Vrijdag 7 mei 1993
We wilden op onze laatste dag natuurlijk ook eens naar de opera van Istanbul (eigenlijk het Cultureel Centrum Atatürk) gaan.
Categorie: autobiografie
Dertig jaar geleden: bij de Janitsaren
Donderdag 6 mei 1993
Omdat we de janitsarenmuziek van Mehter, “het oudste militaire orkest ter wereld”, willen horen, gaan we in het moderne stadsgedeelte zowaar naar het “militaire museum”!
Dertig jaar geleden: de cisternen van Istanbul
Woensdag 5 mei 1993
Bezoek aan het Yerebatan Sarayi (“ondergronds paleis”), zijnde de Cisternen van keizer Justinianus: een onderaards waterreservoir om zijn paleis (en later Topkapi) van stromend water te voorzien. Nu voor een gedeelte toegankelijk gemaakt voor toeristen en vaak als locatie gebruikt in films (b.v. “From Russia with love” en meer recent “The International”). Een prachtige ervaring, vooral omwille van de klassieke muziek (bij ons waren het fragmenten uit “Rigoletto” en “La Bohème”) die weerkaatst tegen de wanden. Volgens Luc Carnier, een trouw bezoeker, heb ik dan wel geluk gehad, want meestal speelt men er een soort van new age music. In “Inferno”, de derde film in de Dan Brown-serie, speelt er zelfs een klassiek orkest in de Cisternen.
Dertig jaar geleden: Topkapi
Dinsdag 4 mei 1993
Een hele dag uitgetrokken voor Topkapi (dit wil zeggen: een halve dag, want traditiegetrouw blijven we tot de middag in bed).
Dertig jaar geleden: de Aya Sophia
Maandag 3 mei 1993
Ons ander hotel, Grand Yavuz, vertoont ook allerlei tekortkomingen (geen televisie op de kamer; als muziek alleen maar een cassette van Bob Marley; WC- en badproblemen; uiterst eentonig ontbijt; hotelpersoneel dat op één uitzondering na geen behoorlijk Engels spreekt – de opleiding aan de “hotelschool” duurt hier dan ook slechts enkele maanden – en dat onze kaartjes “vergeet” te posten, maar wel het geld voor de postzegels in ontvangst neemt), maar heeft alvast het voordeel dat het in het oude stadsgedeelte ligt en dat de voornaamste bezienswaardigheden en de leukste restaurantjes (de Pudding Shop b.v., die ondanks zijn naam wel degelijk Turkse keuken serveert) binnen wandelafstand liggen.
55 jaar geleden: “een studie over de persoonlijkheid van Aeneas in Aeneis I-IV”
Op 2 mei 1968 (dus amper één dag na Ernest Claes) was het alweer prijs. Als opdracht van “den Danny” (Daniel De Smet) kregen we “een studie over de persoonlijkheid van Aeneas in Aeneis I-IV” (het voornaamste werk van Publius Vergilius Maro, 70-19 v.Chr.) op ons brood. Het merkwaardige is dat ik geen kwotering krijg, enkel een paraaf en een paar opmerkingen in de marge. Ik denk dat dit eigenlijk betekent dat ik nul heb gekregen, maar dan niet omdat mijn verhandeling niks waard was, maar omdat ik ze te laat heb afgegeven of zo. Hoe dan ook, ik heb het voorval blijkbaar goed verdrongen, want “I know nothing, I’m from Barcelona”…
Lees verder “55 jaar geleden: “een studie over de persoonlijkheid van Aeneas in Aeneis I-IV””Dertig jaar geleden: een nachtje in Pera Palas
Zondag 2 mei 1993
Turkije is een land met nog altijd onvoldoende accomodatie om miljoenen toeristen op te vangen. En toch is het toerisme juist één van de voornaamste troeven van Istanbul. Het nachtje in het legendarische Pera Palas Hotel, waarvan ik me zoveel had voorgesteld, is tegengevallen.
Dertig jaar geleden: reis naar Istanbul
Dertig jaar geleden vertrok ik na de 1 mei-stoet samen met mijn toenmalige vriendin naar Turkije, meer bepaald naar Istanbul. Vooraf is het goed om weten dat dit weliswaar een privé-reis was, maar tegelijk met ons was er ook een groepsreis van de vzw Amarant en voor het gemak werden wij soms aan deze groep toegevoegd.
Lees verder “Dertig jaar geleden: reis naar Istanbul”Veertig jaar geleden: een memorabel avondje uit met Hugo Claus
Veertig jaar geleden ging ik samen met mijn vriend Johan de Belie en fotograaf Jo Clauwaert Hugo Claus interviewen naar aanleiding van het verschijnen van “Het Verdriet van België”. Het werd “een memorabel avondje uit”…
Lees verder “Veertig jaar geleden: een memorabel avondje uit met Hugo Claus”Albert Schilders (1915-1993)
Vandaag is het ook al dertig jaar geleden dat Albert Schilders (tweede van links op de foto) is overleden aan een hartinfarct. Albert Schilders was lange tijd politiecommissaris van Temse en als dusdanig de rechtstreekse overste van mijn vader (uiterst links op de foto, de andere adjunct-commissarissen zijn Omer Bauer en Florent Ilegems).
Lees verder “Albert Schilders (1915-1993)”








