Vijftien jaar geleden: “I’m having a strange postmodern moment here”

Vijftien jaar geleden: “I’m having a strange postmodern moment here”

Leuke scène in de fijne televisieserie “Lost in Austen”: nadat Darcy zijn liefde voor Amanda Price heeft bekend (hij noemt haar “she who must be loved” en, verdorie, hij heeft nog gelijk ook: Amanda is een gerundium – of een gerundivum, ik heb die twee nooit goed uit elkaar kunnen houden – eigenlijk zou dit dus ook een goede naam geweest zijn voor Ayesha, “she who must be obeyed”), vraagt zij hem om een gunst. Zij wil hem namelijk de fameuze scène uit “Pride and prejudice” laten overdoen, waarbij Colin Firth (als Darcy) uit het water stapt (foto). “Haar” verliefde Darcy (gespeeld door Elliot Cowan) kan dat natuurlijk niet weigeren en op dat moment spreekt Price de historische woorden: “I’m having a strange postmodern moment here”. Maar wat is dat dan eigenlijk “a postmodern moment”?

Lees verder “Vijftien jaar geleden: “I’m having a strange postmodern moment here””

Dertig jaar geleden: “En nu… revue” (Arca)

Dertig jaar geleden: “En nu… revue” (Arca)

Gelukkig was er na het rampzalige seizoen 93-94 van Arca op 6/4/1994 het enig mooie “Keten der vernederingen” naar de roman “Het congres” van Botho Strauss. Maar na deze heropleving viel Arca weer in de diepste diepten met het slotstuk, “En nu… revue”, dat heel terecht geen namen meekreeg van auteur, regisseur en scenograaf, die wàren er immers niet!

Lees verder “Dertig jaar geleden: “En nu… revue” (Arca)”