Het is al vijftien jaar geleden dat Willy Baeke – op de foto staat hij prominent op de voorgrond – overleden is. Ik wil deze verjaardag van zijn dood dan ook aangrijpen om hem hulde te brengen.
Lees verder “Willy Baeke (1952-2008)”
“Mensen betalen gemakkelijk 50 tot 100.000 frank voor hun zomervakantie, maar 10.000 frank neertellen voor een degelijke opvang voor hun huisdier, dat komt niet bij hen op,” constateert Kristien Depypere triest. Bij het begin van de zomervakantie weet de verzorgster van de Koninklijke Maatschappij voor Dierenbescherming in Gent waaraan ze zich kan verwachten: het wordt beslist nog drukker dan tijdens de rest van het jaar. “We hebben plaats voor 36 honden, maar we verzorgen er nu al 46.”
Lees verder “Twintig jaar geleden: asielmedewerkster Kristien Depypere verwacht deze zomer weer veel dierenleed”
Vandaag is het al 45 jaar geleden dat het eerste artikel dat ik voor De Voorpost moest maken, is verschenen. De Voorpost was een regionaal (Waas) weekblad, waarvoor ook de latere filmregisseur Jan Verheyen, de netmanager van de VRT Leo Debock en burgemeester van Temse Luc De Ryck werkten onder de hoede van hoofdredacteur Wouter Vloebergh.
Lees verder “45 jaar geleden: debuut bij “De Voorpost””
Mijn vroegere klasgenoot Tony Willaert meldt in onze klas-app dat Marcel Van Brussel is overleden. Zijn overlijden heeft zelfs de krant gehaald, aangezien hij op latere leeftijd nog een soort van BV is geworden als Benidorm Bastard.
Lees verder “Marcel Van Brussel (1929-2023)”
Dertig jaar geleden maakte ik werkelijk een helse week door. Een dag na Lode De Pooter stierf immers een andere vriend van mij, saxofonist Philippe Venneman…
Lees verder “Philippe Venneman (1947-1993)”
Vrijdag 7 mei 1993
We wilden op onze laatste dag natuurlijk ook eens naar de opera van Istanbul (eigenlijk het Cultureel Centrum Atatürk) gaan.
Donderdag 6 mei 1993
Omdat we de janitsarenmuziek van Mehter, “het oudste militaire orkest ter wereld”, willen horen, gaan we in het moderne stadsgedeelte zowaar naar het “militaire museum”!
Woensdag 5 mei 1993
Bezoek aan het Yerebatan Sarayi (“ondergronds paleis”), zijnde de Cisternen van keizer Justinianus: een onderaards waterreservoir om zijn paleis (en later Topkapi) van stromend water te voorzien. Nu voor een gedeelte toegankelijk gemaakt voor toeristen en vaak als locatie gebruikt in films (b.v. “From Russia with love” en meer recent “The International”). Een prachtige ervaring, vooral omwille van de klassieke muziek (bij ons waren het fragmenten uit “Rigoletto” en “La Bohème”) die weerkaatst tegen de wanden. Volgens Luc Carnier, een trouw bezoeker, heb ik dan wel geluk gehad, want meestal speelt men er een soort van new age music. In “Inferno”, de derde film in de Dan Brown-serie, speelt er zelfs een klassiek orkest in de Cisternen.
Dinsdag 4 mei 1993
Een hele dag uitgetrokken voor Topkapi (dit wil zeggen: een halve dag, want traditiegetrouw blijven we tot de middag in bed).
Maandag 3 mei 1993
Ons ander hotel, Grand Yavuz, vertoont ook allerlei tekortkomingen (geen televisie op de kamer; als muziek alleen maar een cassette van Bob Marley; WC- en badproblemen; uiterst eentonig ontbijt; hotelpersoneel dat op één uitzondering na geen behoorlijk Engels spreekt – de opleiding aan de “hotelschool” duurt hier dan ook slechts enkele maanden – en dat onze kaartjes “vergeet” te posten, maar wel het geld voor de postzegels in ontvangst neemt), maar heeft alvast het voordeel dat het in het oude stadsgedeelte ligt en dat de voornaamste bezienswaardigheden en de leukste restaurantjes (de Pudding Shop b.v., die ondanks zijn naam wel degelijk Turkse keuken serveert) binnen wandelafstand liggen.
dagelijks iets degelijks 