zijn. Hiermee belichamen de twee ook de rel in het Antwerpse theateronderwijs. Jan Decleir wil zijn studenten immers leren spélen, terwijl de leden van de sekte van Dora Van der Groen op voorhand een test moeten afleggen om te zien of ze wel geschapen zijn naar haar beeld en gelijkenis. (RDS in HLN van 17/6/2000)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (773)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (773)

’t Is examentijd. Voor kunstscholen is dat niet anders dan elders. Het verschil is natuurlijk dat toeschouwers hier ook iets aan hebben, terwijl een openbaar examen wiskunde toch niet zoveel volk op de been zou brengen. * Alhoewel, als ik naar het succes van het jaarlijks Groot Dictee kijk… * 25 jaar geleden legden de jongens en meisjes van P.A.R.T.S., de dansschool van Anne Teresa De Keersmaeker (foto Hugo Glendinning via Wikipedia), om 20 uur examen af in de theaterzaal van Vooruit. Niet enkel de dansers, maar ook de choreografen. George Khumalo inspireerde zich voor “Ulozi” op Afrikaanse dans, terwijl Claire Croizé in “Donne-moi quelque chose qui ne meure pas” vooral met water speelt. “Variations on hypothetical stream” van Elizabeth Corbett ten slotte, is gebaseerd op het werk van William Forsythe. * Als men zich haastte kon men na deze voorstellingen om 22 uur misschien nog in het SMAK terecht voor “The birdman and the lady” van Les Visiteurs du Soir, een mythologische samenkomst van jazzgrootheden Charlie “Bird” Parker en Billie Holiday. Vanaf 21 uur was er al een muziekprogramma. (RDS in HLN van 14/6/2000)